سکوت کردن و آه کشیدن که
مدرسه نمی خواست!
هنوز نفهمیدم چرا پدرم،
هر روز،
هفت صبح بیدارم می کرد...؟!؟!
مدرسه نمی خواست!
هنوز نفهمیدم چرا پدرم،
هر روز،
هفت صبح بیدارم می کرد...؟!؟!
معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
خب غم هم آدمست دیگر
حق دارد
مثل خیلی ها
سرش را پایین بی اندازد و
یکراست بیاید بنشیند کنج دل ما
حق دارد
مثل خیلی ها
سرش را پایین بی اندازد و
یکراست بیاید بنشیند کنج دل ما
.
بُگذآر بِگویَم ڪِـہ اَز سَرآبِ ایـטּُ آטּ بُریدَم ,, مَـטּ اَز عَطَش تَرآنِـہ آفَریدَم
بِـہ سَمتِ مآندَنَت رآهی نِمیشَوی چرآ
گآهی سِتآرہ هِدیـہ ڪُـטּ بِـہ مُشتِ پوچ شَب هآ ,, شِمُردہ تَر بِگو بآ مَـטּ حُروفِ رَفتَنَت ,, [!] ×
بُگذآر بِگویَم ڪِـہ اَز سَرآبِ ایـטּُ آטּ بُریدَم ,, مَـטּ اَز عَطَش تَرآنِـہ آفَریدَم
بِـہ سَمتِ مآندَنَت رآهی نِمیشَوی چرآ
گآهی سِتآرہ هِدیـہ ڪُـטּ بِـہ مُشتِ پوچ شَب هآ ,, شِمُردہ تَر بِگو بآ مَـטּ حُروفِ رَفتَنَت ,, [!] ×
ﻣﻦ ﺍﮔــﺮ ﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩﻡ،
ﺩﺳﺖ ﺯﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻢ ...
ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺶ ﻓﺼﻞ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺪﻡ ﻣﻴﺰﺩﻡ
ﻭ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﯽ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ
ﺗﺎ ﻻﺍﻗﻞ ﯾﮏ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﺯ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﺘﺮﺳﺪ !
ﺷﻤﺎ ﺯﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻴﺪ !
ﺯﻥ ﻫﺎ ﺗﺮﺳﻮ ﺍﻧﺪ
ﺯﻥ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻨﺪ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
ﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﺍﺯ ﺩﯾﺮﻭﺯ
ﺍﺯ ﻓﺮﺩﺍ
ﺍﺯ ﺯﺷﺖ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻥ
ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﭘﯿﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻥ
ﻭ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﻊ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺱ ﻫﺎ،
ﻧﻪ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺭﯾﺪ
ﻧﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ
ﻭ ﻧﻪ ﻗﺪﺭﺕ ...
ﻧﻪ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ
ﻭ ﻧﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ !!!!!
ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﺣﺮﯾﻢ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺘﺎﻥ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ !
ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻴﺪ !
ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺯﻥ ﻫﺎ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻧﺪ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﺮﺩﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﯾﺪ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﯿﺖ،
ﺯﻥ ﻫﺎ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻧﺪ !
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻮﻝِ ﺷﻤﺎ ﺩﯾﺪﻧﺪ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻥ
ﺭﺍ،
ﺑﺎ ﺟﺮﺍﺣﯽ ﭘﻼﺳﺘﯿﮏ ﺗﺎﺧﺖ ﺯﺩﻧﺪ
ﻭ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺪﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ، ... ﻭَ ﻭَ ﻭَ ...
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﯾﺪﻥ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﻨﺮ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺖ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻥ ﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﺯ ﺧﺮﯾﺪﻥ ﻭ ﻧﺎﺯ ﮐﺸﯿﺪﻥ،
" ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭَﺩ "
ﺳﯿﻤﯿﻦ_ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ
ﺩﺳﺖ ﺯﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻢ ...
ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺶ ﻓﺼﻞ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺪﻡ ﻣﻴﺰﺩﻡ
ﻭ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﯽ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ
ﺗﺎ ﻻﺍﻗﻞ ﯾﮏ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﺯ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﺘﺮﺳﺪ !
ﺷﻤﺎ ﺯﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻴﺪ !
ﺯﻥ ﻫﺎ ﺗﺮﺳﻮ ﺍﻧﺪ
ﺯﻥ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻨﺪ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
ﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﺍﺯ ﺩﯾﺮﻭﺯ
ﺍﺯ ﻓﺮﺩﺍ
ﺍﺯ ﺯﺷﺖ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻥ
ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﭘﯿﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻥ
ﻭ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﻊ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺱ ﻫﺎ،
ﻧﻪ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺭﯾﺪ
ﻧﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ
ﻭ ﻧﻪ ﻗﺪﺭﺕ ...
