معماری با مصالحی از جنس دل

[mohammad azizi]

[h=2]گاه دیوانه می شوم، سرکش می شوم [/h] از من دلگیر نشو!
آخر من که جز تو کسی را ندارم!
مرا به خودم بیاور
قبل از آنکه دیر بشود.
وقتی قول و قرارهایم را،
عهدی را که آن شب با تو بستم،
فراموش کردم
مرا به خودم بیاور.
هر طور که صلاح می دانی.


دستم را بگیر.
من از کودکی از تاریکی می ترسیدم
و می ترسم.
مرا در این ظلمات به حال خود رها مکن.

​

آغوش وا کن،
مرا در بر بگیر،
گرمم کن،
در گوشم نجوا کن،
آرامم کن.
من تنها ترا دارم و بس!

آری!
این همان دلی ست
که دیروز در سینه ام گنجاندی،
حال می بینی که چه سیاه و آلوده ست!
نمی توانم این گونه امانتت را برگردانم.
به من فرصت بده،
فرصت پاک شدن.

 

[mohammad azizi]

چه روزها که یک به یک غروب شد، نیامدی * چه بغضها که در گلو رسوب شد، نیامدی
خلیل آتشین سخن، تبر بدوش بت شکن * خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی
برای ما که دلشکسته و خسته ایم نه * ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی
تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام * دوباره صبح، ظهر، غروب شد، نیامدی

 

[samira20*]

قلب لعنتـــــــــــي لطفا:

"خفه شو"

ودر همه کارها دخالت نکن....

همین که خون پمپاژ کنی کافیست....

یه کلام ختم کلام :

هرکی پاکتره .... تنهاتره

 

[حنا جون]

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم		تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم
دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود		مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم
آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات		در یکی نامه محال است که تحریر کنم
با سر زلف تو مجموع پریشانی خود		کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم
آن زمان کارزوی دیدن جانم باشد		در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم
گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد		دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم
دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی		من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم
نیست امید صلاحی ز فساد حافظ		چون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم

 

[samira20*]

[h=2]ترکتــــ میکنـــــم و ...
[/h] ترکتــــ میکنـــــم و تنهایتـــ میگـــ ــذارم...

تا بیـــ ــش از این انرژی اتـــــ را صرف نکنــــــ ـی برایــــ...

صـــ ــادقانه دروغ گفتــ ــن..

خالـ ـــصانه خیانتـــــ کردن

و عاشـــ ــقانه بی وفایـــــی کردنـــ...

و چه حس پوچـــــی بود که میپنداشـــــتم
لایــــــق اعتمــــادی....

 

[samira20*]

[h=2]دلمــان خـوش اســت که می نویســیم
[/h] دلمــان خـوش اســت که می نویســیم
و دیگــران می خـواننــد
و عــده ای می گـوینــد
آه چـه زیبــا و بعضــی اشـک می ریــزند
و بعضــی مـی خنــدنـد
دلمــان خـوش اســت
به لــذت هــای کــوتـاه
به دروغ هــایی که از راســت
بـودن قشنــگ تـرند
به اینکــه کســی برایمــان دل بســوزاند
یـا کســی عاشقمــان شــود
با شــاخه گلی دل می بنــدیـم
و با جملــه ای دل می کــنیم
دلمــان خـوش می شــود
به بـرآوردن خـواهشــی و چشــیدن لـذتـی
و وقــتی چیـــزی مـطابـق مــیل مــا نبــود
چقـــدر راحـت لگـــد می زنیـــم
و چــه ســــاده می شـکــنیم
همــــه چیـــز را...

 

[samira20*]

[h=2]دلــتــنگـــم . . . !
[/h] گاهـے حجم ِ دلتنگے هایَـ م آنقــدر زیــآد میشـود

ڪــﮧ دنیــا با تمامـ ِ وسعتش برایَــ م تنــگ میشود !

