نتایح جستجو

سلام مقداد عزیز. ممنون.عید شما هم مبارک. [IMG]

یک دل بنما که در ره او برچهره نه خال حیرت آمد

بر سنگ مزارم بنويسيد آشفته دلي خفته در اين خلوت خاموشي او زاده غم بود و ز غم هاي جهان گشته فراموش...

به ياد کدامين خاطره اينگونه دست و پا می زنم و به عشق کدامين ياد اينگونه لبريز از اشکم ؟ گذشته را به ياد دارم ... کودکی ام را ... نو جوانی ام را . اينک جوانم.... با شوق جوانی . با عشق جوانی . امروز در شور لحظه لحظه های جوانی ام بهار را با تمام وجود می پيمايم ...

دست تقدیر این اواخر دردهای پی در پی امانش رابریده بود.باورش نمی شد که قلبی به بدنش پیوند شده باشد. تو رو خدا بگیدکی قلب عزیزش رو به من هدیه کرده؟ نامزدش امیر در حالی که دست او را در دست داشت گفت :جوانی که بر اثر تصادف دچار مرگ مغزی شده بود. بعد عکسی را ازجیبش بیرون آورد.عکس محمد بود...

همچون گلی به دامن سردو سیاه شب! یاد تو در میان دلم نشسته است...

بال کبوتر شب دستی سیاه و خویش بر سر می زد از دور کسی بال کبوتر می زد مرغی به سر شاخه ی غم می نالید در سینه یمن شوق تو پر پر می زد

نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید دور از رخت این خسته رنجور نمانده ست

من ازآن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجتست چون کوی دوست هست بصحرا چه حاجتست جانا به حاجتی که تراهست با خدا کاخر دمی بپرس که ماراچه حاجتست ای پادشاه حسن خدارابسوختیم آخرسوال کن که گداراچه حاجتست ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست درحضرت کریم تمنا چه حاجتست محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست چون رخت ازآن...

نواختم صداي پاي باران را برجاده رهايي به اغوش خنده زمين رفتن دستي ست كه ابديت را نجوا مي كند كلبه خميده من سالهاست در كنج افتاده دود خيال هميشه روشن ست و خنده آب را از كناره ها مي توان شنيد مي دوم از لابه لاي نيش خارها زخم هايم رامرحمي از خيال رسيدن مي گذارم ندانستن ها را يكي يكي كردم وبا صداي...

خداوندا تو ماراجاهل خواندی، از جاهل جز جفا چه آیــد؟ الهی آنچــه من از تو دیدم دوگیتی بیاراید، عجب اینست که جان من از بیم داد تو دمی نیاساید! الهی آمدم با دو دست تهی ، بسوختم بر امید روز بهی ، چه بُوَد اگر از فضل خود براین خسته دلم مرهم نهی؟ الهی از کجا باز یابم من آنروز که تو مرا بودی و من...

مسافر روزی به شهری غریب سفر کرد او تشنه بود و مردم آن دیار، تشنه تر از مسافر چشمه ای کوچک داشت یک پیاله کوچک آب ، سهمی برای هر تشنه! مسافر را آنروز قطره ای آب ندادن! او را رمقی نبود دخترکی نحیف، در حال نوشیدن کف دستی آب بود کمی آن طرف تر که به مسافررسید، دیگر آبی برایش نمانده بود که مسافر آن...

دلم تنگ است دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است سکوت از کوچه لبریز است صدایم خیس و بارانی است نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی است.

اگر باغ نگاهم پر ز خار است ، ‌ گلم تاراج دست روزگار است، به چشمانت قسم با بودن تو زمستاني ترين روزم بهار است

تلخکامی داغ حسرت سوخت جان آرزومند مرا آسمان با اشک غم آمیخت لبخند مرا در هوای دوستداران دشمن خویشم رهی در همه عالم نخواهی یافت مانند مرا

بی شکیب نامه ام را به من باز ده- وای!... آنچه در او نوشتم، فریب است: کی مرا عشقی و آتشی هست؟ کی مرا از محبت نصیب است؟ نامه ام را به من بازده - وای!... آن چه خواندی به نسیان سپارش: گفتمت:«دوست دارم»؟ - ندارم! این دروغ است... باور مدارش! در دل این شبانگاه ِ خاموش گِرد من کودکان خفته هستند: این...

تصویر زلال روشن چشمانش آبشار کبود که ایتی ست به تصویر بیم و شرم و شکوه نگاه ترد گوزنی ست کز بلند ستیغ در آب می نگرد عبور سایه ی صیاد را ز دامن کوه

من به تنهایی میاندیشم و به دیوار بلندی که میان من و توست در حریم قفس خاموشم -آه ... ای خوب ترین صیاد به اسارت چه سرودی دارم! و چه اندوهی! که مبادا روزی تو به من رخصت پرواز دهی و مرا از قفس آزاد کنی و همین رنج مرا خواهدکشت و همین رنج مرا.....

من در اینه رخ خود دیدم و به تو حق دادم من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی