نتایح جستجو

رهایی بر آستانه در گرد مرگ می بارید از آسمان شب زده در شب تگرگ می بارید و از تمام درختان بید با وزش باد برگ می بارید که آن تناور تاریخ تا بهاران رفت به جاودان پیوست و بازوان بلندش که نام نامی او راهمیشه با خود داشت به جان پیوست به بیکران پیوست.

بی تو با تو آن روز با تو بودم امروز بی توام آن روز که با تو بودم بی تو بودم امروز که بی توام با توام.

ستاره کور ناتوان گذشته ام ز کوچه ها نیمه جان رسیده ام به نیمه راه چون کلاغ خسته ای در این غروب می برم به ایان خود پناه در گریز ازین زمان بی گذشت در فغان از این ملال بی زوال رانده از بهشت عشق و آرزو مانده ام همه غم و همه خیال سر نهاده چون اسیر خسته جان در کمند روزگار بدسرشت رو نهفته...

پشیمان وفادار تو بودم تا نفس بود دریغا همنشینت خار و خس بود دلم را بازگردان همین جان سوختن بس بود بس بود

تردیدی ندارم که اگر ما در پی کشف و تغییر نبودیم و بر فراز و نشیب ها نمی لرزیدیم،هرگز افسرده نمی شدیم.. اما از همین حالا رنگ پریده، قضا و قدری و پیر می شدیم.. ..... لئونارد و من بسیار خوشبخت بودیم، چنانکه اگر می گویند لحظه ای را برای مرگ انتخاب کنیم و غیره. اما آدمهای اندکی می توانند روی لحظات...

می خواهم از تو بشنوم می خواهمت سرود بت بذله گوی من روی لبش شکفت گل آرزوی من خندید آسمان و فروریخت آفتاب در دیه امیدم باران روشنی جوشید اشک شادی ازین پرتو افکنی بخشید تازگی به گل گلشن شباب می خواهمت شنفتم و پنداشتم که اوست پنداشتم که مژده آن صبح روشن است پنداشتم که نغمه گم گشته من است...

نگاه آشنا ز چشمی که چون چشمه آرزو پر آشوب و افسونگر و دل رباست به سوی من اید نگاهی ز دور نگاهی که با جان من آشناست تو گویی که بر پشت برق نگاه نشانیده امواج شوق و امید که باز این دل مرده جانی گرفت سرایمه گردید و در خون تپید نگاهی سبک بال تر از نسیم روان بخش و جان پرور و دل فروز برآرد...

خواب کودکی در خوابهای کودکی ام هر شب طنین سو قطاری از ایستگاه می گذرد دنباله ی قطار انگار هیچ گاه به پایان نمی رسد انگار بیش از هزار پنجره دارد و در تمام پنجره هایش تنها تویی که دست تکان می دهی آنگاه در چارچوب پنجره ها شب شعله می کشد با دود گیسوان تو در باد در امتداد راه مه آلود در دود...

گل نازدار سود گرت هست گرانی مکن خیره سری با دل و جانی مکن آن گل صحرا به غمزه شکفت صورت خود در بن خاری نهفت صبح همی باخت به مهرش نظر ابر همی ریخت به پایش گهر باد ندانسته همی با شتاب ناله زدی تا که براید ز خواب شیفته پروانه بر او می پرید دوستیش ز دل و جان می خرید بلبل آشفته پی روی...

آواز چگور وقتی که شب هنگام گامی چند دور از من نزدیک دیواری که بر آن تکیه می زد بیشتر شبها با خاطر خود می نشست و ساز می زد مرد و موجهای زیر و اوج نغمه های او چون مشتی افسون در فضای شب رها می شد من خوب می دیدم گروهی خسته از ارواح تبعیدی در تیرگی آرام از سویی به سویی راه می رفتند...

سپیده در دور دست قویی پریده بی گاه از خواب شوید غبار نیل ز بال و پر سپید لبهای جویبار لبریز موج زمزمه در بستر سپید در هم دویده سایه و روشن لغزان میان خرمن دوده شبتاب می فروزد در آذر سپید همپای رقص نازک نی زار مرداب می گشاید چشم تر سپید خطی ز نور روی سیاهی است گویی بر آبنوس درخشد زر...

اگه چي بشه چي؟ ديشب، وقتي خواستم بخوابم. چند تا «اگه چي بشه چي؟» به فكرم اومد. تا صبح جلوي چشمم رژه رفتن و ورجه ورجه كردن و همان آواز قديمي «اگه چي بشه چي» رو خوندن: اگه توي مدرسه درسم بد بشه چي؟ اگه در استخرو تخته كنن چي؟ اگه توي خيابون كتك بخورم چي؟ اگه توي ليوانم سم باشه چي؟ اگه يه...

ای کاش زنبور مشغله انبار کردن عسل نداشته باشد! چون کرم شب تاب؛ فراغت داشته باشد تا نیلوفر را دوست بدارد......

ترا رخساره گر چون شمع افروخت من از پروانه ام آتش بجان تر

رفتن دلیل نبودن نیست در آسمان تو پرواز می کنم عصری غمگین و غروبی غمگین تر در پیش من بیزار از خود و از کرده خویش دل نا مهربانم را به دوش میکشم تا آن سوی مرزهای بی انزوا پنهانش کنم در اوج نیزارهای پشیمانی و پای سیاه وسرگردان که با من از یک طایفه اند سلام می گویم تو باور مکن اما من عاشقم...

صدای آشنای کسی پشت درختهای اقاقی پیچید صدای شاخه ی باران صدای رود که شعر هجرت می خواند نگاه کن! اقیانوس به انتظار میعاد در فردا نشسته است به مشایعت روز آمدم تا دل بدریا زنم دیوار فریاد را شکستم.....

دوستت دارم..... دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم و به تواحتیاج!! دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت. می دانم روزی با تن خسته و خیس ، سوار بر قطرات...

ای اشک نگاه خسته ام را دریاب این چشم به خون نشسته ام را دریاب از زندگی ام فقط تو ماندی اشک این عمرزهم گسسته ام را دریاب...

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته.. از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته.. یک سینه غرق مستی دارد هوای باران.. از این خراب رسوا امشب دلم گرفته.. امشب خیال دارم تا صبح گریه کردن.. شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته.. خون دل شکسته بر دیدگان تشنه .. باید شود هویدا امشب دلم گرفته.. گفتی خیال بس کن فرمایشت...

زمستان بود و سرمایی تنم را سخت می لرزاند که من در خواب دیدم در دلم خورشید می کاری هوا سرد است و نعش صبح روی جاده می رقصد عطش دارم! بگو کی بر دلم یکریز می باری؟!