گفتگوهای تنهایی

وضعیت
موضوع بسته شده است.

*M.A*

کاربر بیش فعال
آدم دلش می خواد یه خونه قدیمی که دور تا دور حیاطش و باغچه های گل گرفته و یه حوض آبی با کلی ماهی گلی داخلش و یه عالمه گلدونهای شمع دونی و شب بو دور تا دور همون حوض آبی داشته باشه
که شبها بره تو حیاط و آب بپاشه و با یک نفس عمیق عطر کاهگل خیس خورده رو با بوی شب بو ها بکشه به ریه هاش..
فکر می کنم یکی از دلایل گرایش آدما به بافت قدیمی و سنتی وجود همون مهر و محبت خالص و بی ریای قدیمیا بین بند و پِی اون خونه ها باشه..
آدمیزاد هرچند که دوربیوفته از خصلتا و عادات قدیمیش اما باز هم ته تهش دنبال اصلش می گرده..
قدیما همه چیز اصیل و ناب و خالص بود..
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
من از رگبار هزیان در شب پائیز می ترسم

از این اسطوره های از تهی لبریز می ترسم

به شب تندیسهایی دیدم ازتاریخ شمع آجین

به صبح از خوابگرد روح وهم انگیز می ترسم

برایت آنقدر از گزمه های شهر شب گفتم

کز این همسایگان، از سایه خود نیز می ترسم

حقیقت واژه تلخیست در قاموس ناپاکان

من از نقش حقیقتهای حلق آویز می ترسم

نمیترسند از ما و من این تاراجگر مردم

به تاراج آمدند این ناکسان برخیز می ترسم
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
من از هجوم رنگها دگر به خاک رفته ام
در انتظار سنگها ز غصه اب رفته ام
من از درنگ ارزو فدای غصه ها شدم
ز قصه های بی کسی به اين سراب رفته ام
دلم ز جنس اب بود کنون به رنگ اتشم
خمار چشم من نيم شراب ناب رفته ام
من از تولد زمان کنون فنايم ارزوست
به ماهتاب و افتاب دگر به خواب رفته ام
کنون منم چو اسمان هوای اشک دارم و
به ياد ان يگانه يار شب رباب رفته ام
منی نبوده و نبود که از تو پر کشيده ام
به تو نظر نموده ام ولی ز ياد رفته ام
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
دلم گرفته از این روزگار دلتنگی
گرفته اند دلم را به کـار دلتنگی
دلم دوباره در انبوه خستگی ها ماند
گــــرفت آینــــــه ام را غـبار دلتنگی
شکست پشت من از داغ بی تو بودنها
به روی شـــــانه دل مانـــد بار دلتنگی
درون هاله ای از اشک مانده سرگردان
نگاه خســـــــته مـــن در مدار دلتنگی
از آن زمان که تو از پیش ما سفر کردی
نشسته ایم من و دل کـــــنار دلتنگی
دگر پرنده احساس مــن نمی خواند
مگر سرود غم از شاخسار دلتنگی
بیا که ثانیه ها بی تو کند می گذرد
بیا که بگذرد این روزگـــــار دلتنگی

 

*M.A*

کاربر بیش فعال
خیلی خسته ام ولی الان وقته خسته بودن نیست فقط یکم دیگه باید تحمل کنم تا نتیجه زحمتام رو بگیرم
همه اش فکر می کنم آدم نباید یه جایی رو زیادی باشه‌ احساس مزاحم بودن می کنم کلا حسه خوبی ندارم
همین باعث شده اگه مهمان میشم زود تر از همه قصد رفتن کنم
اگر جایی عضو میشم برای مدتی غیر فعال بشم
یا اگر با کسی هم کلام میشم خیلی زود مکالمه ام رو خاتمه بدم..
آدمیزاد که از فولاد نیست احساس داره دلش سکنی و آرامش می خواد
دلش خاکی می خواد برای بذر شدن و شکوفه دادن
مغرورترین آدم ها هم به منبعی برای آرامش گرفتن و به آسایش رسیدن نیاز دارند حتی اگر هرگز چنین چیزی رو در طول عمرشون نشون ندن
ولی همیشه به دنبال یک نقطه اتکا و آرامش هستند..
خستگی گاهی روح آدم رو درمی نورده مثل خوره ذره ذره روحت رو می خوره و شادابیش رو به یغما می بره
این خستگی که میگم خستگی تن نیست.. بلکه چیزی ورای اون و خستگی روح آدمه
از خستگی روح اگر حرف میزنم می خوام به سختی پهن کردن بساط آرامش برسم به دنیا و.. هزار رنگیش و... احساسات و زیبایی هایی که دیگه از نوع ناب و پاکش خیلی خیلی کم یابِ
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
گفتی چه خبر؟
از تو چه پنهون خبری نیست..
در زندگی ام غیر زمستان اثری نیست..

