من اینجا
روزشمارنبودنت را با اشکهایم علامت گذاری میکنم
ای کاش
تو آنجا
کمی دلت برایم تنگ شود
معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
مــــ ـــــآری
عضو جدید
زمان آدمها را دگرگون میکند اما تصویری را که از آنها داریم ثابت نگه میدارد. هیچ چیزی دردناک تر از این تضاد میان دگرگونی آدمها و ثبات خاطره نیست !
من و تو می دانیم
زندگی آوازی است که به جان ها جاری است
زندگی نغمه سازی است که در دست نوازشگر ما است
زندگی لبخندی است که نشسته به لبان من و تو
زندگی یک رویا است که تو امروز به آن می نگری
زندگی یک بازی است که تو هر لحظه به آن می خندی
زندگی خواب خوش کودک احساس من است
زندگی بغض دل توست به هنگام سحر
زندگی قطره اشکی است فروریخته بر گونه تو
زندگی آن رازی است که نهفته است به چشم گل سرخ
زندگی حرف نگفته است که تو می شنوی
زندگی یک رویاست که به خوابش بینی
زندگی دست نوازشگر توست
زندگی دلهره و ترس درون دل توست
زندگی امیدی است که تو در نگاه من می جویی
زندگی عشق نهفته است به اندیشه تو
زندگی این همه است
زندگی آوازی است که به جان ها جاری است
زندگی نغمه سازی است که در دست نوازشگر ما است
زندگی لبخندی است که نشسته به لبان من و تو
زندگی یک رویا است که تو امروز به آن می نگری
زندگی یک بازی است که تو هر لحظه به آن می خندی
زندگی خواب خوش کودک احساس من است
زندگی بغض دل توست به هنگام سحر
زندگی قطره اشکی است فروریخته بر گونه تو
زندگی آن رازی است که نهفته است به چشم گل سرخ
زندگی حرف نگفته است که تو می شنوی
زندگی یک رویاست که به خوابش بینی
زندگی دست نوازشگر توست
زندگی دلهره و ترس درون دل توست
زندگی امیدی است که تو در نگاه من می جویی
زندگی عشق نهفته است به اندیشه تو
زندگی این همه است
من و تو می دانیم
زندگی گرچه گهی زیبا نیست
یا که تلخ است و دگر گیرا نیست
رسم این قصه همین است و همه می دانیم
که نه پایدار غم است و نه که شاد می مانیم
زندگی شاد اگر هست و یا غمناک است
نغمه و ترانه و آواز است
بانگ نای باشد اگر یا که آواز قناری به دشت
زندگی زیبا است
من و تو می دانیم...
زندگی گرچه گهی زیبا نیست
یا که تلخ است و دگر گیرا نیست
رسم این قصه همین است و همه می دانیم
که نه پایدار غم است و نه که شاد می مانیم
زندگی شاد اگر هست و یا غمناک است
نغمه و ترانه و آواز است
بانگ نای باشد اگر یا که آواز قناری به دشت
زندگی زیبا است
من و تو می دانیم...
چقدر سخت است همرنگ جماعت شدن
وقتی جماعت خودش هزار رنگ است . . .
وقتی جماعت خودش هزار رنگ است . . .
غصه هم ميگذرد.....
غصه هم ميگذرد.....
نه تو ميماني نه اندوه نه هيچ يك از مردم اين ابادي
به حباب نگران لب يك رود قسم
و به كوتاهي ان لحظه شادي كه گذشت
غصه هم ميگذرد...
انچناني كه فقط خاطره اي خواهد ماند
لحظه ها عريانند
به تن لحظه هاي خود جامه ي اندوه ميوشان هرگز...
غصه هم ميگذرد.....
نه تو ميماني نه اندوه نه هيچ يك از مردم اين ابادي
به حباب نگران لب يك رود قسم
و به كوتاهي ان لحظه شادي كه گذشت
غصه هم ميگذرد...
انچناني كه فقط خاطره اي خواهد ماند
لحظه ها عريانند
به تن لحظه هاي خود جامه ي اندوه ميوشان هرگز...
آَخـریـن بـار کِـهَ مـن اَز تَـهِدلَخـنـدیـَدم . . .
ِعـلََتش پـُول نَـبـود . . .
