رد پای احساس ...

[smart student]

مثلا الان پاييز نيست!
و
من اداي قدم زدن در روزهاي بهار را در نمي آورم!
مثلا سکوت به اين روزها حمله نکرده!
و
من هنووز شاعر حرف هاي علاقه هستم!
مثلا اين حرف کاملا نادرست است:"زمستان در راه است!"
مثلا کابوس هاي شبانه فقط براي توي قصه ها و فيلم هاست!
مثلا...اين سطرها ٰ کاملا درک مي شوند...کاملا!!!
مجله موفقيت-فقط چند پارگراف-پرستو عوض زاده

 

[saba62]

جلوی بعضی از خاطره ها باید نوشت…..

آهسته به یاد آورده شود…..

…خطر ریزش اشک..

 

[li.j@]

آدم ها ثانیه به ثانیه رنگ عوض میکنند
از آدم های یک ساعت دیگر میترسم
چون درگیر هزاران ثانیه اند
ثانیه هایی که در هرکدام
رنگی دگر به خود میگیرند !

 

[JASMIN.S]

چه حس قشنگیه وقتی میشی محرم دل یکی
یکی که بهش اعتماد داری
بهت اعتماد داره
از دلتنگی هاش برات میگه
از دلتنگی هات براش میگی
آروم میشه
آروم میشی
حسی که هیچ وقت به تنفر تبدیل نمیشه

 

[Tybe Engineer]

نمی توانم نامت را در دهانم
و تو را
در درونم
پنهان کنم .
گل با بوی خود چه می کند؟...
گندمزار با خوشه اش؟
طاووس با دمش؟
چراغ با روغنش؟
با تو سر به کجا بگذارم؟
کجا پنهانت کنم؟
وقتی مردم، تو را در حرکات دستهایم، موسیقی صدایم
و توازن گام هایم
می بینند.
نزار قبانی

 

[Tybe Engineer]

باید خودم
باد را متقاعد کنم
که نوزد
باید خودم
حرمت کلبه ام را...
به دریا گوشزد کنم
زمین جای خطرناکی است
و کسی که
باید بیاید
همیشه دیر می آید.

رسول یونان

 

[mani24]

واســه زنـده مـونــدنــ و زنـدگــی کــردن فـقـط بــه نـفـس خــودت نـیـاز نــداری...

بــاس یــکـی بـاشــه کـنـارت...

کــه هـم نـفـسـت شــه.....تـا نـفـس کـم نـیـاری...

امـا ای کــــاش کـه نــفــســی بــاشـــه....

 

[mani24]

هیچ وقت
یکی را با همه ی ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺵ
ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺪﺍﺭﯼ . . .

 

[mani24]

آسمان مال من است…
در شب شهر خیال…
زندگی مثل گل یاس پر از خاطره هاست
و تو شبگرد صمیمانه ی رویای منی
که شمیم نفست سایبان تن بی روح من است
تو بیا جاری شو
در شب شهر خیال…
که شمیم نفس سبز بهاران از توست
من در دورترین خاطره هابه نگاه تو…به چشمان نوازشگر تو محتاجم

 

[Ahmad Engineer]

گفت جبران مي کنم!

گفتم کدام را؟

عمر رفته را...

روي شکسته را...

دل مرده اما تپيده را...

حالا من هيچ! جواب اين تار موهاي سفيد را مي دهي؟

نگاهي به سرم کرد و گفت:چه پير شده اي!

گفتم جبران مي کني؟

گفت کدامش را...

 

[li.j@]

عزم آن دارم که امشب مست مست ............ پای کوبان کوزهٔ دردی به دست
سر به بازار قلندر در نهم ...................... پس به یک ساعت ببازم هرچه هست
وقت آن آمد که دستی بر زنم ................. چند خواهم بودن آخر پای‌بست
​

 

[bahar_cve]

برو...

گشت هایت را بزن...

راه هایت را برو...

دست هایت را بگیر...

كارهایت را بكن...

