داستانها و مطالب کوتاه، زیبا، پنداموز و تامل برانگیز

[shakibam]

دلم دریا به دریا از تماشای تو می گیرد دلم دریاست اما از تماشای تو می گیرد
تو تنها با تماشای خود از آیینه خشنودی دل آیینه اما از تماشای تو می گیرد

درهرحال از تماشای تو میگیرد...

 

[kag.kingboy]

بله مهم اینه که میگیره؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟

درهرحال از تماشای تو میگیرد...

 

[shakibam]

بله مهم اینه که میگیره؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟

بیا بزن.خشن...اوه

 

[kag.kingboy]

اصلا هم خشن نبود /البته تقصیر تو نیستا این روزا همه منظورمو نمیگیرن و این یعنی تنهایی

بیا بزن.خشن...اوه

 

[shakibam]

اصلا هم خشن نبود /البته تقصیر تو نیستا این روزا همه منظورمو نمیگیرن و این یعنی تنهایی

ببخشید مگه شما پسر نیستین؟

 

[kag.kingboy]

ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم/امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند/از گوشه بامی که پریدیم ، پریدیم
رم دادن صید خود از آغاز غلط بود/حالا که رماندی و رمیدیم ، رمیدیم
کوی تو که باغ ارم و روضه خلد است /انگار که دیدیم ، ندیدیم ندیدیم
صد باغ بهار است و صلای گل و گلشن/گر میوه یک باغ نچیدیم ، نچیدیم
سر تا به قدم تیغ دعاییم و تو غافل/هان واقف دم باش رسیدیم ، رسیدیم
((وحشی)) سبب دوری و این قسم سخنها/آن نیست که ما هم نشنیدیم ، شنیدیم

 

[kag.kingboy]

اره خوب ولی چه ربطی داره

درهرحال از تماشای تو میگیرد...

 

[shakibam]

اره خوب ولی چه ربطی داره

یطوری از تنهایی گفتی که معمولا دخترا میگن.نزن این حرفو.پسر غرورش قشنگه.محکم باش.

 

[kag.kingboy]

چشم ولی ابراز تنهایی چه ربطی به غرور داره

یطوری از تنهایی گفتی که معمولا دخترا میگن.نزن این حرفو.پسر غرورش قشنگه.محکم باش.

 

[shakibam]

چشم ولی ابراز تنهایی چه ربطی به غرور داره

مهندس پسرا از غرورشونم شده از تنهایی حرف نمیزنن.

 

[kag.kingboy]

اگه من پسرم که که میزنم . حالا نکنه من غرور ندارم. خودم خبر ندارم

مهندس پسرا از غرورشونم شده از تنهایی حرف نمیزنن.

 

[shakibam]

اگه من پسرم که که میزنم . حالا نکنه من غرور ندارم. خودم خبر ندارم

دقیقا همینطوره.تو یه آدم بی غروری.هه هه هه
من باید برم.غرور از دست رفتتو به دست بیار.اگه کلا غرور نداری ...نداری
دیگه.

 

[kag.kingboy]

خدا رو شکر نمردیمو یکی هم به خاطر تنهاییمون مسخرمون کرد
باشه برو شب خوش

دقیقا همینطوره.تو یه آدم بی غروری.هه هه هه
من باید برم.غرور از دست رفتتو به دست بیار.اگه کلا غرور نداری ...نداری
دیگه.

 

[naser.66]

کاش تو بچه مشهد بووودی ولی بازم ایول

 

[naser.66]

بازم بچه مشهد
بچه مشد پوفش مکشت
bache mashad pooofesh mokoshat
بغضم ترکید ولی اشکی نیوومد
چون:
مرد گریه نمیکنه
خیلی زیبا بود

 

[sage007]

بي خيال شوخي مي كني..............؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
اونوقت اين مطلب كجا ثبت شده؟؟؟؟؟؟؟؟

پس چرا عکس شما را به عنوان افسرده زدن تو این تاپیک؟

 

[vooroojak khanoom]

کاش تو بچه مشهد بووودی ولی بازم ایول

واسه چي........چرا؟؟؟؟
من ترجيح ميدم همون دختر شمالي باشم

 

[vooroojak khanoom]

پس چرا عکس شما را به عنوان افسرده زدن تو این تاپیک؟

نيدونمممممممممم

واقعا چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

[mani24]

شخصي با تير و کمان و نيزه و يک سگ و يک قبضه تفنگ و يک جوال کاه در حرکت بود .
رفيقش پرسيد : کجا مي روي ؟
گفت : به شکار
پرسيد : اين همه وسايل چيست ؟
گفت : اول تير و کمان را به کار مي برم ، اگر موفق نشدم تفنگ را به کار مياندازم . اگر نشد سگ را رها مي کنم ، در صورتي که روباه از دست سگ رها شدهو در لانه اي وارد شد با نيزه حمله مي کنم و اگر لانه اش طولاني بود کاهرا در مقابل لانه اش آتش مي زنم ، تا مجبور به خروج شود .
رفيقش گفت : از اين قرار عاقبت کار روباه با خداست !