حالا نکه بهار و پاییز نباشه( تابستونو دوست ندارم)
هست ولی از بعضی جوانب زمستان کنگر انداخته..
گفتم کنگر دلم هوس ترشی کنگر کرد!
چرا اینا تموم نمیشه پس.. فردا رو بگو نامه.. کتاب.. بیمارستان..من..له لهم
 

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
كاش می شد لحظه ها را پس گرفت
عشق های بی صدا را پس گرفت

يا ورق زد كودكی را باز هم
روزهای با صفا را پس گرفت

روی بودن يا نبودن خط كشيد
لطف بی حدّ خدا را پس گرفت

بار ديگر يك غزل را كوك كرد
قصه های آشنا را پس گرفت

انتهای عشق را ول كرد و رفت
ابتدای ماجرا را پس گرفت

پرسه زد در كوچه ی ديروزها
باز آن حال و هوا را پس گرفت
 

lilium.y

عضو جدید
کاربر ممتاز
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
دنیا و داشته و نداشته اش رو که روی هم بریزی، تهش هیچی دستت و می گیره.. پوچِ پوچ
موندم.. فکری ام.. برای پوچی و اینهمه دویدن ؟
چی می شد این سنجش این امتحان اینطور بد نمی سوزوند
آخه می دونی درد کجاست؟
اونجایی که می خواد بهمون اثبات کنه که تو اینی.‌. اگر بهت فرصت نداده بودم می گفتی نه.. تو امتحان نکردی ببینی من اینی که میگی نیستم
اما همین درده.. همین دنیا.. آخرش میشه تف سر بالا
بگی بد بود.. میگه تو که می گفتی من به از اینم خب پس چرا نکردی.. نساختی..
بگی خوب بودم که، سر خودت و خودش و شیره مالیدی که اینم جزو محالاته..

امان از ما..
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
عطر نم بارون و
صدای استاد اصفهانی و
یه دل پر حرف..
شاعر هم که نکنه آدم رو
بلاخره به حرفش بیاره
به نوشتن نگفته ها و تصور ندیده ها..
 

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
میدونی چرا میگن” دلت دریا باشه”
وقتی یه سنگو تو دریا میندازی
فقط برای چند ثانیه اونو متلاتم میکنه
وبرای همیشه محو میشه
ولی اون سنگ تا ابد ته دل دریا موندگاره
سعی می کنم مثل دریا باشم
فراموش کنم سنگی که به دلم زدن
با اینکه سنگینی شو برای همیشه روی سینه ام حس می کنم.
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
یه شعرایی می ارزند بدی با خط خوش بنویسنشون بزنی به دیوار اتاقت
..

که ام؟ در وعده‌گاه خنجر و نیرنگ، سهرابی
میان آتشی از کینه و تهمت، سیاووشی

چنان بر چهره ام با غصه چنگ انداختی دنیا!
که از شادی نشانم نیست جز لبخند مخدوشی

من از صدها تَرَک در پای بست خانه آگاهم
دلم را خوش نخواهد کرد هیچ ایوان منقوشی

به دنبال هماوردم مرو، بیهوده می گردی
به قصد نفی و انکارم میا، بیهوده می کوشی

فریب جان ِسرشار از سکوتم را مخور، روزی
دهان از خون دل وا می کند هر کوه خاموشی
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
این فقط یک شعر نیست..

...

"گرگ"ام و دربدر خصلت "حیوانی" خویش
ضرر اندوختم از این همه "چوپانی" خویش

تا نفهمند "خلایق" که چه در "سر" دارم
سالیانی زده ام "مهر" به "پیشانی" خویش!

منم آن ارگ! که از خواب غرور انگیزش
چشم واکرده "سحرگاه" به ویرانی خویش

رد شدی از بغل مسجد و حالا باید...
یا بچسبیم به "تو" یا به "مسلمانی" خویش

گاه دین باعث دل "سنگی" ما آدم هاست
"حاجیان" رحم ندارند به "قربانی" خویش

توبه گیریم که بازست درش! سودش چیست؟!
من که اقرار ندارم به پشیمانی خویش!

مهر را پس بده ای شیخ که من بگذارم
سر بی حوصله بر نقطه ی پایانی خویش!
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
دل که تنگ است کجا باید رفت ؟
به در و دشت و دمن ؟
یا به باغ و گل و گلزار و چمن ؟
یا به یک خلوت و تنهایی امن
دل که تنگ است کجا باید رفت..
 

aynaz.m

کاربر فعال تالار ادبیات ,
کاربر ممتاز
از يك جايى به بعد
خودَت "اضافى" بودن در رابطه را احساس ميكنى!
گاهى زمين و زمان دست به دست هم ميدهند
تا حالى ات كنند،
كه ببين "فلانى"
از اين جا به بعد،
بود و نبودِ تو
فرقى به حالِ مخاطبت ندارد كه ندارد!
بودنت فقط
روز به روز تو را كوچك و كوچكتر ميكند
"ماندن" خوب است
"جنگيدن" عاليست
"ساختن" فوق العاده ست
اما "غرور" ات از همه ى اينها مهم تر است!
#علي_قاضي_نظام
📃
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
میگن دلتو بزن به دریا
من میترسم غرق بشم
می ترسم همه چیزو ببازم
میگن عمرت دیگه برنمی گرده
من باید دلو بزنم به دریا؟؟
خسته ام روحم داره پیر میشه
میگن این همه سال
یعنی باید دلو بزنم به دریا؟؟
به آب که خواستی بزنی باید لباساتو از تنت جدا کنی
یعنی باید خواسته هامو بریزم دور؟؟
یعنی دلو بزنم به دریا؟؟
من خسته شدم از بس تو ساحل مقاومت کردم و از پشت مدام گفتند دلتو بزن به دریا

