معماری با مصالحی از جنس دل

[mohammad azizi]

چه سخته وقتی
دلت میخواد کسی باشه که بفهمه حرفهات اما
همه میپرسن چی میگی حالت خوبه
هیچکس نمیفهمه حرفت را
و مجبوری سکوت کنی
تا مزاحم آرامش اهل زمین نشی
*نقل از یک نفر*
​

 

[دختر بهاری]

به سختی می خروشم: های باران!... تو که جان میدهی بر دانه در خاک غبار از چهرِ گل ها می کُنی پاک غمِ دل هایِ ما را شستشو کن برای ما سعادت آرزو کن "فریدون مشیری"

 

[mohammad azizi]

وقتی محبت کردم و تنها شدم ، وقتی دوست داشتم و تنها ماندم دانستم باید تنها شد و تنها ماند تا خدا را فهمید !

 

[mohammad azizi]

گاهی بهتر هست تنهایت را
با هیچ کس تقسیم نکنی
بگذار
ادمها
خودشان انتخاب کنند
اگر میخواهند بمانند
بگذار بمانند
و اگر میخواهند بروند
حتی اگر دلت هم می شکند
رو برگردان تا رفتنشان را نبینی
اینگونه
راحت میتوانی خودت را آزاد کنی از تمام دیدنها
*نقل از یک نفر*

 

[mohammad azizi]

وقتی چاره ای نمی ماند!
وقتی فقط میتوانی بگویی
هرچه باداباد
حتی اگر دل کوه هم داشته باشی
گریه ات میگیرد …
​

 

[دختر بهاری]

دیروز، سبز امروز، قهوه ای فردا به رنگِ زرد روزی دگر به رنگِ فراموشی، نیـــستی اینست سرگذشتِ پُر از رنگ و نقشِ برگ در روزهایِ مرگ "مجتبی کاشانی"

 

[دختر بهاری]

وقتی محبت کردم و تنها شدم ، وقتی دوست داشتم و تنها ماندم دانستم باید تنها شد و تنها ماند تا خدا را فهمید !

اون خداست
آدما به بودن نیاز دارن......

 

[mohammad azizi]

وقتی خسته ام
وقتی کلافم
وقتی دلتنگم
بشقاب ها را نمی شکنم
شیشه ها را نمی شکنم
غرورم را نمی شکنم
دلت را نمی شکنم
در این دل تنگی ها زورم به تنها چیزی که میرسد
این بغض لعنتی است … که میشکنم

 

[دختر بهاری]

گمان می برم که اگر خداوند صد هزار گونه خنده می آفرید اما رسمِ اشک ریختن را نمی آموخت، قلب حتی تابِ دَه روز تپیدن را هم نمی آورد! "نادر ابراهیمی"

 

[mohammad azizi]

اون خداست
آدما به بودن نیاز دارن......

خدایـــــــــــا

دخـلـَم با خرجـم نمیخواند ،
کم آورده ام ،

صبری که داده بودی تمام شد ،
ولی دردم همچنان باقیست !!!

بدهکار قلبم شده ام ،
میدانم شرمنده ام نمیکنی؛

باز هم صبـــــــر میخواهم...

 

[mohammad azizi]

وامانده ام که تا به کجا می توان گریخت,
از این همیشه ها که ندارند باورم ,حال مرا نپرس که هنجارها مرامجبور می کنند بگویم که بهترم...​

 

[mohammad azizi]

چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند
گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی…

 

[Autumn girl]

حرف های زیادی داری

سکوت علامت چیست

نمی دانم علامت رضایت است

یا همان جواب ابلهان خاموشی است

معنی جدیدی به سکوت داده ای

سکوتت را می فهمم

یعنی انتظار

 

[(رها)]

ﻧﻪ ﺣﻮﺻﻠـــﻪ ﯼ ﺩﻭﺳـــﺖ ﺩﺍﺷﺘــﻦ ﺩﺍﺭﻡ
ﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫـــــــﻢ ﮐﺴـﯽ ﺩﻭﺳﺘـــــــــﻢ ﺩﺍﺷﺘـﻪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﺳـــــَــــﺮﺩﻡ ...
ﻣﺜـﻞ ﺩﯼ , ﻣﺜـﻞ ﺑﻬﻤـــﻦ , ﻣﺜـﻞ ﺍﺳﻔﻨــــــﺪ
ﻣﺜـﻞ ﺯﻣﺴﺘــــ ـــــﺎﻥ ...
ﺍﺣﺴــــــﺎﺳـﻢ ﯾـﺦ ﺯﺩﻩ
ﺁﺭﺯﻭﻫـــــــــﺎﯾـﻢ ﻗﻨﺪﯾــــﻞ ﺑﺴﺘــﻪ
ﺍﻣﯿــــــﺪﻡ ﺯﯾــﺮ ﺑﻬﻤــﻦ ِ ﺳــﺮﺩ ِ ﺍﺣﺴــﺎﺳﺎﺗﻢ
ﺩﻓــــــــﻦ ﺷـﺪﻩ ...
ﻧﻪ ﺑﻪ ﺁﻣـــــﺪﻧﯽ ﺩﻝ ﺧﻮﺷــﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘـــــﻨﯽ
ﻏﻤﮕﯿــﻦ
ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﭘــُﺮ ﺍﺯ ﺳﮑـــــــــﻮﺗـﻢ

