مشاعره با اشعار بداهه ...
- شروع کننده موضوع Sonrisa
- تاریخ شروع
majid@bnd
عضو جدید
نغمهپرداز سکوت خانهام، آن دلرباست
ای صبا، آن نغمهساز مهربان را بازرسان
در غیابش، گل میان باغ دل خشکیده است
آن بهار عمر من، آن یاسمن را بازرسان
شوق وصلش میکشد هر لحظه در راهش مرا
پای آن گمگشته در دور زمان را بازرسان
چشم دل هر دم به راهش خیره مانده، منتظر
آن طبیب خستگان و درد جان را بازرسان
ای صبا، آن نغمهساز مهربان را بازرسان
در غیابش، گل میان باغ دل خشکیده است
آن بهار عمر من، آن یاسمن را بازرسان
شوق وصلش میکشد هر لحظه در راهش مرا
پای آن گمگشته در دور زمان را بازرسان
چشم دل هر دم به راهش خیره مانده، منتظر
آن طبیب خستگان و درد جان را بازرسان
آخرین ویرایش:
نیست صبری در وجودم تا از این هجران نسوزم
نیست شوری در وجودم تا به راهش چشم دوزم
هر شب و روزی که آید همچو مرغ شب بنالم
کاش هجرانش نبودی تا در این آتش نسوزم
میزنم آتش به جانم، تا که در پایت بسوزم
مهر خاموشی به لب، تا پرده بر رازم بدوزم
ماه من، بر من بتاب و شام تارم را سحر کن
مرهمی شو بر جراحت، تا که زخمم را بدوزم
مینهم سر بر بیابان تا که در خلوت بنالم
میکشم بر جان چراغی تا که شب را برفروزم
مـحرم مـاتمسرای مـحنت و مـدهوش مـرگم
مـیگدازم مس به مهـرت، مـاه مـجلس می فروزم
میم
مهر خاموشی به لب، تا پرده بر رازم بدوزم
ماه من، بر من بتاب و شام تارم را سحر کن
مرهمی شو بر جراحت، تا که زخمم را بدوزم
مینهم سر بر بیابان تا که در خلوت بنالم
میکشم بر جان چراغی تا که شب را برفروزم
مـحرم مـاتمسرای مـحنت و مـدهوش مـرگم
مـیگدازم مس به مهـرت، مـاه مـجلس می فروزم
میم
موج ها از ناوک مژگان چو بر چشمم نشست
هر دم از جانم هزاران موج با مهر برخواست
ت
هر دم از جانم هزاران موج با مهر برخواست
ت
ترسم آنست رقیبم به رخت چشم بدوزد
ترسم آنست ز روی چو مهت مست بسوزد
ترسم آنست لبت را به لبانش بگذارد
ترسم آنست دل من پس از این کار بسوزد
شرابی ارغوانی از لبت بر من بنوشان تا شوم شوریده و مست
به کویت آیم و خاکش چونان سرمه کشم برنرگس چشم
خیلی قشنگ بود، کیف کردم
دلم من سوخت از آن آتش چشمان خمارت
دل من سوخت از آن دیده ی گریان خرابت
بیش ازین تلخ مکن کام من عاشق بی دل
تو بیا تا که شوم مست و پریشان و فدایت
تشنه ی یک جرعه ناب از بوسه رویت منمتـو بـیـا تـا کـه بـمـانـم، بـه تـمـانـای نـگـاهـت
تـو بـیـا تـا کـه بـمـیـرم، بـه سـر کـوی وفـایت
نفسم سوخت در این حسرت و در آتش هجرت
چه کنم گر نشوم کشتهی آن جور و جفایت
من و این کلبهیِ تاریک و غمِ دوری چشمت
چه شود گر بشود جان من خسته فدایت
سایلی آواره در هر حلقه ی مویت منم
گیسویت چون دام و من صیدی به دام آویخته
مست مستم هر شب و هر روز بر کویت منم
"من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی"مهرِ تو در سینهام چون گنج پنهان است و باز
مبتلای آن خم ابروی چوگانت منم
میگدازم در هوایت، ای تمام هستیم
مرغ شبخیز دعا در باغ رضوانت منم
دل به زنجیر سر زلفت سپردم ناگهان
کشتهی آن چشم مست و تیر مژگانت منم
من ندانستم ازین بنده نگیری تو سراغی
آمدم در طلبت مست و پریشان و غزلخوان
من ندانستم از این عهد که بستی به در آیی
یار زیبا لب دریا نشد؟!
ساعتی چند مرا تا دل صحرا ببری؟!
ساعتی چند مرا تا دل صحرا ببری؟!
