تشکر رو داشتی ....
باشه مرسی از شما دوست عزیزو ارجمندو گرامی.
تشکر رو داشتی ....
اوووو حالا دیگه شوما ام جدی نگیر .....باشه مرسی از شما دوست عزیزو ارجمندو گرامی.
اوووو حالا دیگه شوما ام جدی نگیر .....
من دوس دارم عشقم مال خودم باشه. نه اينگه هرلحظه فكر رفتنش رو روح و روانم اثر بد بذاره. هيچوقت از امانت و چيزاي كوتاه مدت خوشم نيومده. حيف عشق نيس خرج يه دوست دو روزه كني!؟ حيفه بخدا....
عزيزم يعني چي عشق مادي نداره/ مگه همه چي بر حسب ماديه / نخير اين رده از نظر من/عشق بهتره جون توش هیچ جنبه مادی در نظر گرفته نمیشه و فقط احساسات و عواطف رو در بر میگیره،و اگر این عشق به ازدواج ختم بشه که نور علی نوره
مررررررررررررررررررررررررررررسی مینا جونم!!!! خیلی جالب بود.با سلام به تمام عزیزان متن بسیار جالبی است امیدوارم لذت ببرید
یک روز پدر بزرگم برام يه کتاب دست نويس آورد، کتابي که بسيار گرون قيمت بود، و با ارزش، وقتي به من داد، تاکيد کرد که اين کتاب مال توئه مال خود خودته، و من از تعجب شاخ در آورده بودم که چرا بايد چنين هديه با ارزشي رو بي هيچ مناسبتي به من بده، من اون کتاب رو گرفتم و يه جايي پنهونش کردم،
چند روز بعدش به من گفت کتابت رو خوندي ؟ گفتم نه، وقتي ازم پرسيد چرا گفتم گذاشتم سر فرصت بخونمش، لبخندي زد و رفت،
همون روز عصر با يک کپي از روزنامه همون زمان که تنها نشريه بود برگشت اومد خونه ما و روزنامه رو گذاشت روي ميز، من داشتم نگاهي بهش مينداختم که گفت اين مال من نيست امانته بايد ببرمش،
به محض گفتن اين حرف شروع کردم با اشتياق تمام صفحه هاش رو ورق زدن وسعي ميکردم از هر صفحه اي حداقل يک مطلب رو بخونم.
در آخرين لحظه که پدر بزرگ ميخواست از خونه بره بيرون تقريبا به زور اون روزنامه رو کشيد از دستم بيرون و رفت.
فقط چند روز طول کشيد که اومد پيشم و گفت ازدواج و عشق مثل اون کتاب و روزنامه مي مونه
ازدواج اطمينان برات درست مي کنه که اين زن يا مرد مال تو هستش مال خود خودت، اون موقع هست که فکر مي کني هميشه وقت دارم بهش محبت کنم، هميشه وقت هست که دلش رو به دست بيارم، هميشه مي تونم شام دعوتش کنم اگر الان يادم رفت يک شاخه گل به عنوان هديه بهش بدم، حتما در فرصت بعدي اين کارو مي کنم حتي اگر هرچقدراون آدم با ارزش باشه مثل اون کتاب نفيس و قيمتي، اما وقتي که اين باور در تونيست که اين آدم مال منه، و هر لحظه فکرمي کني که خوب اين که تعهدي نداره، مي تونه به راحتي دل بکنه و بره، مثل يه شيء با ارزش ازش نگهداري مي کني و هميشه ولع داري که تا جايي که ممکنه ازش لذت ببري، شايد فردا ديگه مال من نباشه، درست مثل اون روزنامه حتي اگر هم هيچ ارزش قيمتي نداشته باشه...
و این تفاوت عشق است با ازدواج
اگر عشق واقعا عشق باشه ازدواج رو پشت سر داره . راستی ماجرای خوبی بود آفرین به پدر بزرگت