 

[پسر بهاری]

 

[mohammad azizi]

رهگذر حيات
در اين آفاق گمگشته
هياهوي سرگشتگي است
زندگي، همان مركب گذرا
كوچه باغ تنهايي ست
خالي و خيالي
فرش منقوش به سرخ واگراست
آسمان آبي را باران رهايي ست
حكم تقدير، شب ترديد
هجرت ناكام رهگذرهاست
در التهاب نگاه پرستوها
و مي شود باقي، در پناه نام جاوداني

 

[mohammad azizi]

دستانم
مرا خوب در اغوش
بکشید
تا مبادا
حس تنهایی کنم
تا
کمتر
حوصله ام
سر برود
تا اینقدر
غر نزنم
سر آسمان و زمین
بگذریم
تنهایی
سلام
خوش میگذرد
از دست غر غر هایم
*نقل از یک نفر*
​

 

[mohammad azizi]

يهـ وقتــايي تو زندگيتــــ ميرسه


كه بايد دستتـــ و بزني زير چونه ات



و جريانــ زندگيتـــو فقط تماشــا كني



بعدشم بگي:



بهـ دركـــ

 

[Autumn girl]

غمگین مشو عزیز دلم


مثل هوا در کنار توام


نه جای کسی را تنگ می‌کنم


نه کسی مرا می‌بیند


نه صدایم را می‌شنود


دوری مکن


تو نخواهی بود


من اگر نباشم

 

[دختر بهاری]

به سختی می خروشم: های باران!...تو که جان میدهی بر دانه در خاکغبار از چهرِ گل ها می کُنی پاکغمِ دل هایِ ما را شستشو کنبرای ما سعادت آرزو کن "فریدون مشیری"​

 

[mohammad azizi]

دنیـای این روزهای من روزهایـ ـی است که درجا می زند و نـمی گـذرد! ​

 

[R@ha1]

این روز ها عجیب سر در گمم
اصالت احوالم دستم نیست
لحظه لحظه را برزخی طی میکنم
درست شبیه برگی پاییزی
که دل به باد سپرده، ولی از درخت هم نمی توانند دل بکند...​

 

[Autumn girl]

تو که نیستی


شعرم یتیم است و


مدام از پدرش می گوید

 

[R@ha1]

تلخ است همه به لبخندت غبطه بخورند
و تنها خودت بدانی که چقدر غمگینی!

 

[mohammad azizi]

خسته ام از تظاهر به ایستادگی
از پنهان کردن زخم هایم
زور که نیست !
دیگر نمیتوانم بی دلیل بخندم و
با لبخندی مسخره وانمود کنم همه چیز رو به راه است....!
............اصلأ دیگر نمیخواهم که بخندم
میخواهم لج کنم ، با خودم ، با تو ، با همه ی دنیا...!
چقدر بگویم فردا روز دیگریست و امروز بیاید و مثل هر روز باشی....؟؟!
خسته ام .... از تو .... از خودم....از همه ی زندگی .....
میخواهم بکشم کنار ! از تو ... از خودم..... از همه ی زندگی .....

 

[mohammad azizi]

هر کسی برای خودش خیابانی دارد،
کوچه ای،
کافی شاپی
و شاید عطری،
که بعد از سالها خاطراتش گلویش را چنگ میزند...

 

[R@ha1]

با تمام خاطرات تلخ و شیرینم زنده ام
و چه بی مفهوم است نفس کشیدن
و چه بی پروا رها می شوم در چشمانش
روزگار را می گویم
که با آن چشمان شهلای سیاه
خیره به من می نگرد
گویی ارثش را طب می کند ....

 

[mohammad azizi]

سخت ترین دو راهی ، دوراهی بین فراموش کردن و انتظار است
گاهی کامل فراموش میکنی و بعد میبینی که باید منتظر می ماندی
و گاهی
آنقدر منتظر میمانی تا وقتی که میفهمی زودتر از این ها باید فراموش میکردی . . .

 

[دختر بهاری]

دلم شور گذشته را ميزند . . .

دلم شور می زند ,

نه شورِ آینده را ...

برای گذشته نگرانم ...!

برای روز های گرمی که می ترسند دیگر تکرار نشوند ...

و من برایشان نگرانم ,

روز هایی که پر از عشق بود و شاید دیگر تکرار نشوند

و دلم شور می زند برای سکوت سرد آینده ...

که نه شقایق در آن رشد می کند ...

و نه آسمان آبی می ماند ...

دلم شور می زند ...

برای مرگ سرسبزی عشق ...

که از آن جز بیابانی باقی نمانده

و دلم شور می زند ...

برای خودم که بغضم را به سیگار می گویم و ...

درد و دل هایم را به دیوار ..​

 

[R@ha1]

زخم دارد
نگاهش آرام است
اما دلش؟!
متوحشانه حسرت های دیروز را ورق می زند...
حسرت های دیروز همان بغض های امروزند که عجیب کور خوانده اند

آرزوی ترکیدن را به گور خواهند برد...