و به انگشت نخی خواهم بست که فراموش نگردد که هنوز انسانم...
معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
بی تابم دلم یک تاب میخواهد و یک هل محکم که دلم
هری بریزد پایین هرچه را در خودش تلنبار کرده !!
هری بریزد پایین هرچه را در خودش تلنبار کرده !!
همیشه حرف هایی نا گفتنی می ماند
و هراس ته قلب دوباره شکوفه می دهد
اما زمزمه های درون وجود هیچ گاه
خاموش نمی شوند
و آتش جاودانه ی احساس
امســـــ ــــال هــم
همچـــو سالهـــای ِ پیـش به دیدنــت می آیــَم
با یک بغــل بُغـــ ــض
و حــرف هایی که نمی تـوان گفــت و بَــر زبــان آوَرد
امــا تــ ــــو
بخــــــــــوان آن را
از زورَق ِ چَشمــــ ـــانم
بخـــوان و دعــــ ـــــ ـــــایـم کـن
که دعــــای ِ تــو
تسکیــن ِ تمـام ِ دَردهـــایم اسـت
تسکیــن ِ زخــــــــــــــــم هایی که بعــد از رفتـَنـــَــت دل و جــانم را ویـــــــــران کـرد
همچـــو سالهـــای ِ پیـش به دیدنــت می آیــَم
با یک بغــل بُغـــ ــض
و حــرف هایی که نمی تـوان گفــت و بَــر زبــان آوَرد
امــا تــ ــــو
بخــــــــــوان آن را
از زورَق ِ چَشمــــ ـــانم
بخـــوان و دعــــ ـــــ ـــــایـم کـن
که دعــــای ِ تــو
تسکیــن ِ تمـام ِ دَردهـــایم اسـت
تسکیــن ِ زخــــــــــــــــم هایی که بعــد از رفتـَنـــَــت دل و جــانم را ویـــــــــران کـرد
بگذار بگویم :
آخر فهمیدم چه ربطی بهم داریم !
که پشت این همه فاصله تا این حد به من نزدیکی ...
تو ادامه ی وجود منی "
دل من با تو آرام گرفت
این نوشته های گاه و بی گاه
قلب من است برای تشکر از تو
که تمام کج خلقی هایم را تحمل کردی
صبورانه همه ی بهانه گیری هایم را هضم کردی
و آخر هم با همان زنگ صدای همیشگی ...
تسکینم دادی
من نمی دانم چه شد یا از کجا پیدا شدی !
فقط خوب کردی ادامه ی وجود من شدی
خوب کردی !
حالا که می آیی
دیگر شعر نخواهم گفت
نخواهم نوشت
میخواهم به همان تک درخت توت خانه ی کودکی هایم بگویم
بی فصل
میوه بدهد ... سبز شود
آن چند پرنده نیز
آواز خواهند خواند برایمان
همه دوستت خواهند شد ..
و من عاشق تر
شاید تو همان گمگشته ی ازلی من باشی.
همان نیمه ی گمشده ی روح نا آرامم.
همانی که در طلبش روزگاری هرچقدر گشتم،
نیافتم و ناگزیر ایمان آوردم به افسانه بودنش.
همانی که هرگز نبود
ولی بودنش ناگریز بود و می ارزید به تمام بودنها و داشتنها...
به حرمت تمام عاشقانه ها
بمان و عاشقی کن
شاید حال دلم خوب شود
کسی چه می داند !!!
آخر فهمیدم چه ربطی بهم داریم !
که پشت این همه فاصله تا این حد به من نزدیکی ...
تو ادامه ی وجود منی "
دل من با تو آرام گرفت
این نوشته های گاه و بی گاه
قلب من است برای تشکر از تو
که تمام کج خلقی هایم را تحمل کردی
صبورانه همه ی بهانه گیری هایم را هضم کردی
و آخر هم با همان زنگ صدای همیشگی ...
تسکینم دادی
من نمی دانم چه شد یا از کجا پیدا شدی !
فقط خوب کردی ادامه ی وجود من شدی
خوب کردی !
