درزندگی دوســـــــــــــــــــــــت دارم هایی است!!
که باید!
وباید!
وباید!
قورتـــــــــــــــــــــ داد.....
که باید!
وباید!
وباید!
قورتـــــــــــــــــــــ داد.....
معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
باورت داشتم از روز نخست،
پر از همهمه بودی،
اما...
هیچ حرفی نزدی ...
پر از گفتن دلدادگیت ،
پر از زمزمۀ عشق به دریاشدنت،
پر از زمزمۀ عشق به دریاشدنت،
باز حرفی نزدی ...
و فقط خندیدی،
خوب من،می فهمم ...
خوب من،می فهمم ...
از دو چشمت همۀ حرف تو را،
بی کلام اینجا باش...
آخر اینجا بودن،
نیست محتاج صدا...
بودنت با دل من،
بی صدا هم زیباست .
می خواستم بگویم:
"گفتن نمیتوانم."
آیا همین که گفتم
یعنی
همین که
گفتم؟
قیصر امین پور
این روزها هیچ کسی اندازه اتاق دیوارم مرا نمیفهمد ....
هرچه میگویم همه مخالفت میکنند تنها دیوار اتاقم خوب به حرفهایم گوش میدهد .
هرچه میگویم همه مخالفت میکنند تنها دیوار اتاقم خوب به حرفهایم گوش میدهد .
این روزها باید دل سنگی داشت.ببین چقدر مصاحد کمی میخواهد.فقط سنگ.سنگ نازک نیست که شکسته شود زخمی شود له شود سنگ همیشه سنگ است.اما این سنگ یک خواهان دارد.خواهانش هیچوقت از داشتن این تکه سنگ خسته نمیشود آن را نمیشکند زخمی نمیکند.بلکه همیشه دوسش دارد.همیشه.
دوستت دارم.به اندازه همه دنیای که آفریدی دوستت دارم.همیشه پیشم باش.
دوستت دارم.به اندازه همه دنیای که آفریدی دوستت دارم.همیشه پیشم باش.
[FONT="]تو سکوت ِ لابه لای ِ حرف های ِ منی[/FONT][FONT="][/FONT]
[FONT="] [/FONT]
[FONT="]از حرف هایم آنچه نمی گویم تویی[/FONT][FONT="][/FONT]
یک نفر مست پیش می آید
کوزه ب دس پیش می آید
عاشقی جرم نیست
اتفاق است
پیش میآید
بــچـﮧ کـﮧ بـودمـ بستـنـے امـ را گـاز مــیزدند قـیامت بـﮧ پـا مـܨکردَمـ
چـﮧ بیهــوده بزرگــ شدمــ روحـم را گــاز مــیزنـنـد و مــیخندمـــ !!!
چـﮧ بیهــوده بزرگــ شدمــ روحـم را گــاز مــیزنـنـد و مــیخندمـــ !!!
اگر از عشق نگوییم ، زبان می میرد
این دروغ است ، زبان نه ، که جهان می میرد
قصر رویایی خورشید فرو می ریزد
و زمین چرخ زنان چرخ زنان می میرد
بید را باد سحرگاه نخواهد لرزاند
عطر غوغایی گلهای جوان می میرد
آن کبوتر که پیام آور شیدایی هاست
در گذر گاه زمان بال زنان می میرد .....
این دروغ است ، زبان نه ، که جهان می میرد
قصر رویایی خورشید فرو می ریزد
و زمین چرخ زنان چرخ زنان می میرد
بید را باد سحرگاه نخواهد لرزاند
عطر غوغایی گلهای جوان می میرد
آن کبوتر که پیام آور شیدایی هاست
در گذر گاه زمان بال زنان می میرد .....
لعنت به بعضی آهنگا..
به بعضی خیابونا..
به بعضی حرفا..
لعنتیا آدمو میبرن به روزایی که ،
واسه از بین بردنش تو ذهنت..
ویرون شدی !
سوختی و از نو ساختی..
میبره به روزای دور..
خیلی دور .....
به بعضی خیابونا..
به بعضی حرفا..
لعنتیا آدمو میبرن به روزایی که ،
واسه از بین بردنش تو ذهنت..
ویرون شدی !
سوختی و از نو ساختی..
میبره به روزای دور..
خیلی دور .....
دیشب که باران آمد … میخواستم سراغت را بگیرم … اما خوب میدانستم این بار هم که پیدایت کنم ، باز زیر چتر دیگرانی
اشك من جاری شد...
جای تو خالی بود
جـــــــــای تـــــــــو ...
عكس تو درطاقچه ی كوچك قلبم خندید
شعر دلتنگی من سخت گریست
جای تو خالی بود
جـــــــــای تـــــــــو ...