برگردى، چاى هم دم كشیده...

 

[mani24]

[h=2][/h]

دلم یک تصادف جدی می خواهد!

پر سر و صدا،

آمبولانس ها سراسیمه شوند و


کار از کار بگذرد....!
​

 

[mani24]

مــی روی

و مــن،

نقشــه هــای جغــرافیــایــی را

مچــالــه مــی کنــم؛

شــایــد جــاده ات،

سمــت مــن،

کــج شــود . . .

 

[mani24]

شعر نمی شوند

این بغض های لعنتی ...

 

[(رها)]

وقتی که تو نیستی
من حُزن هزار آسمانِ بی اردیبهشت را
گریه می کنم

فنجانی قهوه در سایه های پسین،
عاشق شدن در دی ماه
مردن به وقتِ شهریور

وقتی که تو نیستی
هزار کودک گمشده در نهان من
لای لای مادرانه تو را می طلبند.
...

{ سید علی صالحی }

 

[(رها)]

سكوتم از رضايت نيست
دلم اهل شكايت نيست ...

 

[mani24]

آرام باش عزیز من!

آرام باش

حکایت دریاست زندگی؛

گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی.

گاهی هم فرو می رویم،

چشمهای مان را می بندیم،

همه جا تاریکی است،

آرام باش عزیز من!

آرام باش.

دوباره سر از آب بیرون می آوریم

و تلألؤ آفتاب را می بینیم.

زیر بوته ای از برف که این دفعه درست از جایی که تو دوست داری،

طالع می شود

"شمس لنگرودی"
​

 

[ahoo_fr]

من به دنبال داری می گردم تا فرش زندگی ام را بر آن نقش کنم

می خواهم فرشی ببافم با تاروپود وجودم

هر گره اش خاطره ای

ببافم صبح تا شب، شب تا صبح

تا از انگشتانم خون بچکد

سکوت را میخواهم ببافم بانخ سفید

اشک را هر گوشه اش قرمز می بافم

بچگی ام را با وجودم گره میزنم


من غم را عاشقانه می بافم ..


وقتی پایان یافت آن را به بازاری میبرم که خریدارش آن را نه با پول و زر و سیم

بایک دل عاشق بخرد

بهایش را با محبت بدهد نه به دینار و درهم ...
.
.
.
.

 

[mohammad azizi]

این روزها چقدر ساکت شده ام

راه گلویم بسته شده

دارم تمام حرفهایم را از چشمانم بیرون میریزم

چقدر حرفهایم خیس شدند

انگار باران میبارد.....
​

 

[naghmeirani]

بـه قنـاری ها ارزن بـده!
بـه مینـاهـا شـاه دانـه!
بـرای مـرغ های عشـق ، یـک مشت دوسـتت دارم بـریــز!

 

[aynaz.m]

چه روزها و شبهای خوشی در انتظارمان هست
ان هنگام که
دست در دستانم میگذاری
موهایم را میبافی
و اهسته مرا
ارام جانت خطاب میکنی

 

[Ahmad Engineer]

منو این درد تنهایی شاید حسرت سزاوارم

نمیگم بی گناه بودم ولی هنوز گرفتارم

شکستم از غم دوریت ، تو قلبم تیره و تارم

همینه عشق و احساسم تا ابد دوست دارم

 

[نگار پاستور]

من، بی تو، بغض

من، بی تو، بغض

پیشانی ام

چسبیدن به سینه ات را می خواهد

و چشم هایم

خیس کردن پیراهنت را

عجب بغض پرتوقعی دارم

من امروز ...

 

[Ahmad Engineer]

قول داده ام گاهی

هر از گاهی

فانوس یادت را میان این کوچه های بی چراع و بی چلچله روشن کنم

خیالت راحت

من همان منم

هنوز هم در این شبهای بی خواب و بی خاطره میان این کوچه های تاریک پرسه میزنم

اما به هیچ ستاره ی دیگری سلام نخواهم کرد...

 

[S&M R]

دلـــم چـِـه کــودکــانــه بَهــانــه ی تــو را میگیـــرد،
امـــا تــو بـــزرگـــانــه بِــه دِل نگیـــر…
فقـــط بگــــو : کــــودکـــ استـــ، نـِـمی فهمــد…

 

[Tybe Engineer]

وقتی این شعر را نمی‌خوانی
یعنی دست‌هایت جای دیگری بند است
اصلاً اگر بخوانی هم
مگر کلمات فرو می‌روند در سیمان؟
مگر می‌شود خندید به احتمالِ چند آجر؟

مرا ببخش که شاعرم
وقتی که می‌دانم «دیوار» استعاره نیست
خودِ دیوار است
- على اسدالهى

 

[self.f_t_m990]

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]به تماشا سوگند[/FONT]
​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]و به آغاز کلام[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]و به پرواز کبوتر از ذهن[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]واژه ای در قفس است.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]حرف هایم ، مثل یک تکه چمن روشن بود.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]من به آنان گفتم :[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]آفتابی لب درگاه شماست[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]که اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]و به آنان گفتم :[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]سنگ آرایش کوهستان نیست[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]همچنانی که فلز ، زیوری نیست به اندام کنلگ .[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]در کف دست زمین گوهر ناپیدایی است[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]که رسولان همه از تابش آن خیره شدند.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]پی گوهر باشید.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]و من آنان را ، به صدای قدم پیک بشارت دادم[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]و به نزدیکی روز ، و به افزایش رنگ .[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]به طنین گل سرخ ، پشت پرچین سخن های درشت.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]و به آنان گفتم :[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]هر که در حافظۀ چوب ببیند باغی [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]هر که با مرغ هوا دوست شود [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]آنکه نور از سر انگشت زمان برچیند[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]می گشاید گرۀ پنجره ها را با آه.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]زیر بیدی بودیم.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]برگی از شاخه بالای سرم چیدم، گفتم :[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]چشم را باز کنید ، آیتی بهتر از این می خواهید ؟[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]می شنیدم که به هم می گفتند :[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]سحر میداند ، سحر ![/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]سر هر کوه رسولی دیدند[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]ابر انکار به دوش آوردند.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]باد را نازل کردیم[/FONT]
​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]تا کلاه از سرشان بردارد.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خانه هاشان پر داوودی بود،[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]چشمشان را بستیم.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]دستشان را نرساندیم به سر شاخه هوش.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]جیبشان را پر عادت کردیم.[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیم.[/FONT]​

 

[ronak/64]

همیشه سخت ترین نمایش خدا به بهترین بازیگر تعلق دارد،شاکی سختی های دنیا نباش،شاید تو بهترین بازیگر خدایی................
امید هنوز هست........

 

[HaQiQaT]

لحظه هایی هستند
که هستیم
چه تنها ، چه در جمع
اما خودمان نیستیم
انگار روحمان می رود
همانجا که می خواهد
بی صدا
بی هیاهو
همان لحظه هایی که
راننده ی آژانس میگوید رسیدین
فروشنده می گوید باقی پول را نمی خواهی؟
راننده تاکسی میگوید صدای بوق را نمی شنوی
و مادر صدا میکند حواست کجاست ؟
ساعتهایی که
شنیدیم و نفهمیدیم
خواندیم و نفهمیدیم
دیدیم و نفهمیدیم
و تلویزیون خودش خاموش شد
آهنگ بازهم تکرار شد
هوا روشن شد
تاریک شد
چایی سرد شد
غذا یخ کرد
در یخچال باز ماند
و در خانه را قفل نکردیم
و نفهمیدیم کی رسیدیم خانه
و کی گریه هایمان بند آمد
و
کی عوض شدیم
کی دیگر نترسیدیم
از ته دل نخندیدیم
و دل نبستیم
و چطور یکباره انقدر بزرگ شدیم
و موهای سرمان سفید
و از آرزوهایمان کی گذشتیم...