معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
کاش مرا یاد میکردی باز هم ابرهاي دلتگي آسمان دلم را احاطه كرده اند. باز هم اين چشمان خسته از انتظار هواي بهاري شدن دارند وباز هم دلم گرفته است
.آري؛ دلم از دوري يار و دلتنگي نبودنش سخت گرفته است و دلم شكسته .بغضهايم را از پي هم فرو ميبرم تا مبادا دلتگي ام بر من خنده زند كه مرا مغلوب خويش ساخته . اما تاكي و چگونه؟ دگر توان ندارم و بغضم راز دل پردردم را فاش مي كند.كاش بودي مهربانم تا سر در آغوشت آنقدر مي گريستم تا اضطراب و دلتنگي اين دل فروكش كند.كاش نوازش دستهاي مهربانت را بر سرم احساس مي كردم و كاش گرمي دستانت روح سردم را گرمي نشاط ميبخشيد . كاش مي آمدي و نقطه پاياني بر اين دلتنگيهايم ميگذاشتي . كاش مرا ياد ميكردي ...
دلم گرفته به اندازه وسعت تمام دلتنگی های عالم
شیشه قلبم آنقدر نازك شده كه با كو چكترین تلنگری می شكند
دلم می خواهد فریاد بزنم ولی واژه ای نمی یابم كه عمق دردم را در فریاد منعكس كند
فریادی در اوج سكوت كه همیشه برای خودم سر داده ام
دلم به درد می آید وقتی سر نوشت را به نظاره می نشینم
كاش می شد پرواز كنم
پروازی بی انتهاتا رسیدن به ابدییت...
كاش می شد در میان هجوم بی رحمانه درد خودم را پیدا كنم
نفرین به بودن وقتی با درد همراه است
بغض كهنه ای گلویم را می فشارد
به گوشه ای پناه می برم
كاش این بار هم كسی اشكهایم را نبیند
شیشه قلبم آنقدر نازك شده كه با كو چكترین تلنگری می شكند
دلم می خواهد فریاد بزنم ولی واژه ای نمی یابم كه عمق دردم را در فریاد منعكس كند
فریادی در اوج سكوت كه همیشه برای خودم سر داده ام
دلم به درد می آید وقتی سر نوشت را به نظاره می نشینم
كاش می شد پرواز كنم
پروازی بی انتهاتا رسیدن به ابدییت...
كاش می شد در میان هجوم بی رحمانه درد خودم را پیدا كنم
نفرین به بودن وقتی با درد همراه است
بغض كهنه ای گلویم را می فشارد
به گوشه ای پناه می برم
كاش این بار هم كسی اشكهایم را نبیند
خداحافظ...
آخرین کلامی که از تو شنیدم
و باز قصهی تلخ جاده و آن راه بلند...
که تو را از خلوت من می ربود
آسمان می گریست
شیشه ها می گریستند
و من مبهوت رفتنت
در پس شیشه های مه آلود
بغض دردناکم را بلعیدم
دیوانه وار خندیدم
و تو را بدرقه کردم...
آخرین کلامی که از تو شنیدم
و باز قصهی تلخ جاده و آن راه بلند...
که تو را از خلوت من می ربود
آسمان می گریست
شیشه ها می گریستند
و من مبهوت رفتنت
در پس شیشه های مه آلود
بغض دردناکم را بلعیدم
دیوانه وار خندیدم
و تو را بدرقه کردم...
ماهي هاي شوق
در تنگ نفسهايم مي ميرند
و من
...
تهي تر از خشک چشمه اي در کوير
لبريز از هر چه آرزوست
خواب دريا مي بينم ...
در تنگ نفسهايم مي ميرند
و من
...
تهي تر از خشک چشمه اي در کوير
لبريز از هر چه آرزوست
خواب دريا مي بينم ...
مسعود من
تعجب نکن . . .
اگر شعر تازه ای . . .
برای تــــــــو نمی نویسم ! . . .
هیچ مدادی . . .
وقتی خیس میشود . . .
نمی نویسد !
تعجب نکن . . .
اگر شعر تازه ای . . .
برای تــــــــو نمی نویسم ! . . .
هیچ مدادی . . .
وقتی خیس میشود . . .
نمی نویسد !
امشب باز شب توست
امشب باز شب از تو گفتن است
و شبی است غرق سکوت
و من در این سکوت
تو را می بینم
تو را می شنوم
و تو را می خوانم
و من این سکوت را می پرستم
سکوتی که پر از صدای توست...
امشب باز شب از تو گفتن است
و شبی است غرق سکوت
و من در این سکوت
تو را می بینم
تو را می شنوم
و تو را می خوانم
و من این سکوت را می پرستم
سکوتی که پر از صدای توست...
تو رفته ای وُ شهر
به گِل نشسته از هجومِ سرما
.
کاش لااقل
خورشید را نمی بُردی!
به گِل نشسته از هجومِ سرما
.
کاش لااقل
خورشید را نمی بُردی!
کاش می دانستی ،
بعضی حرف ها را مثل درد باید کشید !!
نه اینكه نوشت ...
بعضی حرف ها را مثل درد باید کشید !!
نه اینكه نوشت ...
دلتنگی هایم که یکی دوتا نیست...
بخواهی بشماری تا فردا طول می کشد.!
تو که می دانی فردای من و تو
چقدر دیر میاید.