 

[mani24]

پدري با دو فرزند کوچکش مشغول قدم زدن در پياده رو بود . پسر بزرگتر پرسيد : پدر جان ما چرا اتومبيل نداريم ؟
پدر گفت : من يک پدر زن ثرومتند پير دارم ، اگر او فوت کند ، ثروتش بهمادر زن من خواهد رسيد ، پس از انکه مادر زنم هم مرد ، ثروت او به مارسيده و من خواهم توانست که يک ماشين براي خودمان بخرم .
پسر کوچک ، پس از شنيدن حرف پدر گفت : پدر جان ، من پهلوي شما خواهم نشست .
پسر بزرگتر با ناراحتي جواب داد : تو بايد عقب بنشيني ، جاي من در جلو مي باشد .
دو برادر ناگهان شروع به دعوا و کتک زدن همديگر کردند .
پدر که خيلي عصباني شده بود ، گفت : بياييد پايين ،بچه هاي بي تربيت ! تقصير من است که شما را سوار ماشين کرده ام .

 

[mani24]

يک روز يک نفر سر بگو مگو به ملا نصر الدين سيلي ميزنه ، ملا هم اونو به دادگاه مي کشه و ديّه ي سيلي رو مي خواهد .
قاضي از مرد مي خواهد که يک سکه به ملا بده . مرد به بهانه ي آوردن سکه ازدادگاه فرار ميکنه . ملا که متوجه فرار اون ميشه ، يه سيلي در گوش قاضي ميخوابونه و به قاضي ميگه : وقتي اومد ، سکّه رو خودت بردار !!

 

[mani24]

هوس هاي مورچه اي


يک مورچه در پي جمع کردن دانه هاي جو از راهي مي گذشت و نزديک کندوي عسلرسيد. از بوي عسل دهانش آب افتاد ولي کند و بر بالاي سنگي قرار داشت و هرچه سعي کرد از ديواره سنگي بالا رود و به کندو برسد نشد. دست و پايش ليز
مي خورد و مي افتاد.
هوس عسل او را به صدا درآورد و فرياد زد:«اي مردم، من عسل مي خواهم، اگريک جوانمرد پيدا شود و مرا به کندوي عسل برساند يک «جور» به او پاداش
مي دهم.»
يک مورچه بالدار در هوا پرواز مي کرد. صداي مورچه را شنيد و به او گفت:«نبادا بروي ها... کندو خيلي خطر دارد!»
مورچه گفت:«بي خيالش باش، من مي دانم که چه بايد کرد.»
بالدار گفت:«آنجا نيش زنبور است.»
مورچه گفت:«من از زنبور نمي ترسم، من عسل مي خواهم.»
بالدار گفت:«عسل چسبناک است، دست و پايت گير مي کند.»
مورچه گفت:«اگر دست و پاگير مي کرد هيچ کس عسل نمي خورد.»
بالدار گفت:«خودت مي داني، ولي بيا و از من بشنو و از اين هوس دست بردار،من بالدارم، سالدارم و تجربه دارم، به کندو رفتن برايت گران تمام مي شود وممکن است خودت را به دردسر بيندازي.»
مورچه گفت:«اگر مي تواني مزدت را بگير و مرا برسان، اگر هم نمي تواني جوشزيادي نزن. من بزرگتر لازم ندارم و از کسي که نصيحت مي کند خوشم نمي آيد.»
بالدار گفت:«ممکن است کسي پيدا شود و ترا برساند ولي من صلاح نمي دانم و در کاري که عاقبتش خوب نيست کمک نمي کنم.»
مورچه گفت:«پس بيهوده خودت را خسته نکن. من امروز به هر قيمتي شده به کندو خواهم رفت.»
بالدار رفت و مورچه دوباره داد کشيد:«يک جوانمرد مي خواهم که مرا به کندو برساند و يک جو پاداش بگيرد.»
مگسي سر رسيد و گفت:«بيچاره مورچه، عسل مي خواهي و حق داري، من تو را به آرزويت مي رسانم.»
مورچه گفت:«بارک الله، خدا عمرت بدهد. تو را مي گويند «حيوان خيرخواه!»
مگس مورچه را از زمين بلند کرد و او را دم کند و گذاشت و رفت.
مورچه خيلي خوشحال شد و گفت:«به به، چه سعادتي، چه کندويي، چه بويي، چهعسلي، چه مزه يي، خوشبختي از اين بالاتر نمي شود، چقدر مورچه ها بدبختندکه جو و گندم جمع مي کنند و هيچ وقت به کندوي عسل نمي آيند.»
مورچه قدري از اينجا و آنجا عسل را چشيد و هي پيش رفت تا رسيد به ميانحوضچه عسل، و يک وقت ديد که دست و پايش به عسل چسبيده و ديگر نمي تواند ازجايش حرکت کند.

