اشعار و نوشته هاي عاشقانه

[elhamanwar]

کاش معشوق زعاشق طلب جان میکرد
تا که هر بی سرو پای نشود یار کسی

 

[naghmeirani]

[FONT=times new roman, times, serif]من تنها نيستم, اشکهايم را دارم, اشکهايي که از غم تو بر گونه هايم جاري است.[/FONT]

[FONT=times new roman, times, serif]من تنها نيستم, لحظه ها را دارم, لحظه هايي که يکي پس از ديگري عاشقانه مي ميرند تاحجم فاصله را کمرنگ تر کنند.[/FONT]

[FONT=times new roman, times, serif]من تنها نيستم چرا که خيالت حتي يک نفس از من غافل نميشود.[/FONT]
[FONT=times new roman, times, serif][/FONT]
[FONT=times new roman, times, serif] چقدر دوست دارم لحظه هايي را که دلتنگ چشمانت مي شوم. [/FONT]

[FONT=times new roman, times, serif]هر لحظه دوريت برايم يکدنيا دلتنگي است و چقدر صبور است دل من, چرا که به اندازه تمام لحظه هاي عاشق بودنم از تو دور هستم .[/FONT]

[FONT=times new roman, times, serif]ولي من باز چشم براهم... چشم به راهم تا آرامش را به قلب من هديه کني مهربان من.[/FONT]

[FONT=times new roman, times, serif]ღღღ[/FONT]


​

 

[noom]

قرارنیست اتفاق خاصی بیفتد
نه،هیچ اتفاقی نمی افتد
روزها
همان طوربه رودشب می ریزند
که شب ها
به سپیده ی روز.
نه پرده ای
به ناگهان کشیده می شود
نه سرانگشت شاخه ای
به هوای ماه می جنبد
نه تو
ازراه می رسی!
*
قرارنیست اتفاق خاصی بیفتد
مثلااین که:
تو
باشاخه ای گل سرخ
دردست های روشن ات
ازراه برسی!
نه،
عین روزروشن است،
تورفته ای بازنگردی
ومن
مانده ام پشت این همه کاغذسیاه
تاهرلحظه
به اتفاق خاصی که قرارنیست بیفتد
فکرکنم!​

(رضا کاظمی)

 

[jeny02]

من تو دریای جنونت دل دادم به آسمونت
بادبونامو سپردم به نگاه مهربونت
گم شدم تو دل بارون با یه حال عاشقونه
تو که گفتی نمیدونی پس بگو آخ کی میدونه
مگه نرخ خوبی چنده که تو برگای برنده
تو به این راحتی سوختی مگه تو نگفته بودی
...........................
مگه من دوست نداشتم مگه عاشقم نبودی
مگه آخرین بهانه واسه دلم نبودی........

 

[elhamanwar]

ای مانده به خاطرم همیشه
بنشانده مرا به غم همیشه
من عشق تو را به غم خریدم
مانند تو در جهان ندیدم
عشق تو امید جان من بود
بی عشق تو جان من نیاسود
رفتی دلمو شکستی از غم
دور از تو منم اسیر ماتم
شمع بی پروانه میسوزد چه سود
زندگی بی دوست می باشد چه سود
دوستت می دارم و می دانم که نداری دوستم
تو بگو من چه کنم تا تو بداری دوستم

 

[eksir]

گر عارف حق‌بینی چشم از همه بر هم زن
چون دل به یکی دادی آتش به دو عالم زن

هم چشم تماشا را بر روی نکو بگشا
هم دست تمنا را بر گیسوی پر خم زن

 

[امین قیاسی 1986]

کاش بدونی چی میکشم . . .

کاش بدونی چی میکشم . . .

کاش بدونی چی میکشم بی تو ، توی این روز و شبام
میشنیدی یکزره از درد دلامو با خدا
میفهمیدی غمایی که بریده طاقت منو ، دیگهه تو خیالتم بهم نمیگفتی برو
برو که اون نگاه تو حریف غصم نمیشه
این بقض پیر لعنتی به دست تو وانمیشه ، میشکنه بقض کهنمو همیشه حسرت نگات
حرفی ندارم که بگم ، خودت میدونی و خدات
توموم لحظه های من به پای تو حروم شده در به دری آخه چقدر تحمولم تموم شده توموم لحظه های من به پای تو حروم شده در به دری آخه چقدر تحمولم تموم شده تحملم تموم شده

 

[meysam480]

[FONT=arial, helvetica, sans-serif] آنقدر دوستت دارم[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] که هر چه بخواهی همان را بخواهم[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] اگر بروی شادم[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] اگر بمانی شادتر[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] تو را شادتر میخواهم[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] با من یا بی من[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] بی من اما [/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] شادتر اگر باشی[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] کمی[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] فقط کمی[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] ناشادم[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و این همان عشق است[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] عشق همین تفاوت است[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] همین تفاوت که به مویی بسته است[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و چه بهتر که به موی تو بسته باشد[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] خواستن تو تنها یک مرز دارد[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و آن نخواستن توست[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و فقط یک مرز دیگر[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و آن آزادی توست[/FONT]