اما دست از من و دلتنگی هایم برندار
میدانی با آنها چه کاخ آرزوها ساخته ام...؟!
بخواهی بشماری تا فردا طول می کشد.!
تو که می دانی فردای من و تو
چقدر دیر میاید.
اما دست از من و دلتنگی هایم برندار
میدانی با آنها چه کاخ آرزوها ساخته ام...؟!
این روزها دلم اصرار دارد
فریاد بزند
اما . . .
من جلوی دهانش را می گیرم
وقتی می دانم کسی تمایلی به شنیدن صدایش ندارد !!!
این روزها من . . .
خدای سکوت شده ام
خفقان گرفته ام تا آرامش اهالی دنیا
خط خطی نشود . . .!
از تشییع جنازه می آیم
دلم را با تمام آرزوهایش زنده به گور کردم...
دلم را با تمام آرزوهایش زنده به گور کردم...
مسعود من...............
اندکی شبیه دریا شده ام
همین دریایی که در حوض خانه ی همسایه است
دهانم طعم آبی گرفته
پاهایم جلبک بسته
و در دلم هزار ماهی بی نام و نشان آشیانه کرده
باز هم نیستی
کاش بیایی
سر بر شانه ات بگذارم
و عریان ترین حرف هایم را
شبیه هق هق پرنده های پر شکسته
یادت بیاورم
هیچ لازم نیست دلهره ی آیینه از روییدن باد را به رخم بکشی
من آن قدر طعم گس آیینه را چشیده ام
که محرم ترین آشنای باران شده ام ...
اصلا بگذار طعم خاکستری شب رابچشم
بگذار آن قدر شبیه دریا شوم
که تو دیگر به چشم نیایی
بگذار بمیرم !
اندکی شبیه دریا شده ام
همین دریایی که در حوض خانه ی همسایه است
دهانم طعم آبی گرفته
پاهایم جلبک بسته
و در دلم هزار ماهی بی نام و نشان آشیانه کرده
باز هم نیستی
کاش بیایی
سر بر شانه ات بگذارم
و عریان ترین حرف هایم را
شبیه هق هق پرنده های پر شکسته
یادت بیاورم
هیچ لازم نیست دلهره ی آیینه از روییدن باد را به رخم بکشی
من آن قدر طعم گس آیینه را چشیده ام
که محرم ترین آشنای باران شده ام ...
اصلا بگذار طعم خاکستری شب رابچشم
بگذار آن قدر شبیه دریا شوم
که تو دیگر به چشم نیایی
بگذار بمیرم !
نمـــی دانم چــــرا ؟!
این روزهــــا
در جـــواب هـــركــــه از حـــالم مـــی پرســــد
تـــا مــــی گویــــم ... " خوبــــــــم "
چشمـــــانم
خیس مــــی شـــــود ... !
این روزهــــا
در جـــواب هـــركــــه از حـــالم مـــی پرســــد
تـــا مــــی گویــــم ... " خوبــــــــم "
چشمـــــانم
خیس مــــی شـــــود ... !
یـــــاد گــــرفتـــه امــــــانــــســــان مــــدرنـــــی بــــــاشمــــــ..
و هــــــر بار که دلــــــتنگ میــــــشومــــــ
بــــه جــــــای بــــغـــض و اشــــــکـــــ..
تنهـــــا به ایــــن جملــــه اکــتفا کنــــم کـــه
هــــــوای بد ایــــــن روزهــــــا
آدم را افســــــرده میــــــکنــــــد...!
ردپاهایم راپاک می کنم
به کسی نگویید
من روزی دراین دنیا بودم.
خدایا
می شوداستعـــــفا دهم؟!
کم آورده ام...
به کسی نگویید
من روزی دراین دنیا بودم.
خدایا
می شوداستعـــــفا دهم؟!
کم آورده ام...
به خود خدا خراب تر از آنم
که کسی شمعدانی های شعرم را بچیند
و در ایوان بن بست ماه بکارد
دلم حالا برای خنده هات تنگ شده..........
مسعود جان
خیلی دلم تنگ توست..............
که کسی شمعدانی های شعرم را بچیند
و در ایوان بن بست ماه بکارد
دلم حالا برای خنده هات تنگ شده..........
مسعود جان
خیلی دلم تنگ توست..............
کاش ميشد لحظه ها را پس گرفت
تنها باشي
روز تعطيل باشد
غروب باشد
باران هم ببارد
احساس ميكني
بلاتكليف ترين آدم دنيا هستي...!!
روز تعطيل باشد
غروب باشد
باران هم ببارد
احساس ميكني
بلاتكليف ترين آدم دنيا هستي...!!
دلم به بهانه همیشگی گریست"بگذار بگرید و بداند
هر آنچه خواست،همیشه نیست!!
هر آنچه خواست،همیشه نیست!!
این روزها
با هر صدائی بر می گردم
و هر بار باید
به روی دلم نیاورم
که تو نبودی
با هر صدائی بر می گردم
و هر بار باید
به روی دلم نیاورم
که تو نبودی
عه کسیکم بده یه بو کاتی مه رگم
که هه لیان گرتم بوگوریان بردم
که لیان پرسیم تو که ست کیه
ئه لیم بیکه سم،ئه م عه کسه م پیه!
که هه لیان گرتم بوگوریان بردم
که لیان پرسیم تو که ست کیه
ئه لیم بیکه سم،ئه م عه کسه م پیه!