ﻧﻪ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ
ﻭ ﻧﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ !!!!!
ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﺣﺮﯾﻢ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺘﺎﻥ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ !
ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻴﺪ !
ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺯﻥ ﻫﺎ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻧﺪ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﺮﺩﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﯾﺪ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﯿﺖ،
ﺯﻥ ﻫﺎ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻧﺪ !
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻮﻝِ ﺷﻤﺎ ﺩﯾﺪﻧﺪ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻥ
ﺭﺍ،
ﺑﺎ ﺟﺮﺍﺣﯽ ﭘﻼﺳﺘﯿﮏ ﺗﺎﺧﺖ ﺯﺩﻧﺪ
ﻭ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺪﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ، ... ﻭَ ﻭَ ﻭَ ...
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﯾﺪﻥ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﻨﺮ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺖ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻥ ﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﺯ ﺧﺮﯾﺪﻥ ﻭ ﻧﺎﺯ ﮐﺸﯿﺪﻥ،
" ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭَﺩ "
ﺳﯿﻤﯿﻦ_ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ
وقتی آدما میگن بارون رو دوست داریم ولی تا بارون میاد چتر باز میکنن...باید از دوست داشتن آدما ترسید!
مثل خانه هایی که
چسبیده بهم همسایه یکدیگرند!
قلب های ما نیز در کنار همند
اما حیف که در زمانه ما
همسایه از همسایه خبر ندارد!
“نریمان ربیعی”
چسبیده بهم همسایه یکدیگرند!
قلب های ما نیز در کنار همند
اما حیف که در زمانه ما
همسایه از همسایه خبر ندارد!
“نریمان ربیعی”
روزهــای خاکستـــری مــــن
شعـــرهای غمگیــن مــــــــــــن
دل ِ زخمــی و چشمــان اشکـــی ِ مـــــن
تـــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــاوان روزهــایـی ست که دل داده بــــودم
روزهـایی که قلبـــم را
با رُبــان هـای قرمـــز ِعشـــــ ــــق
به دور گردنـــش حلقـــــــه می کــردم
روزهـایی که احســاسم را
با رُبــان هـای آبــی آرامـــ ــــــــش
به چَشمــان ِ سیـــاه َش می دوختــــــــــــــــــــــم
روزهـایی که صداقتــــم را
با رُبـان های سبــز ِ دوســت داشتـن
بـر سینـــه ی ِ مـــــردانـه اش سنجــاق می کــردم
افســــوس...
افسـوس برای آن روزهــــــای ِ سُـرخ و سبــز و آبـی ام که چـه آســــان رنـگ باخــت
شعـــرهای غمگیــن مــــــــــــن
دل ِ زخمــی و چشمــان اشکـــی ِ مـــــن
تـــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــاوان روزهــایـی ست که دل داده بــــودم
روزهـایی که قلبـــم را
با رُبــان هـای قرمـــز ِعشـــــ ــــق
به دور گردنـــش حلقـــــــه می کــردم
روزهـایی که احســاسم را
با رُبــان هـای آبــی آرامـــ ــــــــش
به چَشمــان ِ سیـــاه َش می دوختــــــــــــــــــــــم
روزهـایی که صداقتــــم را
با رُبـان های سبــز ِ دوســت داشتـن
بـر سینـــه ی ِ مـــــردانـه اش سنجــاق می کــردم
افســــوس...
افسـوس برای آن روزهــــــای ِ سُـرخ و سبــز و آبـی ام که چـه آســــان رنـگ باخــت
سیه مست جنونم، وادی و منزل نمیدانم
کنار دشت را از دامن محمل نمیدانم
شکار لاغرم، مشاطگی از من نمیآید
نگارین کردن سرپنجهٔ قاتل نمیدانم
سپندی را به تعلیم دل من نامزد گردان
که آداب نشست و خاست در محفل نمیدانم!
بغیر از عقدهٔ دل کز گشادش عاجزم عاجز
دگر هر عقده کید پیش من، مشکل نمیدانم
من آن سیل سبک سیرم که از هر جا که برخیزم
بغیر از بحر بیپایان دگر منزل نمیدانم
اگر سحر این بود صائب که از کلک تو میریزد
تکلف بر طرف، من سحر را باطل نمیدانم!
کنار دشت را از دامن محمل نمیدانم
شکار لاغرم، مشاطگی از من نمیآید
نگارین کردن سرپنجهٔ قاتل نمیدانم
سپندی را به تعلیم دل من نامزد گردان
که آداب نشست و خاست در محفل نمیدانم!
بغیر از عقدهٔ دل کز گشادش عاجزم عاجز
دگر هر عقده کید پیش من، مشکل نمیدانم
من آن سیل سبک سیرم که از هر جا که برخیزم
بغیر از بحر بیپایان دگر منزل نمیدانم
اگر سحر این بود صائب که از کلک تو میریزد
تکلف بر طرف، من سحر را باطل نمیدانم!
مادر! مرا ببخش .
فرزند خشمگين و خطا كار خويش را
مادر! حلال كن كه سرا پا ندامت است
با چشم اشكبار، ز پيشم چو مي روي
سر تا به پاي من
غرق ملامت است.
***
هر لحظه در برابر من اشك ريختي
از چشم پر ملال تو خواندم شكايتي
بيچاره من، كه به همه ي اشك هاي تو
هرگز نداشت راه گناهم نهايتي
***
تو گوهري كه در كف طفلي فتاده اي
من، ساده لوح كودك گوهر نديده ام
گاهي به سنگ جهل، گهر را شكسته ام
گاهي به دست خشم به خاكش كشيده ام
***
مادر! مرا ببخش.
صد بار از خطاي پسر اشك ريختي
اما لبت به شكوه ي من آشنا نبود
بودم در اين هراس كه نفرين كني ولي
كار تو از براي پسر جز دعا نبود
***
بعد از خدا ، خداي دل و جان من تویی
من،بنده اي كه بار گنه مي كشم به دوش
تو، آن فرشته اي كه ز مهرت سرشته اند
چشم از گناه كاري فرزند خود بپوش
***
اي بس شبان تيره كه در انتظار من
فانوس چشم خويش به ره ، برفروختي
بس شام هاي تلخ كه من سوختم ز تب
تو در كنار بستر من دست بر دعا
بر ديدگان مات پسر ديده دوختي
تا كاروان رنج مرا همرهي كني
با چشم خواب سوز
چون شمع دير پاي
هر شب، گريستي
تا صبح ، سو ختي
***
شب هاي بس دراز نخفتي كه پسر
خوابد به ناز بر اثر لاي لاي تو
رفتي به آستانه مرگ از براي من
اي تن به مرگ داده، بميرم براي تو
***
اين قامت خميده ي در هم شكسته ات
گوياي داستان ملال گذشته هاست
رخسار رنگ رفته و چشمان خسته ات
ويرانه اي ز كاخ جمال گذشته هاست
***
در چهره تو مهرو صفا موج مي زند
اي شهره در وفا و صفا! مي پرستمت
در هم شكسته چهره تو، معبد خداست
اي بارگاه قدس خدا! مي پرستمت
***
مادر!من از كشاكش اين عمر رنج زاي
بيمار خسته جان به پناه تو آمده ام
دور از تو هر چه هست، سياهي است ، نور نيست
من در پناه روي چو ماه تو آمده ام
مادر ! مرا ببخش
فرزند خشمگين و خطا كار خويش را
مادر ،حلال كن كه سرا پا ندامت است
با چشم اشكبار ز پيشم چو مي روي
سر تا به پاي من
غرق ملامت است
مادر مرا ببخش!
فرزند خشمگين و خطا كار خويش را
مادر! حلال كن كه سرا پا ندامت است
با چشم اشكبار، ز پيشم چو مي روي
سر تا به پاي من
غرق ملامت است.
***
هر لحظه در برابر من اشك ريختي
از چشم پر ملال تو خواندم شكايتي
بيچاره من، كه به همه ي اشك هاي تو
هرگز نداشت راه گناهم نهايتي
***
تو گوهري كه در كف طفلي فتاده اي
من، ساده لوح كودك گوهر نديده ام
گاهي به سنگ جهل، گهر را شكسته ام
گاهي به دست خشم به خاكش كشيده ام
***
مادر! مرا ببخش.
