تو کیستی که من این گونه بی تو بی تابم
شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم
تو کیستی که من از موج هر تبسم تو
به سان قایق سرگشته روی گردابم
من از کجا سر راه تو امدم ناگاه
چه کرد با دل من ان نگاه شیرین آه
تو دور دست امیدی و پای من خسته ست
چراغ چشم تو سبز ست و راه من بسته است
تو آرزوی بلندی و دست من کوتاه
مدام پیش نگاهی مدام پیش نگاه
چه ارزوی محالی ست زیستن با تو
مرا همی بگذارند یک سخن با تو