پشت درِ سرای تو
با من قرار نیست
بگشای در،
که حوصلهٔ انتظار نیست!!!
با من قرار نیست
بگشای در،
که حوصلهٔ انتظار نیست!!!
وای که چقدر داریوش خوبهنوشتی: قربونت برم که بهترین دوست تمام عمر منی
نوشتم: دنیایم را فدایت میکنم ...
رفتی بدون هیچ حرفی، هیچ توضیحی ...
از 19 فروردین 1393 هر روز و هر ساعت و هر لحظه میسوزم و به خاکستر نمیرسم ...
و فقط همین قطعه ی زیبای حضرت داریوش را تکرار میکنم:
هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری، من اون ماهو دادم به تو یادگاری ...
به "ن.الف" و دنیای همیشه آبانی اش !!!