نتایح جستجو

مگر این شوخ شمع بزم جفاست که دل ما به یک نظاره بسوخت؟

در بزم تو محرومی از وصل عجب نیست پروانه ی پر سوخته ی پای چراغیم (شب خوش;))

یاری نتوان دید که بیداد ندارد شمعی نتوان یافت که پروانه نسوزد

یار اگر سوخت چو پروانه دل عاشق زار اشکها ریخت دراین ماتم و چون شمع بسوخت

در آتش عشق سوز تا پاک شوی پروانه غذای روح آتش گردد

تا ز شمع عارضت در جان شرر افتاده است جان به پایت هر زمان پروانه وار افتاده است

یا بگدازم چو شمع یا بکشندم به صبح چاره همین بیش نیست سوختن و ساختن

در آتش عشق تو می سوزد و میسازد تا جان برهت بازد پروانه چنین باید

این شیوه ام ز شمع خوش آمد که هیچگاه پروانه را نسوخت مگر در حضور خویش

اگر اشک می دانست که برای متولد شدنش قلب را شکستنی در کار است هرگز برای جاری شدن لحظه شماری نمی کرد

اشکهایم بر گونه هایم سرازیر می شوند... نه اشک غم ،نه اشک تنهایی ،نه اشک حسرت دنیا.... که اشک شوق لمس تو ،در ضربان قلب بی قرارم... به هر سو که می نگرم،جز تویی نمی بینم... از چه رو مردمان ،تورا تنها در آسمان ها می جویند؟ تو واضحی...جاری در همه چیز و همه جا.... بی مکان و بی زمان....در...

شمع را بر سر نمیدانم هوای روی کیست بوی گل می آید از دود پر پروانه ام

کدام راه است که پای خسته را نشناسد کدام کوچه خالی از خاطره است و کدام دل هرگز نتپیده به شوق دیدار بیا تا برایت بگویم از سختی انتظار که چگونه در دیده های بارانی رنگ هذیان به خود می گیرد

عشق یـعـنی شـادی و ســـرزندگی عشق یــعنی مـنـتـهـای بـنــدگی عشق یـعنی سـوخـتـن ،افــروخـتن شـیـــوه دریــا دلان آمــوخــتــن عشق یـعنی سـوزش پـــروانه هـا شورش دل ،خون سرخ لاله ها عشق یـعنی صـوت بـلبـل در بهـار خــنــده گـُل بــر فــراز شـاخسار

من امشب تا سحر بیدار خواهم ماند و بال خواب را ازگردن خود باز خواهم کرد به او گویم برو امشب نمی خوابم به شوق دیدنت چشمان خود را باز خواهم کرد برایت از حیاط خانه ی دل صد گل احساس خواهم چید به باغ آرزوهایم گل امید می کارم ستاره های اقبالم به من چشمک زنان گویند که تو می آیی ومن اشک شوق از دیده می بارم

سلام دوست عزیز. خوبی؟ ممنون.:gol: چشم.;)

هستی گسترده خود را پیش پای تو جغرافیای هستی بزرگ با رود های تند ِ آبی با دره های سبز با کوه های برفی بلند با تپه های نرم با آبشار سرکش شیرین در عمق جنگل جغرافیای هستی بزرگ گسترده خود را پشت همین در این در خاموش منتظر

این بار تیر مرگ به افسونت ایستاد وقتی که چشم های تو ،‌فرمان ایست داد بوی کدام برگ غنیمت شنیده بود این باد فتنه دست به غارت که می گشاد شیرازه ی امید ،‌که از هم گسسته شد یک برگ نیمسوز به دست من اوفتاد نامت سیاه مشق ورقپاره ی من است هم رو سفید دفتر سودا از این سواد تا کی هوای من به...

منظومه ها پس این ها همه اسمش زندگی است دلتنگی ها دل خموشی ها ثانیه ها دقیقه ها حتی اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمی که برایت نوشته ام برسد ما زنده ایم چون بیداریم ما زنده ایم چون می خوابیم و رستگار و سعادتمندیم زیرا هنوز بر گستره ویرانه های وجودمان پانشینی برای گنجشک عشق باقی گذاشته...