معماری با مصالحی از جنس دل

د

دختر بهاری

کاربر بیش فعال
کاربر ممتاز
در سال ۱۸۰۹ بتینا برای گوته نوشت :
تمایلِ شدیدی دارم
که شما را برای همیشه دوست بدارم.

این جمله‌ی به‌ ظاهر پیش پا افتاده را به دقت بخوانید.
از کلمه‌ی عشق مهم‌تر
کلمه‌ های همیشه ‌و تمایل است.
آنچه بینِ آن دو جریان داشت
عشق نبود
جاودانگی بود!

کتاب: جاودانگی
#میلان_کوندرا
 
mohammad azizi

mohammad azizi

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
هروقت دلت گرفت
هروقت احساس کردی که دنیا اینقدر
برات کوچیک شده که داری صدای خردشدن
شـــــــــونه هات زیراین باررومی شنوی
اون موقع یه جای خلوت پیداکن
بشین وباخودت خلوت کن
ببیـــــــــن الان کــــــی هســـــــت که می تــونه
بـــــــــــه حرفات گوش کنه اگه کسی رونداشتی
یه نگاه به آسمون کن وهرچی می خوای بگو
و اینقـــــدر اشــــک بــــــریـــــز که سبک بشی
شــــانه های خدا همیشه دراختیار توست
تا سر به روش بذاری وتامی تونی گریه کنی
بـــــــــــــــدون که اشک هات برای خدا عزیزه
 
mohammad azizi

mohammad azizi

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
من ساده لوح نیستم
ساده ام ، فقط سکوت میکنم

من دستها و
سنگهای پنهان در آستین آدم ها را
بسیار دیده ام

حواس ام هست !
من دشنامها خورده ،
اما هرگز مزاحم یکی مور خسته نبوده ام

من
تهمت ها خورده ،
اما هرگز مزاحم یکی گزنده نبوده ام
​
​
 
mohammad azizi

mohammad azizi

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
دلــــم گاهی می گیرد
گـــاهی می سوزد
گاهی تنــــگ می شود
و حتی گــاهی...
گــاهی نــــه...

خیلـی وقــت هــــا می شکنـــد

خیلی وقت هــــا دلــــم
می شکنــــد
امــا هنـــــوز می تپـــد...
​




 
mohammad azizi

mohammad azizi

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
بعضی لحظات وقتی دلتنگ میشوی میخواهی فریاد بزنی
اما وقتی کسی نیست که درکت کنه بهتر سکوت کنی
با چشمانت که از غم پر شده
با نگاه که دیگر زندگی در ان نیست به اطرافت نگاه خواهی کرد
دلم .... تنگ هست اما مجبورم میکنند تظاهر کنم هیچ اتفاقی نیافتاده
​
 
aynaz.m

aynaz.m

کاربر فعال تالار ادبیات ,
کاربر ممتاز
می‌گویند آقا محمد خان قاجار علاقه خاصی به شکار روباه داشته. تمام روز را در پی یک روباه با اسبش می‌تاخته تا جایی که روباه از فرط خستگی نقش زمین می‌شده. بعد آن بیچاره را می‌گرفته و دور گردنش، زنگوله‌ای آویزان می‌کرده. در ‌‌نهایت هم ر‌هایش می‌کرده. تا اینجای داستان مشکلی نیست. درست است روباه مسافت، زیادی را دَویده، وحشت کرده، خسته هم شده، اما زنده و سالم است. هم جانش را دارد، هم دُمش را. پوستش هم سر جای خودش است. می‌ماند فقط آن زنگوله!... از اینجای داستان، روباه هر جا که برود یک زنگوله توی گردنش صدا می‌کند. دیگر نمی‌تواند شکار کند، زیرا صدای آن زنگوله، شکار را فراری می‌دهد. بنابراین «گرسنه» می‌ماند. صدای زنگوله، جفتش را هم فراری می‌دهد، پس «تنها» می‌ماند. از همه بد‌تر، صدای زنگوله، خود روباه را هم «آشفته» می‌کند، «آرامش»‌اش را به هم می‌زند. دقیقا این‌‌ همان بلایی است که انسان امروزی سر ذهن پُرتَنشِ خودش می‌آورد. دنبال خودش می‌کند، خودش را اسیر توهماتش می‌کند. زنگوله‌ای از افکار منفی، دور گردنش قلاده می‌کند. بعد خودش را گول می‌زند و فکر می‌کند که آزاد است، ولی نیست. برده افکار منفی خودش شده و هر جا برود آن‌ها را با خودش می‌برد. آن هم با چه سر و صدایی، درست مثل سر و صدای تکان دادن پشت سر هم یک زنگوله...