اِنـِعـکـاسِ جـُوکـِ ھـَر روز نَـبـود . . .
ِعـلََتش ، چـِھـِره ی ژولـیـِده ی یِـکـَ دلـَقـک . . .
یـاَزمـیـن خـُورَدِن یِـکـُ کـور نَـبـود . . .
َمـن بِـه "َمــن "َخـنـدیـَدم . . .!
کـِه چـُو یِـکـَ دلـَقـِک گـیـج . . .
" نَـقـشِ یِـکــ خـَنـِده بِـهُ صـوَرتـــ دارمــَوِدلَــمــ مـیـگِـریَـد . . .!!!
ِعـلََتش پـُول نَـبـود . . .
اِنـِعـکـاسِ جـُوکـِ ھـَر روز نَـبـود . . .
ِعـلََتش ، چـِھـِره ی ژولـیـِده ی یِـکـَ دلـَقـک . . .
یـاَزمـیـن خـُورَدِن یِـکـُ کـور نَـبـود . . .
َمـن بِـه "َمــن "َخـنـدیـَدم . . .!
کـِه چـُو یِـکـَ دلـَقـِک گـیـج . . .
" نَـقـشِ یِـکــ خـَنـِده بِـهُ صـوَرتـــ دارمــَوِدلَــمــ مـیـگِـریَـد . . .!!!
درد
درد
هــر قلـبی "دردی" دارد ... فقــط نحوه ی ابراز آن متــفاوت است!
برخــی آن را در چشــمانــشان پنــ ـهــان می كنند
و برخــی در لبــخنـدشان...
درد
هــر قلـبی "دردی" دارد ... فقــط نحوه ی ابراز آن متــفاوت است!
برخــی آن را در چشــمانــشان پنــ ـهــان می كنند
و برخــی در لبــخنـدشان...
برو ای خوب من ، هم بغض دریا شو ، خداحافظ !
برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ !
تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر …
برو با یک « من » دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ !
برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ !
تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر …
برو با یک « من » دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ !
مــــ ـــــآری
عضو جدید
کل دنیا هم بگویند دوستم دارند
فایده ندارد
اما
دوستت دارم های " تو "چه غوغایی می کند
روحم را تازه می کند
پس بدان محـــــــکم ترین برهـــــان عــــــشق
اعتـــــــــماد است
فایده ندارد
اما
دوستت دارم های " تو "چه غوغایی می کند
روحم را تازه می کند
پس بدان محـــــــکم ترین برهـــــان عــــــشق
اعتـــــــــماد است
مــــ ـــــآری
عضو جدید
دیدن تو زیباترین تکرار زندگی من است
چشم های جادویی ات
خواستن را چه بیرحمانه صرف میکنند
و من مسخ نگاه تو
آرزویم میدانی ؟!! خیالت مجال درد نمیدهد
پس باش و تکرار شـو
چشم های جادویی ات
خواستن را چه بیرحمانه صرف میکنند
و من مسخ نگاه تو
آرزویم میدانی ؟!! خیالت مجال درد نمیدهد
پس باش و تکرار شـو
رفتنت همه چیز را آوار می کند . . .
ماندنت ، معنی . . . ! ! !
لبـــــــــانم را دوخته ام
مبــادا بگویم
دوســـــــتت دارم
که هر بار گفتـــــم
تنهاییم بزرگتر شد ....!
قوانینِ علم را به هم زده ای
نبودنت وزن دارد . . .
تُهی ،
اَمّا
سنگین...
فکرم را پُر کرده است . . .
فکرِ اینکه
چگونه به تو فکر نکنم... ؟؟؟
فکرِ اینکه
چگونه به تو فکر نکنم... ؟؟؟
راست یا دروغ . . .
مهم نیست !
تو فقط با من حرف بزن . . .
چشمانت زیرنویس میکنند
سرنوشت
سرنوشت
حس شگفت انگیزیست
به کسی که رهایت کرده دیگر نه نیازی داشته باشی نه احساسی
صدای بلند خنده هایم گوشم را پیچاند تا نشنوم صدای پوزخند رعب انگیز سرنوشتم را
دل گرفته با حرف های تکراری هم آرام میشود تنها مهم گوینده ی آن حرف هاست
سرنوشت
حس شگفت انگیزیست
به کسی که رهایت کرده دیگر نه نیازی داشته باشی نه احساسی
صدای بلند خنده هایم گوشم را پیچاند تا نشنوم صدای پوزخند رعب انگیز سرنوشتم را
دل گرفته با حرف های تکراری هم آرام میشود تنها مهم گوینده ی آن حرف هاست
سهراب گفت:" زیرباران باید رفت...
