معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
كاش بودنها را قدر بدانيم
به خـــــدا قسم
نبودنها
همين نزديكيهاست . . . !
به خـــــدا قسم
نبودنها
همين نزديكيهاست . . . !
چه حـرف
بی ربـطیست
کـــه مــرد
گریـــه نمــی کند !
گاهـــی آنقدر بغــــض داری ...
کـــه فقـــط
بایــد مـــرد بــاشـی
تـا بتوانی گریـــه کنـــی
بی ربـطیست
کـــه مــرد
گریـــه نمــی کند !
گاهـــی آنقدر بغــــض داری ...
کـــه فقـــط
بایــد مـــرد بــاشـی
تـا بتوانی گریـــه کنـــی
ازدحام شهر خفه ام میکند
هیچکس
نگاهی به جلوی پایش نمیکند
اخر همه به اسمان نگاه میکنند
جایی که جایگاهشان نیست
*نقل از یک نفر!*
هیچکس
نگاهی به جلوی پایش نمیکند
اخر همه به اسمان نگاه میکنند
جایی که جایگاهشان نیست
*نقل از یک نفر!*
کاش باران بگیرد …
کاش باران بگیرد و شیشه بخـار کند…
و من همه دلتنگی هایم را رویش “ هــا ” کنم…
و با گوشه آستینم همه را یکباره پـاک کنم …
و خــلاص…
کاش باران بگیرد و شیشه بخـار کند…
و من همه دلتنگی هایم را رویش “ هــا ” کنم…
و با گوشه آستینم همه را یکباره پـاک کنم …
و خــلاص…
نمیگذرد این روزها
این روزهاكه سنگین ایستاده اندساكن
مثل زالو
چسبیده اندبه بخت به تقدیرم
و من
چه ساده لوحانه هر بارتكه ای از
امیدم را میكارم
شاید
بار بدهد
زندگی بدهد
و روز دیگر.......................................... .............یاز راه برسد
....
این روزهاكه سنگین ایستاده اندساكن
مثل زالو
چسبیده اندبه بخت به تقدیرم
و من
چه ساده لوحانه هر بارتكه ای از
امیدم را میكارم
شاید
بار بدهد
زندگی بدهد
و روز دیگر.......................................... .............یاز راه برسد
....
همه در دنیا کسی را دارند برای خودشان:
خسرو و شیرین
لیلی و مجنون
ویس و رامین
پیر مرد و پیرزن
“تو” و اون
“من: و تنهایی…
خسرو و شیرین
لیلی و مجنون
ویس و رامین
پیر مرد و پیرزن
“تو” و اون
“من: و تنهایی…
گاهی دلت میخواد همه بغضهات از توی نگاهت خونده بشن...
میدونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری...
اما یه نگاه گنگ تحویل میگیری یا جمله ای مثل: چیزی شده؟؟!!!
اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر میکشی و با لبخندی سرد میگی: نه،هیچی
میدونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری...
اما یه نگاه گنگ تحویل میگیری یا جمله ای مثل: چیزی شده؟؟!!!
اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر میکشی و با لبخندی سرد میگی: نه،هیچی
یک پیاده رو تقریبا خلوت:
یک مرد، یک زن، یک زوج؛ خوشبختیشان پای خودشان!
یک مرد، یک مرد، یک شراکت؛ سود و ضرررش پای خودشان!
یک زن، یک زن، یک رفاقت؛ معرفت و اعتمادشان پای خودشان!
و انتهای پیاده رو …
یک من، یک تنهایی، یک رنج؛ آخر و عاقبتش پای تو!
یک مرد، یک زن، یک زوج؛ خوشبختیشان پای خودشان!
یک مرد، یک مرد، یک شراکت؛ سود و ضرررش پای خودشان!
یک زن، یک زن، یک رفاقت؛ معرفت و اعتمادشان پای خودشان!
و انتهای پیاده رو …
یک من، یک تنهایی، یک رنج؛ آخر و عاقبتش پای تو!
نبودنت را پا برهنه قدم میزنم، با زمین هم کنار نمی آید تاول این انگشت ها …
از اول هم می دانستم کفش تو تنگ است برای تنهایی بزرگ پاهایم!
از اول هم می دانستم کفش تو تنگ است برای تنهایی بزرگ پاهایم!
تنهایی، شاخه ی درختی ست پشت پنجره ام …
گاهی لباسِ برگ میپوشد، گاهی لباسِ برف …
اما همیشه هست!
گاهی لباسِ برگ میپوشد، گاهی لباسِ برف …
اما همیشه هست!