حالا که می آیی
دیگر شعر نخواهم گفت
نخواهم نوشت
میخواهم به همان تک درخت توت خانه ی کودکی هایم بگویم
بی فصل
میوه بدهد ... سبز شود
آن چند پرنده نیز
آواز خواهند خواند برایمان
همه دوستت خواهند شد ..
و من عاشق تر
شاید تو همان گمگشته ی ازلی من باشی.
همان نیمه ی گمشده ی روح نا آرامم.
همانی که در طلبش روزگاری هرچقدر گشتم،
نیافتم و ناگزیر ایمان آوردم به افسانه بودنش.
همانی که هرگز نبود
ولی بودنش ناگریز بود و می ارزید به تمام بودنها و داشتنها...
به حرمت تمام عاشقانه ها
بمان و عاشقی کن
شاید حال دلم خوب شود
کسی چه می داند !!!
هرقلبی " دردی " دارد ...
فقط
نحوه ی ابراز آن متفاوت است !
برخی
آن را در چشمانشان پنهان می کنند
و
برخی در لبخندشان ...!
فقط
نحوه ی ابراز آن متفاوت است !
برخی
آن را در چشمانشان پنهان می کنند
و
برخی در لبخندشان ...!
زندگی فقـط یـه لحظه اش قشنگه
سـوت پایان!
خدایــــــــــــــــا
عجیب منتظــــر اون لحظه ام!
بزن اون سوتِ پایانُ
داغـــــونـــــم.........
سـوت پایان!
خدایــــــــــــــــا
عجیب منتظــــر اون لحظه ام!
بزن اون سوتِ پایانُ
داغـــــونـــــم.........
گاهی دلم می خواهد خودم را بغل کنم!
ببرم بخوابانمش!
لحاف را بکشم رویش!
دست ببرم لای موهایش و نوازشش کنم!
حتی برایش لالایی بخوانم،
وسط گریه هایش بگویم:
غصه نخور خودم جان!
درست می شود!درست می شود!
اگر هم نشد به جهنم…
تمام می شود…
بالاخره تمام می شود…!!!
قلبم بوی کافور میدهد!
شب به شب…
مرده شور یکی دیگر از ارزوهایم را غسل میدهد و کفن میکند!
شب به شب…
مرده شور یکی دیگر از ارزوهایم را غسل میدهد و کفن میکند!
این روزهایم به تظاهر می گذرد ....
تظاهر به بی تفاوتی
تظاهر به بی خیالی ,به شادی
به اینکه دیگر هیچ چیز مهم نیست اما.............
چه سخت می کاهد از جانم این"نمایش"
تظاهر به بی تفاوتی
تظاهر به بی خیالی ,به شادی
به اینکه دیگر هیچ چیز مهم نیست اما.............
چه سخت می کاهد از جانم این"نمایش"
گاهی دلم می خواهد خودم را بغل کنم!
ببرم بخوابانمش!
لحاف را بکشم رویش!
دست ببرم لای موهایش و نوازشش کنم!
حتی برایش لالایی بخوانم،
وسط گریه هایش بگویم:غصه نخور خودم جان!درست می شود!
درست می شود!اگر هم نشد به جهنم...تمام می شود...بالاخره تمام می شود...!!!
ببرم بخوابانمش!
لحاف را بکشم رویش!
دست ببرم لای موهایش و نوازشش کنم!
حتی برایش لالایی بخوانم،
وسط گریه هایش بگویم:غصه نخور خودم جان!درست می شود!
درست می شود!اگر هم نشد به جهنم...تمام می شود...بالاخره تمام می شود...!!!
دفتر کوچک من!
می بینی تنها شدم؟
می بینی دردی ندارم توی قلبت بریزم؟
می بینی اشکی ندارم روی برگت بریزم؟
می بینی اون دیگه نیست
اون دیگه رفت؟
آبی که پشت سرش ریخته بودم
بی اثر بود برنگشت؟
دفتر سنگ صبورم
می بینی که عاقبت آواره شدم؟
مثل یک بادبادکی سنگین و نخ پاره شدم؟
می بینی
این نی تو خالی دیگه من نیستم
حتی یک سایه کمرنگ گذشته هم نیستم
دفتر کوچک من!!!!!!!!
