دیده به دل میبرد حکایت مجنون
دیده ندارد که دل به مهر نبستست
درد دل دوستان گر تو پسندی رواست / هر چه مراد شماست غایت مقصود ماست
بنده چه دعوی کند حکم خداوند راست / گر تو قدم مینهی تا بنهم چشم راست
تو را نادیدن ما غم نباشد
که در خیلت به از ما کم نباشد
تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون هستی سپرم
من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را
وین دلاویزی و دلبندی نباشد موی را