انگار که روزه گرفته باشد روزگارم ؛
لحظه ای هم که شده لب به آرامش نمی زند ؛
پس کی دوباره نگاه خوش در بام زندگیم اذان خواهد گفت ؟
لحظه ای هم که شده لب به آرامش نمی زند ؛
پس کی دوباره نگاه خوش در بام زندگیم اذان خواهد گفت ؟
میان این همه مفاهیم پیچیده ریاضی تنها حکایت اعداد فرد را خوب آموخته بود
” فرد ” آن یک نفر است که وقتی زوج ها با هم میروند، او باید یک تنه جور تنهایی اش را بکشد …
” فرد ” آن یک نفر است که وقتی زوج ها با هم میروند، او باید یک تنه جور تنهایی اش را بکشد …
تنهــا نیستم
ولی میان این همه شلوغی، باز هم احساس تنهایـــی میکنم و این است درد مـــن …
ولی میان این همه شلوغی، باز هم احساس تنهایـــی میکنم و این است درد مـــن …
بـــرگــــ پـــاييــزي
راهـي نـدارد جـــز سُــــــــقوط….
وقـتي مي دانـد
درختـــــــــــ…
عِشــقِ بَـــرگ تـــــازه اي را در دِل دارد...!
راهـي نـدارد جـــز سُــــــــقوط….
وقـتي مي دانـد
درختـــــــــــ…
عِشــقِ بَـــرگ تـــــازه اي را در دِل دارد...!
تو رفته ای
و من از تنهایی
ککَم هم نمی گزد دیگر!
حالا باز هم بگو دروغ گفتن بلد نیستی!
و من از تنهایی
ککَم هم نمی گزد دیگر!
حالا باز هم بگو دروغ گفتن بلد نیستی!
روزی که طلوع در مردمک چشمانم گم شد،
روزی که بهار در قلب کودک گرسنه طبیعت مدفون گشت،
روزی که سپیده با دستان گرم روز وداع کرد،
روزی که شقایق برای مرگ پروانه گریست،
آنروز هیچ کس تنهاییم را حس نکرد.
روزی که بهار در قلب کودک گرسنه طبیعت مدفون گشت،
روزی که سپیده با دستان گرم روز وداع کرد،
روزی که شقایق برای مرگ پروانه گریست،
آنروز هیچ کس تنهاییم را حس نکرد.
تا بوده، همین بوده:
همیشه دلتنگ اونی هستیم که نیست و حوصله کسی رو نداریم که هست!
بعد شکایت می کنیم از تنهایی هامون …
همیشه دلتنگ اونی هستیم که نیست و حوصله کسی رو نداریم که هست!
بعد شکایت می کنیم از تنهایی هامون …
انگار صبور تر که میشوی…. دنیا پر رو تر میشد……
تنهایی یعنی وقتی پرستار گفت: همراه بیمار … ولی کسی نبود جواب بده!
آهسته گفتم: ببخشید کسی همراه من نیست …
من تنهـــــــــــام …
آهسته گفتم: ببخشید کسی همراه من نیست …
من تنهـــــــــــام …
یادت هست گفته بودم تنهایت نمیگذارم
تو در تنهایی هایت هم تنها نیستی
جایم را تغییر داده ام
از کنارت به پشت سرت رفته ام
گفته بودم به من تکیه کن
تو در تنهایی هایت هم تنها نیستی
جایم را تغییر داده ام
از کنارت به پشت سرت رفته ام
گفته بودم به من تکیه کن
دلت را محکم بچسب رفیق...
آدمها... آنقدر انصاف ندارند...
که...
زیر پایت را خالی نکنند...
آدمها... آنقدر انصاف ندارند...
که...
زیر پایت را خالی نکنند...
قلب من...
آرام باش، بچگی نکن
کنج سینه ام بنشین
اینقدر به در و دیوار این قفس نکوب
هیچ کاری نمیتوانم برایت بکنم
بگذار برایت یاسین بخوانم
خدا بزرگ است
آرام باش، بچگی نکن
کنج سینه ام بنشین
اینقدر به در و دیوار این قفس نکوب
هیچ کاری نمیتوانم برایت بکنم
بگذار برایت یاسین بخوانم
خدا بزرگ است
این روزها برای تنها شدن،
کافیست صــــــــــــــــادق باشی
کافیست صــــــــــــــــادق باشی
کاش می توانستم تمام دلتنگیهایم را بر کوله بار خدا میریختم تا با تنهائیش به کول بکشد
بدون هیچ خمی بر ابرو
اما افسوس که داده را پس نمیگیرد
بدون هیچ خمی بر ابرو
اما افسوس که داده را پس نمیگیرد
انگشتت را هرجای نقشه خواستی بگذار فرقی نمی کند…
تنهایی من عمیق ترین جای جهان است
و انگشتان تو هیچ وقت به عمق فاجعه پی نخواهند برد…
تنهایی من عمیق ترین جای جهان است
و انگشتان تو هیچ وقت به عمق فاجعه پی نخواهند برد…