نتایح جستجو

سلام محسن. خوبی داداش؟چه خبر؟ من که همیشه صبح زود بیدار میشم.;) دانشگاهم تهران نیست.

سبز با تو دیشب تا کجا رفتم تا خدا وانسوی صحرای خدا رفتم من نمی گویم ملایک بال در بالم شنا کردند من نمی گویم که باران طلا آمد لیک ای عطر سبز سایه پرورده ای پری که باد می بردت از چمنزار حریر پر گل پرده تا حریم سایه های سبز تا بهار سبزه های عطر تا دیاری که غریبیهاش می آمد به چشم آشنا ،...

فراتر می تازی همزاد عصیان به شکار ستاره ها رهسپاری دستانت از درخشش تیر و کمان سرشار اینجا که من هستم آسمان خوشه کهکشان کی آویزد کو چشمی آرزومند ؟ با ترس و شیفتگی در برکه فیروزه گون گلهای سپید می کنی و هر آن به مار سیاهی می نگری گلچین بی تاب و اینجا افسانه نمی گویم نیش مار نوشابه گل...

فرق است بودم به کارگاه جوانی دوران روزهای جوانی مرا گذشت در عشق های دلکش و شیرین (شیرین چو وعده ها) یا عشق های تلخ کز آنم نبود کام. فی الجمله گشت دور جوانی مرا تمام. * آمد مرا گذار به پیری اکنون که رنگ پیری بر سر کشیده ام فکری است باز در سرم از عشق های تلخ لیک او نه نام داند از من نه من از او...

سلام دوست عزیز. ممنون. عید شما هم مبارک.:gol::gol:

یادگار در دامن این مخوف جنگل و این قله که سر به چرخ سوده است اینجاست که مادر من زار گهواره ی من نهاده بوده است اینجاست ظهور طالع نحس کامد طفلی زبون به دنیا بیهوده بپرورید مادر عشق آمد و در وی آشیان ساخت بیچاره شد او ز پای تا سر دل داد ندا بدو که : برخیز اینجاست که من به ره فتادم...

بانگ دریا سینه باید گشاده چون دریا تا کند نغمه ای چو دریا ساز نفسی طاقت آزموده چو موج که رود صد ره براید باز تن طوفان کش شکیبنده که نفرساید از نشیب و فراز بانگ دریادلان چنین خیزد کار هر سینه نیست این آواز

غروب درختی پیر شکسته خشک تنها گم نشسته در سکوت وهمنک دشت نگاهش دور فسرده در غروب مرده دلگیر و هنگامی که بر می گشت کلاغی خسته سوی آشیان خویش غم آور بر سر آن شاخه های خشک فروغ واپسین خنده خورشید شد خاموش

دوباره عشق دوباره هوا دوباره نفس دوباره عشق دوباره هوی دوباره هوس دوباره ختم زمستان دوباره فتح بهار دوباره باغ من و فصل تو نسیم نفس دوباره باد بهاری - همان نه گرم و نه سرد دوباره آن وزش میخوش آن نسیم ملس دوباره مزمزه ای از شراب کهنه ی عشق دوباره جامی از آن تند تلخواره ی گس دوباره همسفری...

جای پا در پهن دشت خاطر اندوهبار من برفی به هم فشرده و زیبا نشسته است برفی که همچو مخمل شفاف شیر فام بر سنگلاخ وی ، ره دیدار بسته است آرام و رنگ باخته و بیکران و صاف یعنی نشان ز سردی و بی مهری ی من است در دورگاه تار و خموش خیال من این برف سال هاست که گسترده دامن است چندین فرو نشستگی و...

خیال انگیز خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سراپایی نداری غیر ازین عیبی که میدانی که زیبایی من از دلبستگی های تو با ایینه دانستم که بر دیدار طاقت سوز خود عاشق تر از مایی بشمع و ماه حاجت نیست بزم عاشقانت را تو شمع مجلس افرو.زی تو ماه مجلس آرایی منم ابر و تویی گلبن که می خندی چو می گریم...

ای عشق که دستان خداییت بر خواهش‌های من لگام زده،‌ و گرسنگی و تشنگیم را تا وقار و افتخار بالا برده،‌ مگذار توان و استقامتم از نانی تناول کند و یا از شرابی بنوشد که خویشتن ناتوانم را وسوسه می‌کند. بگذار گرسنه‌ی گرسنه بمانم،‌ بگذار از تشنگی بسوزم،‌ بگذار بمیرم و هلاک شوم،‌ پیش از آنکه دستی...

چیزهایی که نگفتم وقتي چمدانش را به قصد رفتن بست، نگفتم : عزيزم ، اين كار را نكن . نگفتم : برگرد و يك بار ديگر به من فرصت بده . وقتي پرسيد دوستش دارم يا نه ، رويم را برگرداندم. حالا او رفته و من تمام چيزهايي را كه نگفتم ، مي شنوم. نگفتم : عزيزم متاسفم ، چون من هم مقّصر بودم. نگفتم ...

شاید باید میگذاشتم تا برود چرا ترسیدم مگر با رفتن او چه اتفاقی می افتاد خسته ام و خواب آلود و بی تفاوت تر از هر وقتی زندگی سنگ دلانه پیش میرود و من در گوشه ایی له میشوم آرام و بی صدا و یا شاید با زجه ایی تلخ و ملالت بار

كودكي برگرد كودكي برگرد چون رويا، كه من سخت در پي تو مي‌گردم آن هنگام كه عروسكها بايد حرف مي‌زدند و آب را به جاي چاي به خوردشان ميداديم لبخند مي‌زديم و حتي بلند بلند مي‌خنديديم قهر مي‌كرديم و لختي بعد آشتي و همه چيز بوي خدا مي‌داد كودكي برگرد.

سلام دوست عزیز. ممنون.لطف کردید.:gol: من هم برای شما آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.

هوای دلم دوباره بارانیست. آسمان چشمانم می بارد و می بارد. کاش بودی تا زیر این باران قدمی می زدیم، روحی تازه می کردیم. اما شاید چشمان تو پر از خواب باشد. بخواب، آرام بخواب خوب ترین من. آرام بخواب که دل من تا سحر بر بالین تو بیدار است. . .

برستاره ها بوسه مي زنم كه مهمان دلم شدند اگر شب نبود نمي چيد اشكهاي مرا ترانه ام را مي خواند با من هر شب با هم خنده و گريه ببينيد كه اسمان شب من چقدربي انتهاست.

من از خیالم من به رنگ رویایم کوله باری دارم از طراوت بی نیازی.

آن واژه ها که با دل ما آشنا شدند در غربت گذشته و فردا عوض شده این نیمه کاره قصه را با هیچکس نگو که سرنوشت آدم و حوا عوض شده.