مور را چون با عسل افتاد کار
دست و پايش در عسل شد استوار

از تپيدن سست شد پيوند او
دست و پا زد، سخت تر شد بند او

هرچه براي نجات خود کوشش کرد نتيجه نداشت. آن وقت فرياد زد:«عجب گيريافتادم، بدبختي از اين بدتر نمي شود، اي مردم، مرا نجات بدهيد. اگر يکجوانمرد پيدا شود و مرا از اين کندو بيرون ببرد دو جو به او پاداش ميدهم.»

گر جوي دادم دو جو اکنون دهم
تا از اين درماندگي بيرون جهم

مورچه بالدار از سفر برمي گشت، دلش به حال او سوخت و او را نجات داد وگفت: «نمي خواهم تو را سرزنش کنم اما هوسهاي زيادي مايه گرفتاري است. اينبار بختت بلند بود که من سر رسيدم ولي بعد از اين مواظب باش پيش ازگرفتاري نصيحت گوش کني و از مگس کمک نگيري. مگس همدرد مورچه نيست و نميتواند دوست خيرخواه او باشد.»​

 

[BIPA]

من شعر نمیدونم جمله ومطلب اونقدر به ذهنم نمی رسه اما الهه فقط اومدم یه چیز بنویسم که دیگه اومده باشم نگی بی معرفتیم

 

[mohandeseit]

چشمانم را در برابر چشمانت، می بندم
گوشهایم را در برابر صدایت، می گیرم
راهم را از راهت ،جدا میسازم
اما
با قلبم چه کنم... ...
.
.
.
.
تکه های قلبم را با تو قسمت می کنم


شاید هیچ اثری براین سرمای زمستانی نداشته باشد؛
اما...
برای لحظه ای می توانی گرمای عشق واقعی را
در دستانت حس کنی
.
.
.
.
تــو میگذری .. زمان ، میــگـذرد !.. چه كنم با دلـی .. كه از تو .. "توان" گذشتن اش .. نیست !!
.
.
.
.
در غروب تنهایی تو را به انتظار نشسته ام

به افق دور دست چشمانت پرواز می کنم

و نام تو را زیر لب زمزمه می کنم

و سر مست از لحظه های با تو بودن

ترانه زندگی را می سرایم

چشمانم را می بندم و با قلبم صدایت می کنم

و قلبم از عطر نگاهت لبریز می شود

می خواهم حضورت را بربوم دلم جاودانه کنم

به رقص موزون موهایت نگاه می کنم

به سویت می آیم تا خستگی هایم را

در زلال قلبت مرهم گذارم

بناگاه چون گلبرگهای گل سرخ در تند باد ابدیت

محو می شود و

من دلتنگ حضورت با گریه آسمان همنوا می شوم
.
.
.
.
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من شبیهخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد​

عالی بود..منو برد تو هوای عشق

 

[M A S III]

