خودتو با یه شعر وصف کن...!
- شروع کننده موضوع secret_f
- تاریخ شروع
[FONT="] اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست[/FONT]
[FONT="]حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم[/FONT]
[FONT="]حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم[/FONT]
::
از تمام رنگهای این جهان
وامدار هیچ رنگ ویژه نیستم
جز نگاه تو
که مادر تمام رنگهاست.
::
[FONT="] من تمام نشانه های حیات را دارم[/FONT]
[FONT="]اما قلبم . . .[/FONT]
[FONT="]مثل ِ حوض کوچکی که ماهی اش را[/FONT]
[FONT="]گربه برده است . . .[/FONT]
[FONT="]ایستاده...[/FONT]
[FONT="]اما قلبم . . .[/FONT]
[FONT="]مثل ِ حوض کوچکی که ماهی اش را[/FONT]
[FONT="]گربه برده است . . .[/FONT]
[FONT="]ایستاده...[/FONT]
به همین سادگی ها که نیست؛
برنامه ی تازه ای برای بودن در کنارت دارم
نشسته ام…
مثل همان بچگی ها
داستان هایم را می بافم
که تو نشسته ای و مثلاً نگاهت می کنم و ..
اصلاً می دانی؟!
من از بچگی بافنده ی عاشق کوچکی بودم
که تنها بازی می کرد و جمعیتِ تو را در خیالش داشت.
تو می گویی:
پاییز را دوست دارم
من می گویم:
همه فصل ها را، با تو
پاییز را دوست دارم
من می گویم:
همه فصل ها را، با تو
آنه...
عضو جدید
گم شدم بس که زدم پرسه به پستوی خودم
چه کنم تا که روم یک قدم آنسوی خودم
گوشه گوشه همه جا گشتمو گشتم
گویا خلوتی گم شده ام پشت هیاهوی خودم
چندهفته ست که از چهارطرف بایت یک پنجره دربه در کوچه نه توی خودم
شرمسارم همه ی عمر بجای پرده
گرده برداشته ام ای آینه از روی خودم
همه را یک سره سنجیدمو یکبارنشد
که خودم رو بکشم پای ترازوی خودم
قهرمانی بازیم آخر به سرآمد اما
باز با برد خیالی سرسکوی خودم
دائما دعوی دریادلی ام داغو دریغ
یخ زدم قطره پس قطره پسِ جوی خودم
خواستم رازونیازی بکنم سوقت نماز
خودگرفتارشدم در خم ابروی خودم
کفش عقلت پی ات از پای درآمد ای عشق
من دیوانه ولی گرم تکاپوی خودم
آرش دیگیری از من توبسازی ورنه
من خودم باخبر از سستی بازوی خودم
این همه شانه میانداز به بالا
پس از این میگذارم سرخود را روی زانوی خودم
هرچه از دوست رسد نیکوی نیکوست
بیابنشین دشنه ی غربت زده پهلوی خودم
تو ببخشای اگرمستمو مغرور ای صبح
شمعمو سرخوشم از نم نم سوسوی خودم
شعله ام پرگشاید که برآید
باطل سحر خودم از پس جادوی خودم
من به چشم همگان قیمیتیم غیرازخود
شیشه ی عطرمو خود بی خبر از بوی خودم
چمن آرای سرزلف تو ای شعرمو شکر
نزدم برگ گلی گرچه به گیسوی خودم
به غزل مثنوی موی تو سوگند امروز
منمو شعرسپیدخودمو این موی خودم
نوش ها هست به نیش قلمم اما حیف
نچشیدم خودم از شربت کندوی خودم
جهان در آینه حیران حسن خویشتنی
زمانه ای ست که هرکس به خود گرفتارست
چه کنم تا که روم یک قدم آنسوی خودم
گوشه گوشه همه جا گشتمو گشتم
گویا خلوتی گم شده ام پشت هیاهوی خودم
چندهفته ست که از چهارطرف بایت یک پنجره دربه در کوچه نه توی خودم
شرمسارم همه ی عمر بجای پرده
گرده برداشته ام ای آینه از روی خودم
همه را یک سره سنجیدمو یکبارنشد
که خودم رو بکشم پای ترازوی خودم
قهرمانی بازیم آخر به سرآمد اما
باز با برد خیالی سرسکوی خودم
دائما دعوی دریادلی ام داغو دریغ
یخ زدم قطره پس قطره پسِ جوی خودم
خواستم رازونیازی بکنم سوقت نماز
خودگرفتارشدم در خم ابروی خودم