چشمها را باید شست... جور دیگر باید دید "
چشمها راشستم باز همان را دیدم
جز دو رنگی و دروغ
جز غم و غصه و تلخی هیچ به چشمم نرسید.
پس چه شد آن همه توصیف قشنگت سهراب.
دورهء تلخ فریب
دورهء رنگ سیاهی ایست سهراب.
دورهء این همه نامردی هاست.
تو اگرمیدانستی!
دل آسمان هم از دست بشر می گرید؟
باز سر می دادی زیر باران باید رفت؟
چشمها را باید شست... جور دیگر باید دید "
چشمها راشستم باز همان را دیدم
جز دو رنگی و دروغ
جز غم و غصه و تلخی هیچ به چشمم نرسید.
پس چه شد آن همه توصیف قشنگت سهراب.
دورهء تلخ فریب
دورهء رنگ سیاهی ایست سهراب.
دورهء این همه نامردی هاست.
تو اگرمیدانستی!
دل آسمان هم از دست بشر می گرید؟
باز سر می دادی زیر باران باید رفت؟
دیوونگی
دیوونگی
دیوونگی یعنی :
عکسشو تو گوشیت هی نیگاه کنی ، واسه بار هزارم ...
انگار تا حالا ندیدیش ...!
بوسش کنی محکم مث دیوونه ها !!
بگی خو آخه دلم همش یه ذره میشه برات ...
بغض کنی و اشکات بریزه ...
شمارشو با ذوق بگیری شاید اینبار جوابتو داد ....
شاید با مهربونی بگه جونم ...
شاید ..شاید ..شاید ...
همین شاید گفتنات...
بازم همین صدای مسخره تو گوشت میپیچه :
مشترک مورد نظر پاسخگو نمی باشد،
لطفاً مجدداً بمیرید...!
دیوونگی
دیوونگی یعنی :
عکسشو تو گوشیت هی نیگاه کنی ، واسه بار هزارم ...
انگار تا حالا ندیدیش ...!
بوسش کنی محکم مث دیوونه ها !!
بگی خو آخه دلم همش یه ذره میشه برات ...
بغض کنی و اشکات بریزه ...
شمارشو با ذوق بگیری شاید اینبار جوابتو داد ....
شاید با مهربونی بگه جونم ...
شاید ..شاید ..شاید ...
همین شاید گفتنات...
بازم همین صدای مسخره تو گوشت میپیچه :
مشترک مورد نظر پاسخگو نمی باشد،
لطفاً مجدداً بمیرید...!
من نه عاشق هستم
ونه محتاج نگاهی که بلغزد برمن
من خودم هستم وتنهایی و یک حس غریب
که به صدعشق وهوس می ارزد
من نه عاشق هستم
ونه دلداده به گیسوی بلند
ونه آلوده به افکار پلید
من به دنبال نگاهی هستم
که مرا از پس دیوانگی ام میفهمد !!!
من خودم هستم و یک دنیا ذکر
که درونم لبریزشده از شعر حقیقت جویی
من نه عاشق هستم
نه حزین ِ غم ِ تنهایی ها
من نه عاشق هستم
ونه محتاج نوازش یا مهر
من دلم تنگ خودم گشته و بس
مَنِشینید کنارم
پیِ دلجویی و خوش گفتاری
که دلم از سخنان غم و شادی پر شد
من نه عاشق هستم
و نه محتاج نگاهی که بلغزد در من...
ونه محتاج نگاهی که بلغزد برمن
من خودم هستم وتنهایی و یک حس غریب
که به صدعشق وهوس می ارزد
من نه عاشق هستم
ونه دلداده به گیسوی بلند
ونه آلوده به افکار پلید
من به دنبال نگاهی هستم
که مرا از پس دیوانگی ام میفهمد !!!