من باید دل و بزنم به دریا؟؟
 

aynaz.m

کاربر فعال تالار ادبیات ,
کاربر ممتاز
آدم جسور اونی نیست که میزنه به دل خطر
آدم جسور اونه که وقتی ببینه یه جایی بودنش اضافیه خودش شال و کلاه میکنه و میره
ادم جسور خنده هاش بلند میکنه
ادم جسور بدون ترس نخواستن میگه دوستت دارم
ادم جسور هیچ وقت با احساسات هیچ کس بازی نمیکنه
 

ayja

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
وقتی ازدواج کرد تنها هنرش پختن املت بی نمک بود. چون بجای اندیشیدن به زندگی فقط با کلمات بازی کرده بود و سرانجام بازیچه ای بیش نشد و طلاقش دادند.
 

ayja

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
مراجعین به مطب روانشناسان افراد روانی نیستند.کسانی هستند که در کنار افراد روانی زندگی میکنند. اولین نشانه یک بیمار روانی نوشتن چیز هایی است که ربطی به زندگی واقعی ندارن. (مثه کلمات عاشقانه و هپروت نویسی ها)
گفتگوی تنهایی من .
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
مراجعین به مطب روانشناسان افراد روانی نیستند.کسانی هستند که در کنار افراد روانی زندگی میکنند. اولین نشانه یک بیمار روانی نوشتن چیز هایی است که ربطی به زندگی واقعی ندارن. (مثه کلمات عاشقانه و هپروت نویسی ها)
گفتگوی تنهایی من .

دوست عزیز سلام

این رو میگم تا سوتفاهم بوجود آمده برای شما برطرف بشه خواهر بنده روانشناس هستند و چیزی که شما فرمودید صحت نداره
بر طبق این اصلی که شما فرمودید خود روانشناسان هم باید مشکل داشته باشند چون بسیار.. با این موارد سرو کار دارند.. پس این چند جمله ای که شما ازشون نقل کردید حرفای یک آدم سالم و عاقل نیست..

انسان یک موجود اجتماعی آفریده شده هر چند تا یک سنی در برابر این واقعیت مقاومت کنه و تظاهر به استقلال کامل و بی نیازی داشته باشه
اما این سرشت و ذات انسانه و در آخر هر آدمی به ذاتش برمی گرده..
و در مورد عشق و هپروت.. در روانشناسی امروز بسیاری از عشق های امروز رو توهمی از عشق تفسیر کردند
نه اینکه خود عشق هپروت باشه..
در دنیای امروز برداشت و فهم و تعریف آدم ها از عشق با گذشتگان ما و اونچه که اصیل و معنی واقعی این کلمه به وسعت اقیانوس هست متفاوت شده..

و اینکه آدمی می تونه از هر انگشتش یک هنر بباره یا نه این استعداد برای فرا گیری رو داشته باشه ولی اووونقدر در عمق زندگی و اونقدر در اونچه که معضلات آدم های امروز و دغدغه ی فرزندانش هست غرق بشه که املت نمک که چه عرض کنم
ماهیتابه خالی جلوی روش باشه و حواسش نباشه..

هیچ وقت حرفای شخصیتون رو به عام نسبت ندین دنیای امروز و آدم های امروز انقدر متفاوت و پر از جنبه های هزارتو و زندگی های بسیار پیچیده شده اند که هرگز نمیشه در حد یک جمله هم به قضاوتشون نشست..
و اینگه همیشه استثناها وجود دارند..
ممنون از شما.
 

ayja

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
هپروت نویسی باعث ایجاد ضایعه در ذهن و عملکرد میشه.
از گفتگو های تنهایی من نقل قول نگیرید. معنی تنهایی یعنی هر کس آزاده که حرف بزنه .شما خواستی بخون نخواستی هم نخون.
 

*M.A*

کاربر بیش فعال
حالا که این برنامه اجرا نمیشه
دارم فکر می کنم امان از آدمی که جای خودش نباشه
امان از وقتی بفهمی جات غلطه و درست تر از اینی پیدا نکنی
امان از وقتی پَر بکشی از کنار آدما و پات بهشون بسته شده باشه
میشه پرنده ای که پاش گیر دست صیادِ و پال و پرش دربه در دنبال پرکشیدن و رفتن..
دلی که برید از آدما اگه تو مرکز توجه جهان هم باشه دیگه واسش فرقی نمی کنه
نمی داند دل تنها میان جمع هم تنهاست
مرا افکنده در تنگی که نام دیگرش دریاست..



دریابید آدمای زندگیتون رو قبل از این که بلکل ازتون امید ببرند.
 
وضعیت
موضوع بسته شده است.

Similar threads

بالا