کفش عقلت پی ات از پای درآمد ای عشق
من دیوانه ولی گرم تکاپوی خودم
آرش دیگیری از من توبسازی ورنه
من خودم باخبر از سستی بازوی خودم
این همه شانه میانداز به بالا
پس از این میگذارم سرخود را روی زانوی خودم
هرچه از دوست رسد نیکوی نیکوست
بیابنشین دشنه ی غربت زده پهلوی خودم
تو ببخشای اگرمستمو مغرور ای صبح
شمعمو سرخوشم از نم نم سوسوی خودم
شعله ام پرگشاید که برآید
باطل سحر خودم از پس جادوی خودم
من به چشم همگان قیمیتیم غیرازخود
شیشه ی عطرمو خود بی خبر از بوی خودم
چمن آرای سرزلف تو ای شعرمو شکر
نزدم برگ گلی گرچه به گیسوی خودم
به غزل مثنوی موی تو سوگند امروز
منمو شعرسپیدخودمو این موی خودم
نوش ها هست به نیش قلمم اما حیف
نچشیدم خودم از شربت کندوی خودم
جهان در آینه حیران حسن خویشتنی
زمانه ای ست که هرکس به خود گرفتارست
[FONT="]آدمایی که از رابطه های طولانی میان بیرون خطرناکن[/FONT][FONT="] …
[/FONT][FONT="]چون اونا میفهمن ؛[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]میشه یه چیزایی رو از دست داد ، و نَـمــُــــرد[/FONT][FONT="] …!
[/FONT]
[/FONT][FONT="]چون اونا میفهمن ؛[/FONT][FONT="]
[/FONT][FONT="]میشه یه چیزایی رو از دست داد ، و نَـمــُــــرد[/FONT][FONT="] …!
[/FONT]
[COLOR=#eseses]
دلم پروانه ای ست
که جز در هوای گل می میرد
کافی ست پایش را
از خیال تو بیرون بگذارد!
[/COLOR]
دلم پروانه ای ست
که جز در هوای گل می میرد
کافی ست پایش را
از خیال تو بیرون بگذارد!
[/COLOR]
...لام الف میم
می رسی ناگهان
شبیه برف
تا بگویمت سَ…
رفته ای
بغض می کنند در گلوی من؛ سه حرف!
می رسی ناگهان
شبیه برف
تا بگویمت سَ…
رفته ای
بغض می کنند در گلوی من؛ سه حرف!
[FONT="]آرام نشسته ام کنج خیالم..[/FONT]
[FONT="]خیالم بیشتر از مردم شهر مرا فهمید..[/FONT]
[FONT="]آنقدر که دانست زخمی ام،[/FONT]
[FONT="]خود را برایم شیرین تر بافت[/FONT]
[FONT="]خیالم بیشتر از مردم شهر مرا فهمید..[/FONT]
[FONT="]آنقدر که دانست زخمی ام،[/FONT]
[FONT="]خود را برایم شیرین تر بافت[/FONT]
[FONT="]چقدر دوستت داشتم . . .[/FONT]
[FONT="]چقدر نفهمیدی . . .[/FONT]
[FONT="]نمی گویم زیباترین اما . . .[/FONT]
[FONT="]تو ، مهربان ترین آدم زندگیت را از دست داده ای . . .[/FONT]
[FONT="]چقدر نفهمیدی . . .[/FONT]
[FONT="]نمی گویم زیباترین اما . . .[/FONT]
[FONT="]تو ، مهربان ترین آدم زندگیت را از دست داده ای . . .[/FONT]
می بافم برایت..
شالی از جنس دل..
شالی از جنس دل..
نی من منمو ...نی تو توییو .......نی تو منی
هم من منمو ......هم تو توییو.....هم تو منی
هم من منمو ......هم تو توییو.....هم تو منی
ن بسته ام ب کس دل .... ن بسته کس ب من دل
چو تخته پاره بر موج .... رها! رها! رها من! : )
چو تخته پاره بر موج .... رها! رها! رها من! : )
آخرین ویرایش:
Similar threads
| Thread starter | عنوان | تالار | پاسخ ها | تاریخ |
|---|---|---|---|---|
|
آموزش وزن شعر فارسی | اشعار و صنايع شعری | 0 | |
|
شعر-بحر طویل | اشعار و صنايع شعری | 5 | |
|
کارگاه شعر تجربی و آموزش | اشعار و صنايع شعری | 28 | |
|
یه بیت به انتهای شعر اضافه کن | اشعار و صنايع شعری | 115 | |
|
داستان عاشقانه یک شعر معروف از مهرداد اوستا | اشعار و صنايع شعری | 2 |