من خود دلم از مهر تو لرزيد، و گرنـــه
تيرم به خطا مي رود اما به هدر نـــه!
دلخون شده ي وصلم و لب هاي تو سرخ است
سرخ است ولي سرخ تر از خون جگر نــــه!
با هر كه توانسته كنار آمده دنيا
با اهل هنر؟ آري، با اهل نظر نـــه!
بد خلقم و بد عهد، زبانبازم و مغرور
پشت سر من حرف زياد است، مگر نـــه?!
يك بار به من قرعه ي عاشق شدن افتاد
يك بار دگر، بار دگر، بار دگر… نــــه
فاضل نظری
تيرم به خطا مي رود اما به هدر نـــه!
دلخون شده ي وصلم و لب هاي تو سرخ است
سرخ است ولي سرخ تر از خون جگر نــــه!
با هر كه توانسته كنار آمده دنيا
با اهل هنر؟ آري، با اهل نظر نـــه!
بد خلقم و بد عهد، زبانبازم و مغرور
پشت سر من حرف زياد است، مگر نـــه?!
يك بار به من قرعه ي عاشق شدن افتاد
يك بار دگر، بار دگر، بار دگر… نــــه
فاضل نظری