عكس تو درطاقچه ی كوچك قلبم خندید
شعر دلتنگی من سخت گریست
نامه بی جواب
سلام بهونه قشنگ من برای زندگی
آره بازم منم همون دیوونه همیشگی
فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخوای رنگ گلهای قالیه
جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه
ابرا همه پیش منند اینجا هوا پر ازغمه
از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه
دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون
فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون
فدای تو!نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم
رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی
نمیدونم چقدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات ٬نوازشات٬بوسیدنت
به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته
یه قلب تنها و کبود هلاک یه نگاهته
من میدونم همین روزاعشق من از یادت میره
بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره
روزات بلنده یا کوتاه ٬ دوست شدی اونجا با کسی
بیشتر از این منو نذار تو قصه و دلواپسی
یه وقت منو گم نکنی تو دود اون شهر غریب
یه سرزمین غربته با صدتا نیرنگ و فریب
فدای تو یه وقت شبا بیخوابی خستت نکنه
غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه
چادر شب لطیفتو از روت شبا پس نزنی
تنگ بلور آتو يه وقت ناغافل نشكني
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهدمون بمون
منم ت رو سپردمت دست خداي مهربون
راستي ديروز بارون اومد من وخيالت تر شديم
رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم
از وقتي رفتي آسمونمون پر از كبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بد تره
غصه نخور تا تو بياي حال من هم اينجوريه
سرفه هاي مكررم مال هواي دوريه
گلدون شمعدونيمونم عجيب واست دلواپسه
مثل يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره ؟
دلت مي خواد ميومدم يا تنها رفتي بهتره
از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه خون
همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون
يادت مياد گريه هامو ريختم كنار پنجره
داد كشيدم تورو خدا نامه بده يادت نره
يادت مياد خنديدي و گفتي حالا بزار برم
تو رفتي و من تا حالا كنار در منتظرم
امروز ديدم ديگه داري منو فراموش ميكني
فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست
با اين كه من خوب ميدونم جواب نامه با خداست
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه
يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم
داغ دلم تازه ميشه اسمتو وقتي ميارم
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير
حرف منو به دل نگير همش مال غريبي
تو رفتي ٬من غريب شدم چه دنياي عجيبي
زود تر بيا اينجا واسم بدون تو جهنمه
ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه
مگه نگفتي همه جا مال مني تا هميشه
دلم واست شور ميزنه اين دل رو بي خبر نذار
تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار
فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم
به جون تو فقط دارم يه قطره خواهش ميكنم
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب
كه هر صفحه اش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
ميگم شبا ستاره ها تا ميتئنن دعات كنن
نورشونو بدرقه پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل ميذاره
مريم همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره
سلام بهونه قشنگ من برای زندگی
آره بازم منم همون دیوونه همیشگی
فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخوای رنگ گلهای قالیه
جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه
ابرا همه پیش منند اینجا هوا پر ازغمه
از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه
دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون
فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون
فدای تو!نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم
رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی
نمیدونم چقدر دلم تنگه برای دیدنت
برای مهربونیات ٬نوازشات٬بوسیدنت
به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته
یه قلب تنها و کبود هلاک یه نگاهته
من میدونم همین روزاعشق من از یادت میره
بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره
روزات بلنده یا کوتاه ٬ دوست شدی اونجا با کسی
بیشتر از این منو نذار تو قصه و دلواپسی
یه وقت منو گم نکنی تو دود اون شهر غریب
یه سرزمین غربته با صدتا نیرنگ و فریب
فدای تو یه وقت شبا بیخوابی خستت نکنه
غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه
چادر شب لطیفتو از روت شبا پس نزنی
تنگ بلور آتو يه وقت ناغافل نشكني
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهدمون بمون
منم ت رو سپردمت دست خداي مهربون
راستي ديروز بارون اومد من وخيالت تر شديم
رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم
از وقتي رفتي آسمونمون پر از كبوتره
زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بد تره
غصه نخور تا تو بياي حال من هم اينجوريه
سرفه هاي مكررم مال هواي دوريه
گلدون شمعدونيمونم عجيب واست دلواپسه
مثل يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه
تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره ؟
دلت مي خواد ميومدم يا تنها رفتي بهتره
از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه خون
همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون
يادت مياد گريه هامو ريختم كنار پنجره
داد كشيدم تورو خدا نامه بده يادت نره
يادت مياد خنديدي و گفتي حالا بزار برم
تو رفتي و من تا حالا كنار در منتظرم
امروز ديدم ديگه داري منو فراموش ميكني
فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست
با اين كه من خوب ميدونم جواب نامه با خداست
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه
يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارم
داغ دلم تازه ميشه اسمتو وقتي ميارم
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير
مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير
حرف منو به دل نگير همش مال غريبي
تو رفتي ٬من غريب شدم چه دنياي عجيبي
زود تر بيا اينجا واسم بدون تو جهنمه
ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه
مگه نگفتي همه جا مال مني تا هميشه
دلم واست شور ميزنه اين دل رو بي خبر نذار
تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار
فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم
به جون تو فقط دارم يه قطره خواهش ميكنم
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب
كه هر صفحه اش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
ميگم شبا ستاره ها تا ميتئنن دعات كنن
نورشونو بدرقه پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل ميذاره
مريم همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره
[h=2]عشق...[/h] شنیده بودم:عشق آرامت می کند
عشق حالت را خوب می کند
وقتی حالت بد باشد
از بدی روزگار
عشق دلت را گرم می کند
و من مدتی است که حالم خوب نیست
آرام نیستم
و سردم از سردی آدم ها
و دیگر عشق را نمی فهمم
عشق
عشق
عشق
عشق حالت را خوب می کند...
عشق حالت را خوب می کند
وقتی حالت بد باشد
از بدی روزگار
عشق دلت را گرم می کند
و من مدتی است که حالم خوب نیست
آرام نیستم
و سردم از سردی آدم ها
و دیگر عشق را نمی فهمم
عشق
عشق
عشق
عشق حالت را خوب می کند...
ب هوانوازشم کن
بازدوباره عاشقم کن
قلبم بهونه داره راه عاشقونه داره
............................................
بازدوباره عاشقم کن
قلبم بهونه داره راه عاشقونه داره
............................................