دیگه پاییزم نیستم......
می بینی تنها شدم؟
می بینی دردی ندارم توی قلبت بریزم؟
می بینی اشکی ندارم روی برگت بریزم؟
می بینی اون دیگه نیست
اون دیگه رفت؟
آبی که پشت سرش ریخته بودم
بی اثر بود برنگشت؟
دفتر سنگ صبورم
می بینی که عاقبت آواره شدم؟
مثل یک بادبادکی سنگین و نخ پاره شدم؟
می بینی
این نی تو خالی دیگه من نیستم
حتی یک سایه کمرنگ گذشته هم نیستم
دفتر کوچک من!!!!!!!!
دیگه پاییزم نیستم......
این روزها به امید فراموشی ، چنگ بر واژه های بودن می زنم !
خاطره ها پس ذهنم آب خنک می خورند و ...
می گذارم احساس هوایی بخورد ،
به نصیحت سهراب !
من در پیچ کدام نگاه یخ زده به بلوغ رسیدم ؟
که حالا در این نازک ترین لحظه ، مثل هق هق سکوت آرامم
خاطره ها پس ذهنم آب خنک می خورند و ...
می گذارم احساس هوایی بخورد ،
به نصیحت سهراب !
من در پیچ کدام نگاه یخ زده به بلوغ رسیدم ؟
که حالا در این نازک ترین لحظه ، مثل هق هق سکوت آرامم
با چشمهايم
با دستهايم
با لبانم
لبخند مي زنم به دنيا ...
و دنيا
خودش مي داند ...
لبخند من از شادماني
نيست !!!
با دستهايم
با لبانم
لبخند مي زنم به دنيا ...
و دنيا
خودش مي داند ...
لبخند من از شادماني
نيست !!!
نیمی از عمرم در خاطره ها گذشت
مانده ام نیم دیگر را چه خواهند کرد !!
مانده ام نیم دیگر را چه خواهند کرد !!
fateme.h.b
عضو جدید
کاش خودم را
جایی ، جابگذارم
و برگردم ببینم ، نیستم...
جایی ، جابگذارم
و برگردم ببینم ، نیستم...
نمی دانم
محبت را بـر چه کاغذی بنویسم که هرگز پاره نشود ،
بـر چـه گلـی بـنویـسم که هـرگز پرپر نشـود ،
بـر چه دیواری بنویسم که هرگز پاک نشود ،
بـر چه آبـی بنویسم که هـرگز گل آلود نشود ،
و سرانجام بـر چه قلـبی بنویسم که هـرگز سـنگ نشود
محبت را بـر چه کاغذی بنویسم که هرگز پاره نشود ،
بـر چـه گلـی بـنویـسم که هـرگز پرپر نشـود ،
بـر چه دیواری بنویسم که هرگز پاک نشود ،
بـر چه آبـی بنویسم که هـرگز گل آلود نشود ،
و سرانجام بـر چه قلـبی بنویسم که هـرگز سـنگ نشود
وقتی نای رفتن نداری... ؛
چمدان قرمزت هم کودک لجبازی می شود !
که وسط خیابان می ایستد... ،
و پایش را به زمین میکوبد...!
چمدان قرمزت هم کودک لجبازی می شود !
که وسط خیابان می ایستد... ،
و پایش را به زمین میکوبد...!
آخرین بار ڪه من از تهِ دل خندیدم
علتش پـول نبود
انعڪاسِ جُوڪ هر روز نبود
علتش، چهرهیِ ژولیدهیِ یڪ دلقڪ,
یا زمین خوردن یڪ ڪور نبود …
من بهِ « من » خندیدم !
ڪه چو یڪ دلقڪ ِگیج
نقش یڪ خنده به صورت دارم و دلم میـــگرید …!
علتش پـول نبود
انعڪاسِ جُوڪ هر روز نبود
علتش، چهرهیِ ژولیدهیِ یڪ دلقڪ,
یا زمین خوردن یڪ ڪور نبود …
من بهِ « من » خندیدم !
ڪه چو یڪ دلقڪ ِگیج
نقش یڪ خنده به صورت دارم و دلم میـــگرید …!