دلــتــنگـــم . . . !

دلتنگ ِ ڪـسـے ڪـﮧ گردش ِ روزگارش

بـﮧ مَــ ن ڪـﮧ رسید از حرڪـت ایستاد !

... دلتنگ ِ ڪـسـے ڪـﮧ دلتنگـےهایم را ندید

دلتنگ ِ خودمـ
خودے ڪـﮧ مدتهاست گم ڪـرده ام . . . !!

 

[mohammad azizi]

[FONT=arial,helvetica,sans-serif]کوتاه میشود شب یلدا کنار تو​

​

[FONT=arial,helvetica,sans-serif]گل میکند تمام غزلها کنار تو[/FONT]​

[FONT=arial,helvetica,sans-serif]اینجا نشسته ام که ببینند چشمها[/FONT]​

[FONT=arial,helvetica,sans-serif]تنها تو را کنار من و من را کنار تو[/FONT]
​

[/FONT]

 

[samira20*]

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی کنی ؟
خدای « چاره ساز » را چرا صدا نمی کنی ؟
به هر لب دعای تو فرشته بوسه می زند
برای درد بی امان چرا دعا نمی کنی ؟
ز پرنیان بسترت شبی جدا نبوده ای
پرند خواب را زخود چرا جدا نمی کنی
به قطره قطره اشک تو خدا نظاره می کند
به وقت گریه ها چرا خدا خدا نمی کنی ؟
سحر ز باغ ناله ها گل مراد می دهد
به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی ؟
دل تو مانده در قفس جدا ز آشیان خود
پرنده اسیر را چرا رها نمی کنی ؟
ز اشک نقره فام خود به کیمیای نیمه شب
مس سیاه قلب را چرا طلا نمی کنی ؟
به بند کبر و ناز خود از آن اسیر مانده ایکه روی عجز و بندگی به کبریا نمی کنی ؟

 

[mohammad azizi]

امشب که یاد چشم تو کولاک می کند

شب با هزار پنجره پژواک می کند



دل می زند به عشق تو نبض دقیقه ها

ساعت به یاد چشم تو تیک تاک می کند



در هم شکسته خط نگاهت تن مرا

دل با نگاه تو یقه را چاک می کند…

….

اما نگاه ساکت تو دست روی دست

از هر چه هست یاد مرا پاک می کند



یعنی دو چشم مشکی رخت عزا به تن

من را میان خاطره ها خاک می کند ...امشب که یاد چشم تو کولاک می کند

شب با هزار پنجره پژواک می کند



دل می زند به عشق تو نبض دقیقه ها

ساعت به یاد چشم تو تیک تاک می کند



در هم شکسته خط نگاهت تن مرا

دل با نگاه تو یقه را چاک می کند…

….

اما نگاه ساکت تو دست روی دست

از هر چه هست یاد مرا پاک می کند



یعنی دو چشم مشکی رخت عزا به تن

من را میان خاطره ها خاک می کند ...

 

[mohammad azizi]

بغض من . . .

توچه میدانی. . .


ازشب هایی که دنیادورسرم میچرخید. . .


توچه میدانی. . .


ازروزهایی که بغض های دنیابرای من میترکیدند. . .


ومن بی توجه,باهمه وجود میخندیدم. . .؟ !


تو چه میدانی . . .

 

[samira20*]

می نویسم از تو برای تو و دور از تو
بدون هراس از خوانده شدن​

بگذار همه بدانندمی نویسم برای توبرای تویی که بودنت رانه چشمانم میبیندو نه گوش هایم می شنودو نه دستانم لمس می کندتنها با شعفی صادقانهبا دلم احساست می کنم... !!!!​

 

[samira20*]

دلم تنگ است این شبها یقین دارم که میدانی
صدای غربت من را ز احساسم تو می خوانیشدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین

ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو میدانیمیان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم

چرا ای مرکب عشقم چنین آهسته میرانی

تپش های دل خسته چه بی تاب و هراسانندبه من آخر بگو ای دل چرا امشب پریشانی

دلم دریای خون است وپر از امواج بی ساحل

درون سینه ام آری تو آن موج هراسانی

همواره قلب بیمارم به یاد توشود روشن

چه فرقی می کند اما تو که این را نمی دانی​

 

[samira20*]

شبی غمگین شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد​

 

[samira20*]

[FONT=arial,helvetica,sans-serif]يه بي وفا بود كه من مثل ديوونه ها[/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]دل بسته بودم بهش ،دلم شد ويرونه ،آه[/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]كاش كه از اول تورو ميديد اين چشام [/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]كاش كه از اول خدا تورو ميذاشت سر رام[/FONT]

 

[samira20*]

زندگی دفتری از خاطره هاست
یک نفر در دل شب . ... یک نفر در دل خاک
یک نفر همدم خوشبختی هاست
یک نفر همسفر سختی هاست
چشم تا باز کنیم٬عمرمان میگذرد ما همه همسفر رهگذریم! آنچه باقی ایست فقط خوبی هاست

 

[mohammad azizi]

نیستی عزیز...!

هیچ می دانی نازنین!​

حضورت ارام است و صدایت ارام است و نگاهت ارام.​

​

من معتادم ,​

به حضورت , صدايت, نگاهت!​

​

این را دوری ات یادم داد!​

​

نیستی عزیز!​

و هیچ کس و هیچ چیز و هیچ کجا ,​

قرارم نمی دهد.​

نه حضوری و نه خاطره ای حتی...​

هیچ چیز بی تو...​

​

امشب ایمان اوردم به ایمانم به تو!​

چقدر حرف دارم برایت...​

چقدر ناگفته دارم برایت.​

​

می دانی چه کرده ای با این دل؟​

با این دل همیشه پریش بیقرار؟​

​

من معتادم,​

به نگاه ارام تو از پس چشمهای نجیبت,​

به حضور شکیبایت کنار دنیای بی صبریهایم,​

و صدای ارامت, ارامت ,ارامت....​

​

من معتادم به تو !​

این را امروز ایمان اوردم,​

که دیگر هیچ چیز و هیچ کس و هیچ خاطره ای,​

بی تو ,​

قرارم نمی دهد.​

هیچ چیز نازنین! هیچ چیز!​

​

امشب خطوط ارتباط سر ناسازگاری داشت.​

صدای ضبط شده غریبه ای که خبر از اشغال بودن خطوط ارتباط می داد,​

حائل بود ,​

بین من و تو,
​

صدای تو...​

و چقدر محتاج بودم به شنیدنش!​

و چقدر حرف داشتم با تو.​

چقدر اعتراف!​

​

و خطوط اشغال بودند...​

​

یکساعت گذشت.​

ديگر دستانم می لرزیدند بر شماره گیر تلفن.​

و نمیگویم از نم اشک...​

​

که ,​

بوق ممتد و مکث...​

خط ازاد,​

و ارتباط.​

تو,​

صدای تو.​

آرام شدم!​

​

آب روی اتش می دانی؟

​

 

[mohammad azizi]

همه چیز را دیده ایم
تجربه های سنگین ما
ما را پاداش می دهد
که آرام گریه کنیم
مردم گریز
نشانی خانه خویش را گم کرده ایم
لطف بنفشه را می دانیم
اما دیگر بنفشه را هم نگاه نمی کنیم
ما نمی دانیم
شاید در کنار بنفشه
دشنه ای را به خاک سپرده باشند
باید گریست
باید خاموش و تار
به پایان هفته خیره شد
شاید باران
ما
من و تو
چتر را در یک روز بارانی
در یک مغازه که به تماشای
گلهای مصنوعی
رفته بودیم
گم کردیم ​

 

[mohammad azizi]

از من درمانده
چه میخواهی ؟
در برابر دلواپسیت
هرچه دارم
بردار رو ببر

 

[soooorati]

همه می گویند عدد ۱۳ نحس است‌‌‌

اما من می گویم :


عامل نحسی ۱ و ۳ هستند نه ۱۳ ​

عشق های امروزی یا ۱ طرفه هستند یا ۳ طرفه !!