یارم امروز قرار است به سویم آید
با غزلخوانی و سرمست به کویم آید
نگران بر سر کوی و گذر خانه روم
تا نگارین قمرم پیش به سویم آید
دلا دردی که در دل دارم از دستت دوا دارد
دمادم دیدهام دریاست، دلم صبری رسا دارد
در این درگاه بییاران، دمادم درد میبارد
دریغا سینه ی تنگم، دگر کی جانفدا دارد
دلم در بند گیسویت، به دست دهر درمانده
دوان در دشت دلتنگی، دگر بانگ نوا دارد؟
دهان دوزم ز درد دل، دمی دمساز غم گردم
درون دیدهام دایم، دل خونین صفا دارد
دو صد دفتر ز درد دل نوشتم در دهان شب
دریغا دولت دنیا، دگر کی باوفا دارد
دال
دمادم دیدهام دریاست، دلم صبری رسا دارد
در این درگاه بییاران، دمادم درد میبارد
دریغا سینه ی تنگم، دگر کی جانفدا دارد
دلم در بند گیسویت، به دست دهر درمانده
دوان در دشت دلتنگی، دگر بانگ نوا دارد؟
دهان دوزم ز درد دل، دمی دمساز غم گردم
درون دیدهام دایم، دل خونین صفا دارد
دو صد دفتر ز درد دل نوشتم در دهان شب
دریغا دولت دنیا، دگر کی باوفا دارد
دال
دلا آمد بهار دلکش اما نیست احوالیدلا دردی که در دل دارم از دستت دوا دارد
دمادم دیدهام دریاست، دلم صبری رسا دارد
در این درگاه بییاران، دمادم درد میبارد
دریغا سینه ی تنگم، دگر کی جانفدا دارد
دلم در بند گیسویت، به دست دهر درمانده
دوان در دشت دلتنگی، دگر بانگ نوا دارد؟
دهان دوزم ز درد دل، دمی دمساز غم گردم
درون دیدهام دایم، دل خونین صفا دارد
دو صد دفتر ز درد دل نوشتم در دهان شب
دریغا دولت دنیا، دگر کی باوفا دارد
خداوندا چه شد ما را که غم آمد به مهمانی
همه در چهره شان نومیدی و حسرت شده پیدا
خداوندا بباران بر دل ایرانیان شوق ِ بهارانی
یگانه داور هستی، نگاهی کن به حال ما
که خشکیدهست باغ دل، ز هجر ابر بارانی
همه در چهرهها دیدم غبار حسرت و اندوه
بباران بر دل خسته، امید سبز، بارانی
نمانده در دل مردم، توان صبر و آرامش
نشسته بر لب هر کس، سکوتی تلخ و طولانی
خدایا باز کن راهی به سوی روشن فردا
که شاید گل کند در جان، نفسهای بهارانی
که خشکیدهست باغ دل، ز هجر ابر بارانی
همه در چهرهها دیدم غبار حسرت و اندوه
بباران بر دل خسته، امید سبز، بارانی
نمانده در دل مردم، توان صبر و آرامش
نشسته بر لب هر کس، سکوتی تلخ و طولانی
خدایا باز کن راهی به سوی روشن فردا
که شاید گل کند در جان، نفسهای بهارانی
یارب اندوه دل ما را به دیدارش ببریگانه داور هستی، نگاهی کن به حال ما
که خشکیدهست باغ دل، ز هجر ابر بارانی
همه در چهرهها دیدم غبار حسرت و اندوه
بباران بر دل خسته، امید سبز، بارانی
نمانده در دل مردم، توان صبر و آرامش
نشسته بر لب هر کس، سکوتی تلخ و طولانی
خدایا باز کن راهی به سوی روشن فردا
که شاید گل کند در جان، نفسهای بهارانی
غم ز روی ما به دیدار رخ ماهش ببر
سال و ماه و روز و شب در آتش هجرش گذشت
یارب این هجران به شوق عطر دیدارش ببر
راه این دل را، ز بند رنج و تیمارش ببر
خستهجانیم، سوی آن چشم دلآرایش ببر
دیدهام از اشک حسرت شد ، چو دریا بیقرار
یارب این دریا به ساحل، پای دیدارش ببر
جان ما بیتاب آن لبخند شیرین وصال
یارب این بیتابی جان را ، به آرامش ببر
آتش افروز دل دیوانه شد ، آن چشم مست
یارب این دیوانه را بر شمع رخسارش ببر
گر نصیبم نیست بوسه ، بر لب آن یار ناز
یارب آخر نام من را دست کم، یادش ببر
سوختهام من در فراقش، این دل دیوانه را
یارب این خاکستر دل را ، به گلزارش ببر
خستهجانیم، سوی آن چشم دلآرایش ببر
دیدهام از اشک حسرت شد ، چو دریا بیقرار
یارب این دریا به ساحل، پای دیدارش ببر
جان ما بیتاب آن لبخند شیرین وصال
یارب این بیتابی جان را ، به آرامش ببر
آتش افروز دل دیوانه شد ، آن چشم مست
یارب این دیوانه را بر شمع رخسارش ببر
گر نصیبم نیست بوسه ، بر لب آن یار ناز
یارب آخر نام من را دست کم، یادش ببر
سوختهام من در فراقش، این دل دیوانه را
یارب این خاکستر دل را ، به گلزارش ببر
آخرین ویرایش:
روزی ما را به دیدار رخ ماهش مقدر کن خداونداراه این دل را، ز بند رنج و تیمارش ببر
خستهجانیم، سوی آن چشم دلآرایش ببر
دیدهام از اشک حسرت شد ، چو دریا بیقرار
یارب این دریا به ساحل، پای دیدارش ببر
جان ما بیتاب آن لبخند شیرین وصال
یارب این بیتابی جان را ، به آرامش ببر
آتش افروز دل دیوانه شد ، آن چشم مست
یارب این دیوانه را بر شمع رخسارش ببر
گر نصیبم نیست بوسه ، بر لب آن یار ناز
یارب آخر نام من را دست کم، یادش ببر
سوختهام من در فراقش، این دل دیوانه را
یارب این خاکستر دل را ، به گلزارش ببر
هجر را از ما بگیر و کلبه ما را منور کن خداوندا
سال و ماه و روزها را پشت هم در هجر سوزاندیم
قلب ما را شاد کن، دل را به دیدارش معطر کن خداوندا
Similar threads
| Thread starter | عنوان | تالار | پاسخ ها | تاریخ |
|---|---|---|---|---|
|
مشاعره با اشعار شاهنامه | مشاعره | 18 | |
|
مشاعره با اشعار فروغ فرخ زاد | مشاعره | 443 | |
|
مشاعره با اشعار ترکی | مشاعره | 215 | |
|
**مشاعره با اشعار سهراب سپهری** | مشاعره | 819 | |
|
مشاعره با نام کاربر قبلی | مشاعره | 2093 |