زنگوله های مان را باز کنیم...
 
ت

ترانه3

کاربر بیش فعال
دوباره می نویسم ...
می نویسم از تنهاییم
و سکوت پر از حرفم ؛ حرفهایی از جنس بغض ...
و آسمانی تیره تر از شب ، ابری ، در حسرت ستاره ...
دوباره می نویسم ...
می نویسم از خاطرات دورم
خاطرات شفافی که گذر زمان ماتشان کرد ... به سرعت عمر آدمی ؛
و تنها غباری از حسرت بر دلم به جای گذاشتند .
دوباره می نویسم ...
می نویسم از دل تنگم ...
دلی که همه ی برگهای درخت امیدش ریخته ...
نه! هنوز یک برگ باقی مانده ........... خدا !
و دوباره می نویسم ...
این بار از خودم :
خسته ام ...

​
 
(رها)

(رها)

کاربر بیش فعال
کاربر ممتاز
بی خیال
تمام دلواپسی هایمان...


به موسیقی دلنواز گوش کن؛
فنجانت را سربکش
و بگذار آنقدر حالمان خوب باشد
که یادمان برود امروز چندشنبه است...
خود را دوست داشتن
مراقب خود بودن و
به خوشبختی خود الویت دادن،
خودخواهی نیست!
ضرورت است...
لازم نیست
همیشه در زندگی مان کسی باشد...


من یاد گرفته ام
خودم را اندازه ی دو نفر دوست بدارم!
 
***##***

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
حرف‌های ما هنوز ناتمام ....
تا نگاه می‌کنی :
وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی!
پیش از آن‌که با خبر شوی
لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌ شود
آی .....
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان
چقدر زود
دیر می‌شود!

قیصر امین ‌پور
 
ریحانه سعادت

ریحانه سعادت

عضو جدید
کاربر ممتاز
دل شیدا از علیرضا افتخاری
ای وای من ای وای من
زد این دل شیدای من
آتش به سر تا پای من
خاکسترم کردی
چه آوردی
تو ای دل بر سرم
دیگر چه آوازی
چه پروازی
که بی بال و پرم

ای فارغ از حال من
چون یاد آورم
رو گرداندنِ تو را

ترسم سوز درد من
آه سرد من
گیرد دامن تو را

کردی جفا دیگر مکن
چشم عاشق را تر مکن

ای چشم من گریان مباش
این‌گونه اشک افشان مباش
حیران و سرگردان مباش

در گردش گیتی
رسد روزی
به پایان هر غمی
دست نگار ما
داغ دل را
گذارد مرهمی
دست غارت از چه رو
آه ای لاله رو
بر جانم گشوده‌ای

از تو چه شد حاصلم
همین کز دلم
قرارم ربوده‌ای
کردی جفا دیگر مکن
چشم عاشق را تر مکن

Photo-Daughter-Gotta.jpg​
 
آخرین ویرایش:
aynaz.m

aynaz.m

کاربر فعال تالار ادبیات ,
کاربر ممتاز
هر آدمى در زندگيمان
بايد يك بليط داشته باشد و بس
دوست و فاميل و آشنا،هركه ميخواهد باشد
يا ميتواند به موقع خرجش كند و تا آخر كنارمان باشد
يا وقتى سوخت
بايد جا بماند
براى هميشه!
#علي_قاضي_نظام
📃
 
***##***

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
بعضی وقت ها باید سکوت کرد

باید تلاطم دریا را درون خود تحمل کرد

باید حرف دل را قورت داد

باید نشست و دید روزگار چه بر سرت می آورد

حتی نمی توان گریه کرد

باید بغض کرد باید دم نزد و سکوت کرد
 
برای ارسال پاسخ شما باید وارد سیستم شوید.
بالا