 

[mohammad azizi]

و این پاسخ تمام عاشقانه هایم بود
من نباشم تا تو باشی
مثل نبودن هوا چه سخت است زندگی بی تو

 

[mohammad azizi]

باران که می بارد
باید آغوشی باشد
پنجره نیمه بازی
موسیقی باران
بوی خاک
سرمای هوا
گرمای ناب عاشقی
صدای تپش قلبها
باران که میبارد
باید کسی باشد...

 

[Tik TAAk]

بیخودی پرسه زدیم,صبحمان شب بشود/ بیخودی حرص زدیم,سهممان کم نشود/ ما خدا را با خود سر دعوا بردیم,وقسمها خوردیم/ مابهم بد کردیم, مابهم بد گفتیم,ماحقیقتهارا زیر پا له کردیم/ وچقدر حظ بردیم که زرنگی کردیم! روی هر حادثه ای حرفی از پول زدیم,ازشما میپرسم ماکه را گول زدیم؟؟؟؟

 

[nasim_shsh]

حالم را تکان بده...
خیلی وقت است
خوشحالی هایم ته نشین شده اند....!

 

[نادین]

بوی دروغ

سلام ای یار بازیگر، کجایی؟
خوشی با او ، شنیدم ، خوش به حالت
رها ، تنها ، نخواهد کرد اما
مرا یک دم به حال خود ، خیالت
شنیدم گفته ای با او هم از عشق
شنیدم دَم زدی از بی قراری
برایش از محبت قصه گفتی
به او گفتی که او را دوست داری
نفس در سینه زندان میکنم
چون هوا مسموم از بوی دروغ است
نمی آیم سراغت چند وقتیست
سرت بی حد و اندازه شلوغ است
نمی دانم چرا افتاد یادم
به ناگه خاطرات خوب باهم
نمی شد باورم هرگز
که یک روز به پایان می رسد رؤیای ما هم
شنیدی پشت ما مردم چه گفتند؟!
شنیدی مات این تقدیر ماندند؟!
از اینکه بَندِ ما بُرید ، آنها
تمام عشق را بیهوده خواندند
اگرچه صاف و صادق بودم ، اما
چرا گفتند مردم ساده لوحم ؟!
اگرچه بی تو تنها ماندم اما
مرا تنها نخواهد کرد این غم

 

[fahimeh89]

بـہ سـاבگـے یکــ لبخـنــב

رهـایمـ کــرב...

"او" رفـتـــ...

و مــنـــ عـاشـقـانــہ هـاے

بـے مخـاطبـمـ را بـہ حـراجــ

گـذاشـتـــہ امــ

 

[nasim_shsh]

دلتنگی را چگونه هجی کنم
تا درک کنی چهار ستون بدنم زیر سنگینیش تا خورده است....

 

[Tik TAAk]

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را
کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!!
ومن شمع می سوزم ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند
ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!!
درون کلبه ی خاموش خویش اما
کسی حال من غمگین نمی پرسد!!!
و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم
درون سینه ی پرجوش خویش اما!!!
کسی حال من تنها نمی پرسد
ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!!
که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او
ودیگر هیچی از من نمی ماند!!!

 

[mohammad azizi]

می گویند شاد بنویس...!!

نوشته هایت درد دارند...!

و من یاد مردی می افتم

که با ویالونش

گوشه ی خیابان شاد میزد

اما با چشمهای خیس...!

 

[mohammad azizi]

دردلم آرزوی آمدنت می میرد

رفته ای اینک، اما آیا

باز برمیگردی؟

چه تمنای محالی دارم

خنده ام می گیرد