[FONT=arial, helvetica, sans-serif] تو را آزاد میخواهم[/FONT]


[FONT=arial, helvetica, sans-serif]
[/FONT]

​

 

[elhamanwar]

در جهان گمشده ای دارم که از او هیچ نشانی نیست
پی او نزد یکایک رفتم دیدم افسوس که با آنها نیست
هیچ چیز در این جهان در نظرم بی فروغ رخ تو زیبا نیست
زندگی بی تو نگردد زیبا غیر توزندگی زندان فانوسها نیست

 

[naghmeirani]

من پا به پاي مرکب خورشيد
يک روز تا غروب سفر کردم
دنيا چه کوچک است
وين راه شرق و غرب چه کوتاه
تنها دو روز راه ميان زمين و ماه
اما من و تو دور
آنگونه دور دور که اعجاز عشق نيز
ما را به يکدگر نرساند ز هيچ راه، آه!!

 

[elhamanwar]

ای طلوع چشمهایت دیدنی
غنچه لبخندهایت چیدنی
کاشکی می آمدی از دورها
با نگاهی روشن وبخشیدنی
میشدم در دستهای گرم تو
همچو گلهای چمن بالیدنی
ای فروغ چشمهای انتظار
کاش یک شب میشدی تابیدنی

 

[ش.د]

من جز سرودنهای بی حاصل تورا هم دوست دارم
تکرار عشقی از زبان دل،تورا من دوست دارم

دیشب تورا با آسمان من گریه میکردم
ای از دو چشم خیس من غافل،تورامن دوست دارم

من در توغرقم مهربانی کن اسیرم کن
رویای من دریای بی ساحل،تورامن دوست دارم

 

[eksir]

یگانه دارایی ارزشمند شیفتگان خدا، عشق است​

و برترین خواسته خداوند از ما آن است که​

نسبت به مخلوقات او عشق بورزیم.

همان عشقی که او نثار تمام آفرینش می‌کند.​

 

[elhamanwar]

من غوی تشنه ام که به ساحل نشسته ام
از من مکن کناره که دریای من توی
گمگشته راه وادی شبهای میهنم
راهی نما که اختر شبهای من توی
هرچند که دور از پیش نگرانم
هر جا که روم نام تو آید به زبانم
یک لحظه جدا نیستم از فکر غم تو
در قلب منی گر چه میان دگرانم

 

[eksir]

ای عشق تو ما را به كجا می كشی ای عشق
جز محنت و غم نیستی ، اما خوشی ای عشق
این شوری و شیرینی من خود ز لب توست
صد بار مرا می پزی و می چشی ای عشق
چون زر همه در حسرت مس گشتنم امروز
تا باز تو دستی به سر من می كشی ای عشق

​

 

[naghmeirani]

دوباره با من باش
پناه خاطره ام
ای دو چشم روشن باش
هنوز در شب من آن دو چشم روشن هست
اگر چه فاصله ما
چگونه بتوان گفت ؟
هنوز با من هست
کجایی ای همه خوبی
تو ای همه بخشش
چه مهربان بودی وقتی که شعر می خواندی
چه مهربان بودی وقتی دروغ می گفتی
چگونه نفس تو رادر حصار خویش گرفت
توئی که سیر در آفاق روح می کردی
چه شد
چه شد که سخن از شکست می گویی
توئی که صحبت
فتح الفتوح می کردی

**حمید مصّدق**

 

[eksir]

ا ی نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما
جوشی بنه در شور ما تا می​شود انگور ما

ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

ای یار ما عیار ما دام دل خمار ما
پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما

​

 

[*** s.mahdi ***]

ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلست
آرزو می‌بخشد و اسرار می‌دارد نگاه

جنت نقد است اینجا عیش و عشرت تازه کن
زانکه در جنت خدا بر بنده ننویسد گناه

دوستداران دوستکامند و حریفان باادب
پیشکاران نیکنام و صف‌نشینان نیکخواه

ساز چنگ آهنگ عشرت صحن مجلس جای رقص
خال جانان دانهٔ دل زلف ساقی دام راه

دور از این بهتر نباشد ساقیا عشرت گزین
حال از این خوشتر نباشد حافظا ساغر بخواه

 

[eksir]

در نظربازی ما بی‌خبران حيرانند
من چنينم که نمودم دگر ايشان دانند

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی
عشق داند که در اين دايره سرگردانند

 

[meysam480]

شب است و ماه دل مهتاب تابانده هر جارا
صداي رقص و آوازش چه مستان كرده دلهارا
به نورش نور بارانده به جامش باده آورده
كه تا مستان كند دل را مخواباند همي مارا
خدايا طول ده اين شب مياساي اين دل عاشق
به شورانش ز ناي و بن مياور صبح فردارا
سروده /شاكر شاهدي

 

[*** s.mahdi ***]

بنشین مرو ، هنوز به کامت ندیده ام
بنشین مرو ، کلامی نگفته ام​

بنشین مرو ، چه غم که شب از نیمه رفته است
بنشین که با خیال تو شبها نخفته ام

بنشین مرو ، حکایت وقت دگر مگو
شاید نماند فرصت برای دیدار دیگری

آخر تو نیز با منت از عشق گفتگوست
غیر از ملال و زنج از این دل چه می بری ؟

بینشن مرو ، صفای تمنای من ببین
امشب چراغ عشق در این خانه روشن است

جان مرا به ظلمت هجران خود مسوز
بنشین مرو ، که نه هنگام رفتن است ...​

 

[shima88]

دوست داشتن همیشه گفتن نیست
بلکه نگاه است و سکوت...

 

[*زهره*]

آري شبي ست شسته به تاريکي و به خون
در خاطرم ولي
شمعي چراغداري خود را
در راه سرخ صبحدم آغاز مي کند
اينجا سراي بسته خاموشي ست
اما
در من پرنده اي ست که آزادي تو را
يکريز در ترانه اش آواز مي کند
پاييز قلب هاست
اما دلم به حوصله مندي درين هوا
پروردن بهار دگر ساز مي کند
با شمع و با پرنده و با عطر نوبهار
حبسم به يک قفس
اي جان آفتابي عشق اي سپيد فام
دست بلند تو
کي تيغ مي کشد
کي در به بستگان غمت باز مي کند؟

 

[Comet1986]

آرزو دارم شبی عاشق شوی...

 

[eksir]

دلتنگی های ادمی را باز ترانه ایی می خواند .
رویاهایش را اسمان زیر ستاره نادیده می گیرد .
و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند .
سکوت سرشار از سخنان نگفته است .
از حرکات ناکرده .....
اعتراف به عشقهای نهان
و شگفتگی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است .
حقیقت من و تو .
​

 

[primrose]

دلتنگی های ادمی را باز ترانه ایی می خواند .
رویاهایش را اسمان زیر ستاره نادیده می گیرد .
و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند .
سکوت سرشار از سخنان نگفته است .
از حرکات ناکرده .....
اعتراف به عشقهای نهان
و شگفتگی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است .
حقیقت من و تو .
​

بسیا زیبا دوست من. این شعر برای من حکم مسکن و داره با اجاز شما بخش دیگه ای بهش اضافه میکنم:

شبنم و برگ ها یخ زده است و آرزو های من نیز

ابر های برف زا در آسمان در هم می پیچد
باد می وزد
و طوفان در می رسد
زخم های من میفسرد

یخ آب میشود در روح من در اندیشه های من
بهار حضور توست

بودن توست





​

​

 

[*** s.mahdi ***]

می‌روی و من اسیر دست غم‌ها می‌شوم
باز تنها ، باز تنها ، باز تنها می‌شوم

می‌خزد بر گونه‌ام اشکی به یاد چشم تو
بار دیگر بی‌تو از اندوه ، دریا می‌شوم

می‌روی ، گم می‌شوم در ازدحام اشک و‌ آه
بار دیگر بی‌تو با آیینه تنها می‌شوم

جای ماندن نیست بی‌تو می‌روم هرجا که شد
بعد از این آواره‌ی دل‌تنگ صحرا می‌شوم...

 

[eksir]

صد باد صبا این جا با سلسله می​رقصند
این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

​

 

[*** s.mahdi ***]

تورو از خاطرم برده تب تلخ فراموشی

دارم خو می کنم با این فراموشی و خاموشی

چرا چشم دلم کوره؟عصای رفتنم سسته

کدوم موج پریشونی تورو از ذهن من شسته؟

خدایا فاصلت تا من خودت گفتی که کوتاهه

از اینجا که من ایستادم چقدر تا آسمون راهه

من از تکرار بیزارم از این پژمرده

از این احساس یاسی که تو رو از خاطرم برده

به تاریکی گرفتارم شبم گم کرده مهتابو

بگیر از چشمای کورم عذاب کهنه ی خوابو

چرا گریم نمی گیره مگه قلب من از سنگه

خدایا من کجا میرم؟کجای جاده دلتنگه؟

می خوام عاشق بشم اما تب دنیا نمیذاره

سر راه بهشت من درخت سیب میکاره​

 

[*زهره*]

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
تا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

دیدنم نادیدنی، مدنگاهم آه بود
در شبستان جهان تا چشم بگشودم چو شمع

سوختم تا گرم شد هنگامهٔ دلها ز من
بر جهان بخشودم و بر خود نبخشودم چو شمع

سوختم صد بار و از بی‌اعتباریها نگشت
قطرهٔ آبی به چشم روزن از دودم چو شمع

پاس صحبت داشتن آسایش از من برده بود
زیر دامان خموشی رفتم، آسودم چو شمع

این که گاهی می‌زدم بر آب و آتش خویش را
روشنی در کار مردم بود مقصودم چو شمع

مایهٔ اشک ندامت گشت و آه آتشین
هر چه از تن‌پروری بر جسم افزودم چو شمع

این زمان افسرده‌ام صائب، و گرنه پیش ازین
می‌چکید آتش ز چشم گریه آلودم چو شمع​