معماری با مصالحی از جنس دل

[mohammad azizi]

سکوتِ من هیچگاه نشانه ی رضایتم نبود . . .
من اگر راضی باشم با شادی میخندم !
سکوت نمی کنم .

 

[mohammad azizi]

دلــ ـــــم کــه میگیرد...
​

به خودم وعــ ــــده های روز خوب را میدهـــ ــم​

از همــ ــان وعده های خوبــی که:
​

سالهــ ــــاست به امیــ ـــد رسیدنشان​

تقویــ ــم را خط خطی میکنم...
​

 

[mohammad azizi]

دوریـم و

دوسـت نـیـسـتـیـم !

ضـرب الـمـثـل هـا هـم اشـتـبـاه مـی کـنـنـد !

نـزدیـک تـر بـیـا ...

 

[ayja]

فکر نان کن که خربوزه آب است.

 

[mohammad azizi]

دلــگیر ، زیــر چشــم خدا ، روی ابــرغــم

بی هیــچ ارتبــاط به بــاران نشسته ام

فرقی نمیکنــد چه شبــی چند ساعــت است...

از هر پلی که رد شدم آن را شکسته ام !
​

 

[ترانه3]

تکیه دادم به خاطراتی که ...
شاد آن چشم های غمگین بود
مثل سیگار نصفه افتادم
در جهانی که پمپ بنزین بود
سوز یک آه بین مرگ و مرگ
همه ی زندگی من این بود .

 

[ترانه3]

مترسک ناز میکند و کلاغها فریاد میزنند و
من سکوت میکنم ... این مزرعه زندگی من
است خشک و بی نشان

 

[mohammad azizi]

شــــرمنــده مــی کنــــی!!!!
گاهـــــی در خــــــواب بــه مـــن ســــــر مــی زنــــی . . . !
​

 

[mohammad azizi]

کـــــاش آدم هیـچـــــوقت نــفــہــمــــه،یہ حـــرفـــایے دروغ بـــــوده...!!!
​

 

[mohammad azizi]

قلبم تند مي زند...

تند تند مي زند...

دلم مي سوزداما ......

چيزي نمي خواهم....

نه هواي تازه و نه يک اتاق تنهائي...

 

[mohammad azizi]

بعضی چیزها گـُفتن ندارد

امـآ ...

فـهمیدن کـه دارد بـعضی چــیزها ر نـگفته بـفهمـ لـطفاً ...
​

 

[mohammad azizi]

ازدحام شهر خفه ام میکند
هیچکس
نگاهی به جلوی پایش نمیکند
اخر همه به اسمان نگاه میکنند
جایی که جایگاهشان نیست
*نقل از یه نفر*

 

[mohammad azizi]

​

​

​

مـهـربـــانـی تـا کــی؟!

بـگـذار سـخـت باشــم و ســـرد ...

بـــاران کـه بـــاریــد

چـتـــر بـگـیـرم و چـکـمـــه !

خـورشـیـد کـه تـابـیــد

پـنـجـــره ببـندم و تـاریـــک ...

اشــــک کـه آمـــــد

دسـتـمــالـی بـــردارم و خـشـک ...

دل کـه رفـت

نـیـشخـنـدی بـزنـم و سـوت ...!!!
​

​

​

​

​

​

 

[mohammad azizi]

چه رسم جالبی است،

محبتت را میگذارند پای احتیاجت،

صداقتت را میگذارند پای سادگیت،

سکوتت را میگذارند پای نفهمیت،

نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت،

و وفاداریت را پای بی کسیت،

و آنقدر تکرار میکنند که خودت

باورت میشود که تنهایی و بی کس و محتاج....!!!
​

 

[mohammad azizi]

صبر کن سهراب!
آری…
تو راست می گویی آسمان مال من است
پنجره،فکر،هوا،عشق،زمین،ما لِ من است!
اما سهراب تو قضاوت کن ،
بر دل سنگ زمین جای من است؟!
من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست…
صبر کن سهراب!
قایقت جا دارد؟
من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم…
​

 

[ترانه3]

تصویر دلخراش غمی محض بودم و
مانند خواب های تو آخر نداشتم
گفتی : بیا از این قفس تنگ لعنتی
من را حلال کن به خدا پر نداشتم
می خواستم ادامه شوم شعر را ولی
حرفی برای گفتن دیگر نداشتم .

 

[ترانه3]

دلواپسی هایم را فشردم
قطره های دلتنگیم چکید
ذهنم را فشردم
یاد و خاطراتش تراوش کرد
اه از دلواپسی و خاطرات
که دل را خون میکند
و چشم را اشکی
آه .....

 

[ترانه3]

کوزه گری جنس سفال من است
کوزه ی بشکسته به من میرسد
شکر خدا زین همه درهای باز
پنجره ی بسته به من می رسد .

 

[mohammad azizi]

بــه بـــــودن هـــا ، دیـــر عـــادت کن... !
و بــه نبــودن هـا ، زود ...!
آدم هــا ، نـبودن را بهـتر بلـدنـــد!!!

 

[mohammad azizi]

بزرگترین عبادت
لبخند به پسرک کفاشی است
که نان آور خانه است
که به جای کیف قاپی
کفش آدم های پولداری را برق می زند ​

 

[mohammad azizi]

آدمی را دیدم با سایه خود درد و دل میکرد ! چه رنجی میکشد او وقتی هوا ابریست !

 

[(رها)]

کاشکی یه
سنگ صبوری بود
که فقط حرف دل تنگم
رومیفهمید
وراه درست رو نشونم میداد
وندونسته امید
واهی به یه سراب رو
هی تکرار نمی کرد.

 

[(رها)]

زندگیه دیگه؛ گاهی خسته‌ت می‌کنه
خیلی خسته‌ت می‌کنه،
اونقد که دوس داری خودکارتو بذاری لای صفحات زندگیت وُ یه مدت بری سراغ خودت؛ هیچ‌کاری نکنی، هیچکیو نبینی،
با هیچکی حرف نزنی، حتی نفسم نکشی.
اما مشکل اینجاست
بعد که برمی‌گردی
می‌بینی یه نفر خودکارو از لای کتابِ زندگیت بیرون کشیده
و تو هم یادت نمیاد کدوم صفحه بودی.
گم میشی ..
و هیچی توو دنیا بدتر از این نیست که ندونی کجای زندگیتی.

 

[(رها)]

آدم‌ها را به زور كنار خودتان نگه نداريد، آدم‌ها را مثل گل ها برای هميشه داشتنش كنار خودتان خشك نكنيد ،
شايد هميشه بمانند اما ديگر همان آدم سابق با همان عطر و ويژگی ها نيستند ،
به زور نگه داشتن آدم ها آن ها را خشك و بی روح و شكننده می‌كند ،
به آدم ها اجازه ی زندگی بدهيد حتی اگر قرار است بدون شما زنده بمانند.

 

[***##***]

اگر كسی به
دلت نشست،بدان
درباطن او
چيزی هست كه يا
صدايت ميكند
و يا صدايش كرده ای!
آن چيز ازجنس
توست و تو مالك آنی.
انگارسالهاست
كه ميشناسیش.

 

[mohammad azizi]

دلــتـــنـــگــی پـــــیـــچـــیــده نــــیـــســـتـــــ . . . !


یـــــکــــ دل . . . !

یـــــکـــ آســـمــــان

یـــــکــــ بــــغـــض

بـــــه هــــمــــیــــن ســادگــــی . . .
​

 

[mohammad azizi]

​

باید بازیگر شوم ،

آرامش را بازی کنم

باید خنده را به زور بر لبهایم بنشانم

باید مواظب اشک هایم باشم

دوباره همان تظاهر همیشگی ” خوبم … ”
​

​

 

[mohammad azizi]

عادت کرده ام تنها توی کافه ای بنشینم
از پشت پنجره آدم ها را ببینم
قهوه ای تلخ بنوشم و تا خانه تنها پیاده راه بروم
تلخم درست مثل خنده بی حوصله
مثل قهوه بی شکر

 

[mohammad azizi]

کاش می توانستم راحت حرف بزنم …
چیزی بگویم از دلتنگی …
میان آدم های که در این اتاق مجازی جمع شدند …
فقط می گویم منم دلتنگم
​

 

[mohammad azizi]

در میــزننـد ؛

پــا بــرهنــه ،

تــا بــه حیـاط میــدومـ ..

بــه زودی ..

دیــوانــه خــواهــمـ شــد !

بــه زودی زود ،،

از دســت خــواب هــا ،،

و شـوخــی بــی مــزه بــاد ... !