معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
روزی میرسد که پشیمان میشوی
از دوست داشتن یک طرفه..
از این حس تلخ تنهایی!
از پرسه زدن
در خیابان یک طرفهی خاطرات..
از اصرار بیهوده باهم یکی شدن!
روزی میرسد که دلت
برای خودت تنگ میشود..
برای غرورت و حس مهربانیت
برای لبخندت
و چشمانِ بدون اشکت..
روزی میرسد که سیر میشوی..
کوله بار اندوهت را برمیداری
و ترک میکنی
این رابطهی یخ زدهی تنها را..
#پریسا_زابلی_پور
از دوست داشتن یک طرفه..
از این حس تلخ تنهایی!
از پرسه زدن
در خیابان یک طرفهی خاطرات..
از اصرار بیهوده باهم یکی شدن!
روزی میرسد که دلت
برای خودت تنگ میشود..
برای غرورت و حس مهربانیت
برای لبخندت
و چشمانِ بدون اشکت..
روزی میرسد که سیر میشوی..
کوله بار اندوهت را برمیداری
و ترک میکنی
این رابطهی یخ زدهی تنها را..
#پریسا_زابلی_پور
در نبودنت آنقدر با خود
تنها شدم و حرف زدم
حالا تبدیل شدم به دو نفر
خودمو و خیال تو
تنها شدم و حرف زدم
حالا تبدیل شدم به دو نفر
خودمو و خیال تو
فردا که جمعه بیاید
باز قرار است همهچیز
هجوم بیاورد بر سر لحظههایم!
باز قرار است از همان صبح
یادم بیاید که چقدر
همهچیز نیست این روزها!
قرار است غروب که شد
باز این بغض لعنتی قلقلک بدهد
سکوت بیوفقهام را!
شاید هم معجزهای شود
تا چشمانم رو به این
همه شومی باز میشود..
تو نشسته باشی
تماشایم کنی و بگویی
صبح جمعهات بخیر جانم..
#مانی_مجدی
t.me/Asheghaneha_IR
باز قرار است همهچیز
هجوم بیاورد بر سر لحظههایم!
باز قرار است از همان صبح
یادم بیاید که چقدر
همهچیز نیست این روزها!
قرار است غروب که شد
باز این بغض لعنتی قلقلک بدهد
سکوت بیوفقهام را!
شاید هم معجزهای شود
تا چشمانم رو به این
همه شومی باز میشود..
تو نشسته باشی
تماشایم کنی و بگویی
صبح جمعهات بخیر جانم..
#مانی_مجدی
t.me/Asheghaneha_IR
بیخبر که میروی
آینه، دکمههای پیراهنش را
جابهجا میاندازد
کفشهایم بیرون میروند
از خانه که میروم
یادم میرود خودم را ببرم
نخِ تسبیحِ لحظههایم پاره میشود
دانههای بغضم روی زمین میریزد
وقتی برمیگردی
دکمههایم را سرِ جایش میبندی
کفشهایم پیشِ پای تو
به خانه برمیگردند
بغض به بغض لحظههایم را
از روی زمین جمع میکنی
نخ میکنی و من کنار تو
نه به آینه نیاز دارم، نه کفش
نه پیراهن، نه بغض، نه لحظه..
#افشین_یداللهی
t.me/asheghaneha_ir
آینه، دکمههای پیراهنش را
جابهجا میاندازد
کفشهایم بیرون میروند
از خانه که میروم
یادم میرود خودم را ببرم
نخِ تسبیحِ لحظههایم پاره میشود
دانههای بغضم روی زمین میریزد
وقتی برمیگردی
دکمههایم را سرِ جایش میبندی
کفشهایم پیشِ پای تو
به خانه برمیگردند
بغض به بغض لحظههایم را
از روی زمین جمع میکنی
نخ میکنی و من کنار تو
نه به آینه نیاز دارم، نه کفش
نه پیراهن، نه بغض، نه لحظه..
#افشین_یداللهی
t.me/asheghaneha_ir
سفرهای تنهایی همیشه بهترند
کنار یک غریبه مینشینی
قهوهات را میخوری
سرت را به پشتی صندلی
تکیه میدهی تا وقت بگذرد
به مقصد که رسیدی
کیف و بارانیات را برمیداری
به غریبهی کنارت
سری تکان میدهی و میروی.
همین که زخم آخرین آغوش را
به تن نمیکشی
همین که از درد خداحافظی
به خود نمیپیچی
همین که تلخی یک بغض را
با خودت از شهری به شهری نمیبری
همین یعنی سفرت سلامت...
