نتایح جستجو

اي صاحب کرامت شکرانه سلامت روزي تفقدي کن درويش بي نوا را آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است با دوستان مروت با دشمنان مدارا :heart::gol:

تو نه مثل آفتابي که حضور و غيبت افتد دگران روند و آيند و، تو هم‌چنان که هستي! (بابا جان، اصلا گور باباي امتياز! بياين حرف خودمونو بزنيم. درضمن جواب سلام ما رو هم که نمي‌دين!) :heart::gol:

من ملَک بودم و فردوس برين جايم بود آدم آورد درين دير خراب آبادم ... نيست بر لوح دلم جز الف قامت دوست چه کنم؟ حرف دگر ياد ندادم استادم! (بچه ها! سلام!) :heart::gol:

داروگ داروگ خشک آمد کشت‌گاه من در جوار کشت همسايه. گرچه مي‌گويند: "مي‌گريند روي ساحل نزديک سوگواران در ميان سوگواران." قاصد روزان ابري، داروگ! کي مي‌رسد باران؟ بر بساطي که بساطي نيست در درون کومه‌ي تاريک من که ذره‌اي با آن نشاطي نيست و جدار دنده‌هاي ني به ديوار اتاقم دارد از خشکيش مي‌ترکد...

يا وفا يا خبر وصلِ تو يا مرگ رقيب! بوَد آيا که فلک زين دوسه کاري بکند؟ دوش گفتم بکند لعل لبش چاره‌ي من؟ هاتف غيب ندا داد که آري بکند! :gol:

يک دسته گل کو، اگر آن باغ بديديد؟ يک گوهر جان کو، اگر از بحر خداييد؟ با اين‌همه آن رنج شما گنج شما باد افسوس که بر گنج شما پرده شماييد :gol:

نامشان برايم آشنا نيست. اما با خير جالبي که منتشر کردي، به فکر افتادم کار "ملاقات با دوزخيان" را پيدا کنم. :gol:

مطرب مهتاب‌رو،‌ آن‌چه شنيدي، بگو! ما همگان محرميم،‌ آن‌چه بديدي،‌ بگو! اي شه و سلطان ما، اي طربستان ما در حرم جان ما، بر چه رسيدي؟؟ بگووووووووووو! (ياسر! فقط خواستم از باب ادب بي‌پاسخ نماند، چوب‌کاري کردي، کاري کردي که برويم! دوستت دارم!) :gol:

لاله ساغر گير و نرگس مست و بر ما نام فسق داوري دارم بسي، يا رب که را داور کنم؟

که را رسد که کند عيب دامن پاکت که هم‌چو قطره که بر برگ گل چکد پاکي ز خاک پاي تو داد آبِ روي لاله و گل چو کلک صنع رقم زد بر آبي و خاکي :gol: (اشعار قديمي علي معلم؟ دمت گرم ياسر!)

حافظ حافظ تو خانقاه و خرابات در ميانه مبين خدا گواست که هرجا که هست با اويم مکن در اين چمنم سرزنش به خودرويي چنان‌که پرورشم مي‌دهند مي‌رويم! :gol:

درين خيال به سر شد زمان عمر و هنوز بلاي زلف سياهت به سر نمي‌آيد بسم حکايت دل هست با نسيم سحر ولي به بخت من امشب سحر نمي‌آيد

به‌خاطر تأثيري است که از منظر تصوف گرفته‌اي. برخي از متصوفه، شيطان را نه آن‌گونه که فقها يا متکلمان ديده‌اند، مي‌بينند. حالا چطور، بحثي مفصل است و به اين تاپيک مربوط نيست. :gol:

کتبتُ قصةَ شوقي و مَدْمعي باکي بيا که بي تو به جان آمدم ز غمناکي!

نکرد آن هم‌دم ديرين مدارا مسلمانان مسلمانان خدا را چنان بي‌رحم زد تيغ جدايي که گويي خود نبودت آشنايي مگر خضر مبارک پي تواند که اين تنها به آن تنها رساند

يا رب مگيرش ار چه دل چون کبوترم افکند و کُشت و عزت صيد حرم نداشت بر من جفا ز بخت من آمد و گر نه يار حاشا که رسم لطف و طريق کرم نداشت

به جرأت در نگاه و کلام شيدا تحولي درخشان و نو مي‌بينم،‌ چيزي در خور توجه و تحسين! :gol:

فلق! از پاسخ و توجه‌تان سپاس‌گزارم! اگر بحث شما نيچه نيست و قصدتان هم او نبوده، اما به هرحال جمله‌‌ي منتسب به او را با برداشت شخصي‌تان بدون در نظر گرفتن قصد خود نيچه‌، مقدمه بحث کرده‌ايد. مي‌توانستيد بدون چنين مقدماتي يک‌راست به سراغ طرح بحث برويد... به هرحال اين‌ها دليل بر اين نيست، تلاش ذهني و...

مجمع خوبي و لطف است عذار چو مهش ليکنش مهر و وفا نيست خدايا بدهش! دلبرم شاهد و طفل است و به بازي روزي بکشد زارم و در شرع نباشد گنهش!

ياد باد آن‌که رخت شمع طرب مي‌افروخت وين دل سوخته پروانه‌ ناپروا بود ياد باد آن‌که در آن بزمگه خلق و ادب آن‌که او خنده مستانه زدي صهبا بود