صد بار از خطاي پسر اشك ريختي
اما لبت به شكوه ي من آشنا نبود
بودم در اين هراس كه نفرين كني ولي
كار تو از براي پسر جز دعا نبود
***
بعد از خدا ، خداي دل و جان من تویی
من،بنده اي كه بار گنه مي كشم به دوش
تو، آن فرشته اي كه ز مهرت سرشته اند
چشم از گناه كاري فرزند خود بپوش
***
اي بس شبان تيره كه در انتظار من
فانوس چشم خويش به ره ، برفروختي
بس شام هاي تلخ كه من سوختم ز تب
تو در كنار بستر من دست بر دعا
بر ديدگان مات پسر ديده دوختي
تا كاروان رنج مرا همرهي كني
با چشم خواب سوز
چون شمع دير پاي
هر شب، گريستي
تا صبح ، سو ختي
***
شب هاي بس دراز نخفتي كه پسر
خوابد به ناز بر اثر لاي لاي تو
رفتي به آستانه مرگ از براي من
اي تن به مرگ داده، بميرم براي تو
***
اين قامت خميده ي در هم شكسته ات
گوياي داستان ملال گذشته هاست
رخسار رنگ رفته و چشمان خسته ات
ويرانه اي ز كاخ جمال گذشته هاست
***
در چهره تو مهرو صفا موج مي زند
اي شهره در وفا و صفا! مي پرستمت
در هم شكسته چهره تو، معبد خداست
اي بارگاه قدس خدا! مي پرستمت
***
مادر!من از كشاكش اين عمر رنج زاي
بيمار خسته جان به پناه تو آمده ام
دور از تو هر چه هست، سياهي است ، نور نيست
من در پناه روي چو ماه تو آمده ام
مادر ! مرا ببخش
فرزند خشمگين و خطا كار خويش را
مادر ،حلال كن كه سرا پا ندامت است
با چشم اشكبار ز پيشم چو مي روي
سر تا به پاي من
غرق ملامت است
مادر مرا ببخش!
ساکت نیستم
لبهایم هم نسوخته است
تنها تمام من تاول زده از آشی که نخورده ام !
لبهایم هم نسوخته است
تنها تمام من تاول زده از آشی که نخورده ام !
من وهم کوتاهی هستم از باد
من گلم،اما گل هوا...
ستاره ام،اما از آب دریا...
بازی زرین طبیعت...
افسانه ی سرگردان و رویای کوتاه
قطره ام،اما پر شکوه تر.
گل و لایم،اما خوشبخت تر
سرگردانم و جست و خیز کنان....
من مجموعه ای از رنگ هایم
از برف ها و گل ها
از آب ها و هوا و آتش
پر نقش و نگار و جواهر نشان و زرین
من...آه،هیچ نیستم.
من گلم،اما گل هوا...
ستاره ام،اما از آب دریا...
بازی زرین طبیعت...
افسانه ی سرگردان و رویای کوتاه
قطره ام،اما پر شکوه تر.
گل و لایم،اما خوشبخت تر
سرگردانم و جست و خیز کنان....
من مجموعه ای از رنگ هایم
از برف ها و گل ها
از آب ها و هوا و آتش
پر نقش و نگار و جواهر نشان و زرین
من...آه،هیچ نیستم.
دلم گرفته است…
دلم عجیب گرفته است
و هیچ چیز،
نه این دقایق خوش*بو، که روی شاخه*ی نارنج می*شود
خاموش،
نه این صداقت حرفی، که در سکوت میان دو برگ این
گل شب*بوست،
نه، هیچ*چیز مرا از هجوم خالی اطراف
نمی*رهاند.
و فکر می*کنم
که این ترنم موزون حزن تا به ابد
شنیده خواهد شد…
دلم عجیب گرفته است
و هیچ چیز،
نه این دقایق خوش*بو، که روی شاخه*ی نارنج می*شود
خاموش،
نه این صداقت حرفی، که در سکوت میان دو برگ این
گل شب*بوست،
نه، هیچ*چیز مرا از هجوم خالی اطراف
نمی*رهاند.
و فکر می*کنم
که این ترنم موزون حزن تا به ابد
شنیده خواهد شد…
انگاه که غرور کسی را له می کنی..
آنگاه که کاخ ارزوهای کسی را ویران می کنی..
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی..
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری..
انگاه که حتی گوشت را می بندی
تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی..
انگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری..
می خواهم بدانم دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی..
تا برای خوشبختی خودت دعا کنی..؟؟
آنگاه که کاخ ارزوهای کسی را ویران می کنی..
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی..
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری..
انگاه که حتی گوشت را می بندی
تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی..
انگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری..
می خواهم بدانم دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی..
تا برای خوشبختی خودت دعا کنی..؟؟
fateme.h.b
عضو جدید
لبخندبزن:
وقتی با خانواده ات دور هم جمع شده اید..خیلی ها هستند آرزوی داشتن خانواده را دارند…!
لبخند بزن: وقتی داری سرکارت میروی..خیلی ها هستند دربدر بدنبال کار وشغل هستند.
لبخندبزن: چون تو صحیح و سالم هستی..خیلی ها هستند دارند بخاطر بازگشت سلامتی شان میلیونها خرج میکنند.
لبخندبزن: چون “تو”خودت هستی..وخیلی ها آرزو دارند که چون”تو”باشند.
لبخندبزنوهمیشه لبخند بر لبانت داشته باش
و خدا راشاکرباش وقناعت پیشه کنو بر تقدیر و مقدرات راضی و تسلیم باش و همیشه فرهنگ لبخند را درمحیط زندگی خودت منتشرکن.....
کسی به فکر گل ها نیست
کسی به فکر ماهی ها نیست
کسی نمی خواهد
باورکند که باغچه دارد می میرد
که قلب باغچه در
زیر آفتاب ورم کرده است
که ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی می شود
و حس باغچه انگار
چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست
کسی به فکر ماهی ها نیست
کسی نمی خواهد
باورکند که باغچه دارد می میرد
که قلب باغچه در
زیر آفتاب ورم کرده است
که ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی می شود
و حس باغچه انگار
چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست
"تـــــــــــــو"، دارد در "من"
گُــــــم می شـــــود کم کم ،
نکند به سَــــــــرت بزند
ســـر زده بــــیـــــایـــــی،
بـــــرای خودت مــــی گویـــــم
نــمـی شـناسی ام دیـــــگر !
گُــــــم می شـــــود کم کم ،
نکند به سَــــــــرت بزند
ســـر زده بــــیـــــایـــــی،
بـــــرای خودت مــــی گویـــــم
نــمـی شـناسی ام دیـــــگر !
چرا توقف کنم چرا ؟
پرنده ها به جستجوی جانب آبی رفته اند
افق عمودی است
افق عمودی است و حرکت : فواره وار
و در
حدود بینش
سیاره های نورانی می چرخند
زمین در ارتفاع به تکرار می رسد
و چاههای هوایی
به نقب های رابطه تبدیل می شوند
و روز وسعتی است
که در مخیله ای تنگ کرم روزنامه نمی گنجد
چرا توقف کنم ؟
راه از میان مویرگهای حیات می گذرد
کیفیت محیط کشتی زهدان ماه
سلولهای فاسد را خواهد کشت
و در فضای شیمیایی بعد از طلوع
تنها صداست
صدا که جذب ذره های زمان خواهد شد...
فروغ
پرنده ها به جستجوی جانب آبی رفته اند
افق عمودی است
افق عمودی است و حرکت : فواره وار
و در
حدود بینش
سیاره های نورانی می چرخند
زمین در ارتفاع به تکرار می رسد
و چاههای هوایی
به نقب های رابطه تبدیل می شوند
و روز وسعتی است
که در مخیله ای تنگ کرم روزنامه نمی گنجد
چرا توقف کنم ؟
راه از میان مویرگهای حیات می گذرد
کیفیت محیط کشتی زهدان ماه
سلولهای فاسد را خواهد کشت
و در فضای شیمیایی بعد از طلوع
تنها صداست
صدا که جذب ذره های زمان خواهد شد...
فروغ
نفسم گرفت از این شب،در ِ این حصار بشکن
در ِ این حصــــار ِ جــادویی روزگــــــار بشـــــــکن
تو که ترجمان صبـحـی ، به تــــرنم و تــــــــــرانه
لب زخمـــدیده بگشا ، صف ِ انتظــار بشـــــکن
" سر آن ندارد امشب که برآید آفتـــــــــابی ؟ "
تو خود آفتـــــاب خود باش و طلسم کار بشکن
بسـرای تا که هستی ، که سرودن است بودن
به ترنــــــــمی دژ وحشـت این دیــــــــار بشکن"
در ِ این حصــــار ِ جــادویی روزگــــــار بشـــــــکن
تو که ترجمان صبـحـی ، به تــــرنم و تــــــــــرانه
لب زخمـــدیده بگشا ، صف ِ انتظــار بشـــــکن
" سر آن ندارد امشب که برآید آفتـــــــــابی ؟ "
تو خود آفتـــــاب خود باش و طلسم کار بشکن
بسـرای تا که هستی ، که سرودن است بودن
به ترنــــــــمی دژ وحشـت این دیــــــــار بشکن"
آهسته گفت:
خدانگهدارت و در را بست و رفت ...
آدمها چه راحت مسئولیت خودشان را به گردن "خدا" مى اندازند...!
خدانگهدارت و در را بست و رفت ...
آدمها چه راحت مسئولیت خودشان را به گردن "خدا" مى اندازند...!
بعضی حرف ها را “نباید زد”
بعضی حرف ها را “نباید خورد”
«بیچاره دل»
چه میکشد میان این “زد” و”خورد”...!!
بعضی حرف ها را “نباید خورد”
«بیچاره دل»
چه میکشد میان این “زد” و”خورد”...!!