آرام باش
آرام تر از هر ذهن خفته اي در اين بي کران آشفته...
به آرامي آسمان شب
آرام تر از صداي عبور شب برپوست نازک روز
آرام...تا صداي جاري شدن اشک بر گونه هايت را بشنوي...
پس عشق را احساس کن..
در تمام قلبت...در بي کران ذهنت عشق هر موجودي را حس کن...
براي نهنگ به ساحل گريخته دلسوزي کن...
و عطش عشق...