#نیکی_فیروزکوهی
https://************/Asheghaneha_ir
کنار یک غریبه مینشینی
قهوهات را میخوری
سرت را به پشتی صندلی
تکیه میدهی تا وقت بگذرد
به مقصد که رسیدی
کیف و بارانیات را برمیداری
به غریبهی کنارت
سری تکان میدهی و میروی.
همین که زخم آخرین آغوش را
به تن نمیکشی
همین که از درد خداحافظی
به خود نمیپیچی
همین که تلخی یک بغض را
با خودت از شهری به شهری نمیبری
همین یعنی سفرت سلامت...
#نیکی_فیروزکوهی
https://************/Asheghaneha_ir
دل تنگ که میشوم
مینویسم
حرف نمیزنم
فقط مینویسم
گاهی حتی حوصله حرف زدن با کسی را هم ندارم
شاید سکوت تنها
راهیست که
یاد گرفتم
اری سکوت را از خودت فرا گرفته ام
من نیز
میخواهم
بشوم خود تو
میخواهم
سکوت کنم
*نقل از یه نفر*
مینویسم
حرف نمیزنم
فقط مینویسم
گاهی حتی حوصله حرف زدن با کسی را هم ندارم
شاید سکوت تنها
راهیست که
یاد گرفتم
اری سکوت را از خودت فرا گرفته ام
من نیز
میخواهم
بشوم خود تو
میخواهم
سکوت کنم
*نقل از یه نفر*
دلم عجیب گرفته…
دل گیرم از آدمکهایی
که تنها سایهای هستند
از تمام آنی که مینمایند
دلگیرم از نقابهایی که بر چهره میکشند
دلگیر از صورتکها…
دل گیرم از آدمکهایی
که تنها سایهای هستند
از تمام آنی که مینمایند
دلگیرم از نقابهایی که بر چهره میکشند
دلگیر از صورتکها…
در زندگی لحظاتی پیش می آید که انسان نه کسی را دوست دارد، نه دلش می خواهد کسی او را دوست داشته باشد؛
از همه چیز و همه کس حتی از وجود خود بیزار است؛ مثل این که تمام نیروها و رشته های زندگی را از او بریده اند،
نه میل کار کردن دارد و نه اشتهای خوردن؛ دلش می خواهد خاموش و تنها گوشه ای بنشیند و به نقطه ی ثابتی خیره شود؛
یا این که صورت اشک آلود خود را در متکا فرو برد و به هیچ چیز نیندیشد.
از همه چیز و همه کس حتی از وجود خود بیزار است؛ مثل این که تمام نیروها و رشته های زندگی را از او بریده اند،
نه میل کار کردن دارد و نه اشتهای خوردن؛ دلش می خواهد خاموش و تنها گوشه ای بنشیند و به نقطه ی ثابتی خیره شود؛
یا این که صورت اشک آلود خود را در متکا فرو برد و به هیچ چیز نیندیشد.
گاهی مفهوم دوست داشتن انقدر پیچیده میشود
که گاهی دلم میخواهد ورقه دوست داشتنم را سفید تحویل خدا بدهم و بگویم صفر را بده خدا
من اصلا نمیتونم جواب بدم
*نقل از یه نفر*
که گاهی دلم میخواهد ورقه دوست داشتنم را سفید تحویل خدا بدهم و بگویم صفر را بده خدا
من اصلا نمیتونم جواب بدم
*نقل از یه نفر*
شب ها ...
بُغض گلویَم را می گیرد ...
روز ها ...
روزگار ...
بُغض گلویَم را می گیرد ...
روز ها ...
روزگار ...
من سکوت کرده ام
نه اینکه حرفی برای گفتن ندارم
حرفهایم بی شمارند ...
نه اینکه حرفی برای گفتن ندارم
حرفهایم بی شمارند ...
من عاشق همان دوستت دارم هایی هستم که نمی گویی
که بانگاهت
دلم میلرزد
که فقط میگویی
مواظب خودت باش
که بانگاهت
دلم میلرزد
که فقط میگویی
مواظب خودت باش
Maryam.Eskandari
عضو جدید
مثل راننده هایی که کوچه پس کوچه های شهر را بلدند
همه جای مغز مرا می شناسی
تمام پیچ و خمش را از بری و
می دانی
برای همین است
که زود به ذهنم می رسی
نه به ترافیک می خوری
نه پشت چراغ های قرمز
میمانی
همه جای مغز مرا می شناسی
تمام پیچ و خمش را از بری و
می دانی
برای همین است
که زود به ذهنم می رسی
نه به ترافیک می خوری
نه پشت چراغ های قرمز
میمانی