خدایی یه دقیقه هم شد وقت؟؟؟؟
اون لحظه که بهت خبر بدن داری یه دقیقه دیگه میمیری...هیچ کاری نمیکنی...
یعنی نمیتونی کاری بکنی...شانس اگه بیاری بتونی یه استغرالله ی چیزی بگی...اگه اصلا زبونت بتونه کار کنه
واسه اینکه شوکه میشی...اینکه خبر مرگ آدم رو یه دقیقه قبل از اتفاق افتادنش به آدم بدن...خیلی بزرگه...به نظرم بزرگترین غم واسه آدمه..اصلا شاید همون موقع دق کنی و بمیری..به یک دقیقه هم نکشته
تا بخوای بدویی بری بابا مامان رو ببینی و ببوسی!!!!وسط راه مردی...چه برسه به اینکه نماز بخونی....
چرا الان که وقت واسه انجام این کارها داریم انجامشون ندیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
چرا الان که وقت دارم انجام نمیدم؟؟؟؟
چرا الان که میتونم زندم...بنده خوبی باشم نیستم؟؟؟
حتما باید بهمون بگن دو روز دیگه...یه ساعت دیگه...قراره بمیری تا یادمون بیوفته...بنظرم شاید دیگه فایده ای نداشته باشه
نمیدونم اصلا ربطی داره یا نه اما یاد این شعر افتادم
مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو