نتایح جستجو

سخنرانی تلویزیونی آلبر کامو چرا به تئاتر می‌پردازم؟ بارها از خود پرسیده‌ام. و تنها پاسخی که تاکنون به این پرسش داده‌ام از بس پیش پا افتاده است شما را دچار شگفتی خواهد کرد: برای این به تئاتر می‌پردازم که در دنیا صحنه‌ی تئاتر یکی از جاهایی است که من در آن احساس خوشبختی می‌کنم. اما انصاف بدهید...

ببینم مگه شما پسر نیستید؟ خوب تا چند تا عکس از پسرها هم میگذاشتید؟!:surprised:

نیست در باطن جدایی عاشق و معشوق را شمع نتوان ریخت از خاکستر پروانه ها

تا چند همچو شمع زبان آوری کنی پروانه مراد رسید ای محب خموش (حافظ)

اگر نسیم یاد تو گیسوان کوچه های غربتم را نوازش دهد خاتون اشعارم همیشه بارانی خواهد ماند خاتون من؛ فرشته کوچک شبهای تنهایی ام! خاطره سبز سالهای نگاه و تبسم و پرواز واژه های دوستت دارم! از ثانیه های سکوت و انتظار تا لحظه لبریزی احساس رویش آرام، گرم، صبور سرشار از حضور بر پیچک اشعارم بتاب...

رفتی اما دل من.مانده بر دوست هنوز می برم جسمی و جان در گرو اوست هنوز

يک روز گريبانِ خود را خواهم گرفت و به او خواهم گفت: در خوابِ هيچ کبوتری اين‌همه آسمان، گلگون نبوده است! و من زير همين آسمان بودم و من فکر می‌کردم خوابِ آينه می‌بينم، اما وقتی که صبح شد سايه‌ی درختی از دور پيدا بود...

بهار گمشده در سال های دشنه و سوزن بس است ماندن و در خویش حلقه حلقه شکستن بچرخ و رنگ بگردان به رقص گیسو و دامن بچرخ و رنگ بگردان چرا بهار نباشی مگر بهار چه دارد به جز جنون شکفتن؟!

کامران عزیز. کاش نظر خودت را هم اینجا می نوشتی. داستان جالبی بود.ولی از شخصیت عذرا خوشم نیومد.به نظرم ضعف های زیادی داره. توصیف های داستان خوب بود.

رفت تا دامنش از گرد زمين پاک بماند آسماني‌تر از آن بود که در خاک بماند.!.. از دل برکه‌ي شب سر زد و تابيد به خورشيد تا دل روشن نيلوفري‌اش پاک بماند.!..

نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا.شاید خطا کردم و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی نمی دانم کجا.تا کی.برای چه ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه...

می نوازم از دل خسته ی مردم از دل خوشه زار گندم می نوازم از سکوت برکه ها.از سکوت بیشه ها می نوازم از تنهایی قلب های شکسته قلب هایی که در دامن غم نشسته می نوازم تا آخرین نفس.تا پرنده رها شه از قفس می نوازم از غروب عاشقان.می نوازم از شکست دل باختگان

گاه گاهی قطعه ای می سازم با سازم ساز من تنهاست... می نوازم تا عشق نفس سازم نفس باد صباست...

دیر گاهی است.در این تنهایی رنگ خاموشی در طرح لب است. بانگی از دورمرا می خواند لیک پاهایم در قیر شب است. رخنه ای نیست در این تاریکی در و دیوار به هم پیوسته سایه ای لغزد اگر روی زمین نقش وهمی است زبندی رسته. نفس آدم ها سر بسر افسرده است. روزگاری است در این گوشه پژمرده هوا هر نشاطی مرده. دست...

سلام دوست عزیز.:gol: خوش اومدید.;)

ممنون از حضورتون.:gol: میدونید که من صبح ها کلاس دارم.برای همین الان میام. موفق باشید.;)

:cry:

افسوس که سرمايه ز کف بیرون شد در پای اجل بسی جگر ها خون شد کس نامد از آن جهان که پرسم از وی کاحوال مسافران دنیا چون شد

آنان که ز پيش رفته اند ای ساقی در خاک غرور خفته اند ای ساقی رو باده خور و حقيقت از من بشنو باد است هر آن چه گفته اند ای ساقی