هوس هاي مورچه اي


يک مورچه در پي جمع کردن دانه هاي جو از راهي مي گذشت و نزديک کندوي عسلرسيد. از بوي عسل دهانش آب افتاد ولي کند و بر بالاي سنگي قرار داشت و هرچه سعي کرد از ديواره سنگي بالا رود و به کندو برسد نشد. دست و پايش ليز
مي خورد و مي افتاد.
هوس عسل او را به صدا درآورد و فرياد زد:«اي مردم، من عسل مي خواهم، اگريک جوانمرد پيدا شود و مرا به کندوي عسل برساند يک «جور» به او پاداش
مي دهم.»
يک مورچه بالدار در هوا پرواز مي کرد. صداي مورچه را شنيد و به او گفت:«نبادا بروي ها... کندو خيلي خطر دارد!»
مورچه گفت:«بي خيالش باش، من مي دانم که چه بايد کرد.»
بالدار گفت:«آنجا نيش زنبور است.»
مورچه گفت:«من از زنبور نمي ترسم، من عسل مي خواهم.»
بالدار گفت:«عسل چسبناک است، دست و پايت گير مي کند.»
مورچه گفت:«اگر دست و پاگير مي کرد هيچ کس عسل نمي خورد.»
بالدار گفت:«خودت مي داني، ولي بيا و از من بشنو و از اين هوس دست بردار،من بالدارم، سالدارم و تجربه دارم، به کندو رفتن برايت گران تمام مي شود وممکن است خودت را به دردسر بيندازي.»
مورچه گفت:«اگر مي تواني مزدت را بگير و مرا برسان، اگر هم نمي تواني جوشزيادي نزن. من بزرگتر لازم ندارم و از کسي که نصيحت مي کند خوشم نمي آيد.»
بالدار گفت:«ممکن است کسي پيدا شود و ترا برساند ولي من صلاح نمي دانم و در کاري که عاقبتش خوب نيست کمک نمي کنم.»
مورچه گفت:«پس بيهوده خودت را خسته نکن. من امروز به هر قيمتي شده به کندو خواهم رفت.»
بالدار رفت و مورچه دوباره داد کشيد:«يک جوانمرد مي خواهم که مرا به کندو برساند و يک جو پاداش بگيرد.»
مگسي سر رسيد و گفت:«بيچاره مورچه، عسل مي خواهي و حق داري، من تو را به آرزويت مي رسانم.»
مورچه گفت:«بارک الله، خدا عمرت بدهد. تو را مي گويند «حيوان خيرخواه!»
مگس مورچه را از زمين بلند کرد و او را دم کند و گذاشت و رفت.
مورچه خيلي خوشحال شد و گفت:«به به، چه سعادتي، چه کندويي، چه بويي، چهعسلي، چه مزه يي، خوشبختي از اين بالاتر نمي شود، چقدر مورچه ها بدبختندکه جو و گندم جمع مي کنند و هيچ وقت به کندوي عسل نمي آيند.»
مورچه قدري از اينجا و آنجا عسل را چشيد و هي پيش رفت تا رسيد به ميانحوضچه عسل، و يک وقت ديد که دست و پايش به عسل چسبيده و ديگر نمي تواند ازجايش حرکت کند.

مور را چون با عسل افتاد کار
دست و پايش در عسل شد استوار

از تپيدن سست شد پيوند او
دست و پا زد، سخت تر شد بند او

هرچه براي نجات خود کوشش کرد نتيجه نداشت. آن وقت فرياد زد:«عجب گيريافتادم، بدبختي از اين بدتر نمي شود، اي مردم، مرا نجات بدهيد. اگر يکجوانمرد پيدا شود و مرا از اين کندو بيرون ببرد دو جو به او پاداش ميدهم.»

گر جوي دادم دو جو اکنون دهم
تا از اين درماندگي بيرون جهم

مورچه بالدار از سفر برمي گشت، دلش به حال او سوخت و او را نجات داد وگفت: «نمي خواهم تو را سرزنش کنم اما هوسهاي زيادي مايه گرفتاري است. اينبار بختت بلند بود که من سر رسيدم ولي بعد از اين مواظب باش پيش ازگرفتاري نصيحت گوش کني و از مگس کمک نگيري. مگس همدرد مورچه نيست و
نميتواند دوست خيرخواه او باشد.»​

خیلی قشنگ و پند آموز بود................
مرسی

 

[malmal_r]

بابا این روزا عاشقی مثله کشکه!!!!!!!!!!!!
کشک!!!!
ففط یکم رقیق تره!!!!!!!!!
mr30
کل بد نبود!!!!!

 

[vooroojak khanoom]

بابا این روزا عاشقی مثله کشکه!!!!!!!!!!!!
کشک!!!!
ففط یکم رقیق تره!!!!!!!!!
mr30
کل بد نبود!!!!!

اههههههههههههههههههه.............................تو راس ميگي.........
خاصيت ما ادما اينه هميشه دنبال چيزايي هستيم كه دستمون بهش نمي رسه
عشق تو اين زمونه يه چيز دست نيافتنيه....گاهي اوقات فك مي كنه به جاي عشق دنبال غول چراغ جادوئم..........يني اينقد افسانه اي شده

 

[vooroojak khanoom]

من شعر نمیدونم جمله ومطلب اونقدر به ذهنم نمی رسه اما الهه فقط اومدم یه چیز بنویسم که دیگه اومده باشم نگی بی معرفتیم

همين كه قدم رنجه كردين اومدين ازتون ممنونم................مرسي

 

[sarang saman]

سلام فوق العاده کاملا احساسی بود.

 

[kag.kingboy]

من در غم تو ؛ تو در وفای دگری
دلتنگ توام ؛ تو دلگشای دگری
در مذهب عاشقان کی روا باشد
من دست تو بوسم و ؛ تو پای دگری