من خودم هستم و یک دنیا ذکر
که درونم لبریزشده از شعر حقیقت جویی
من نه عاشق هستم
نه حزین ِ غم ِ تنهایی ها
من نه عاشق هستم
ونه محتاج نوازش یا مهر
من دلم تنگ خودم گشته و بس
مَنِشینید کنارم
پیِ دلجویی و خوش گفتاری
که دلم از سخنان غم و شادی پر شد
من نه عاشق هستم
و نه محتاج نگاهی که بلغزد در من...
زنده ام نه ازجانی که مانده ،
از استخوان های لجبازی که روی هم ایستاده اند !
از استخوان های لجبازی که روی هم ایستاده اند !
رهی معیری
رهی معیری
تار و پود هستیم بر باد رفت اما نرفت
عـاشقی ها از دلـم دیوانگی هـا از سرم
شمع لرزان نیستم تا ماند از من اشک سرد
آتـشــی جــاویــــد باشـــد در دل خاکـستـــــرم
سـرکـشـــی آمــوخت بخت از یـار یـا آمــوخت یار
شـیـــــوه بــازیــگـــــــری از طــالـــــــع بــازیـگــــــرم؟
خــاطـــرم را الفتـــی بـا اهـل عالـــم نیســت نیســت
کــــز جهــــانی دیـگــــرنــد و از جهـــانــــی دیـگــــرم. . .
رهی معیری
تار و پود هستیم بر باد رفت اما نرفت
عـاشقی ها از دلـم دیوانگی هـا از سرم
شمع لرزان نیستم تا ماند از من اشک سرد
آتـشــی جــاویــــد باشـــد در دل خاکـستـــــرم
سـرکـشـــی آمــوخت بخت از یـار یـا آمــوخت یار
شـیـــــوه بــازیــگـــــــری از طــالـــــــع بــازیـگــــــرم؟
خــاطـــرم را الفتـــی بـا اهـل عالـــم نیســت نیســت
کــــز جهــــانی دیـگــــرنــد و از جهـــانــــی دیـگــــرم. . .
زمان گذشت بدون توجه به چیزهای کوچکی که کم هم نبودند
چیزهای کوچکی که حداقل می توانستند تحمل کردن زندگی را آسان تر کنند
گاهی فرصت نبود
گاهی حوصله
و من خیلی دیر این را فهمیدم
خیلی دیر
چیزهای کوچکی که حداقل می توانستند تحمل کردن زندگی را آسان تر کنند
گاهی فرصت نبود
گاهی حوصله
و من خیلی دیر این را فهمیدم
خیلی دیر
خنده
خنده
خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من
ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت
خنده
خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من
ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت
دیدی ای حافظ که کنعان دلم بی ماه شد
عاقبت اشک غم و کوه امیدم آب شد
گفته بودی یوسف گم گشته باز آید
ولی یوسف من تا قیامت همنشین چاه شد .
عاقبت اشک غم و کوه امیدم آب شد
گفته بودی یوسف گم گشته باز آید
ولی یوسف من تا قیامت همنشین چاه شد .
پيـــــچـكـــــ مــــي شوم ، وحــشــــــــــــــــــــــي !!
مــــــــي پيــــــــــــــچم بـه پـــر و پـاي ثانيه هـايـت ،،
تـا حتــــي نتــــوانــــــــي آنــــــــــــــــــــــــــــــــي !!
... بـــــــــي "مـــن" " بـــــودنـــــــــــــ" را ،،
زنــدگــــي كنـي !!
مــــــــي پيــــــــــــــچم بـه پـــر و پـاي ثانيه هـايـت ،،
تـا حتــــي نتــــوانــــــــي آنــــــــــــــــــــــــــــــــي !!
... بـــــــــي "مـــن" " بـــــودنـــــــــــــ" را ،،
زنــدگــــي كنـي !!
انسان
انسان
انسانم !ساکت ، چون درخت سیب !گسترده ، چون مزرعه ی یونجه !و بارور ، چون خوشه ی بلوط !به جز خداوند ،چه کسی شایسته ی پرستش من خواهد بود ؟!
حسین پناهی
انسان
انسانم !ساکت ، چون درخت سیب !گسترده ، چون مزرعه ی یونجه !و بارور ، چون خوشه ی بلوط !به جز خداوند ،چه کسی شایسته ی پرستش من خواهد بود ؟!
حسین پناهی