مشاعره با شعر سعدی

[blue bee]

در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت
حسن تو ز تحسین تو بستست زبان را

 

[naghmeirani]

در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت
حسن تو ز تحسین تو بستست زبان را

با "الف" باید می نوشتی دوستِ عزیز!

آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست

موقف آزادگان بر سر میدان اوست

 

[blue bee]

با "الف" باید می نوشتی دوستِ عزیز!

آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست

موقف آزادگان بر سر میدان اوست

...

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من
هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود

 

[naghmeirani]

...

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من
هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود

دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت

نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت

به خدا که پرده از روی چو آتشت برافکن

که به اتفاق بینی دل عالمی سپندت

 

[salvador]

تدبیر صواب از دل خوش باید جست

سرمایه عافیت کفافست نخست

 

[primrose]

تنگ چشمان نظر به میوه کنند

ما تماشاکنان بستانیم!

 

[maryam_22]

مكن پيش ديوار غيبت بسي

بود كز پسش گوش دارد كسي

 

[eksir]

یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

ترک رضای خویش کند در رضای یار

 

[salvador]

روی اگر پنهان کند سنگین دل سیمین بدن

مشک غمازست نتواند نهفتن بوی را

 

[blue bee]

اگر عاقل بود داند که مجنون صبر نتواند
شتر جایی بخواباند که لیلی را بود منزل

 

[salvador]

لبت دانم که یاقوت است و تن سیم

نمی‌دانم دلت سنگ است یا روی

 

[blue bee]

یار آن حریف نیست که از در درآیدم
عشق آن حدیث نیست که از دل برون شود

 

[salvador]

دیوار دل به سنگ تعنت خراب گشت

رخت سرای عقل به یغما کنون شود

 

[blue bee]

دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت
چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت

پروانه‌ی مستمند را شمع نسوخت
آن سوخت که شمع را چنین می‌افروخت

 

[naghmeirani]

تا مگر یک نفسم بویِ تو آرد دمِ صبح

همه شب منتظرِ مرغِ سحر خوان بودم

 

[salvador]

مرا که گفت دل از یار مهربان بردار

به اعتماد صبوری که شوق نگذارد

 

[محـسن ز]

در همه عمرم شبی بی‌خبر از در درآی

تا شب درویش را صبح برآید به شام

 

[salvador]

من همان روز دل و صبر به یغما دادم

که مقید شدم آن دلبر یغمایی را

 

[محـسن ز]

اگر خلاف تو بودست در دلم همه عمر

نه نیک رفت خطا کردم و ندانستم

 

[salvador]

ماه رخسار بپوشی تو بت یغمایی

تا دل خلقی از این شهر به یغما نرود

 

[محـسن ز]

دایما عادت من گوشه نشستن بودی

تا تو برخاسته‌ای از طلبت ننشستم

 

[naghmeirani]

مستی خمرش نکند آرزو

هر که چو سعدی شود از عشق مست

 

[محـسن ز]

تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست

تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم

 

[naghmeirani]

مکن ملامتم ای دوست زینهار

کاین درد عاشقی به ملامت فزون شود

 

[محـسن ز]

دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

تا خصم نداند که تو را می‌نگرستم

 

[naghmeirani]

دهد نطفه را صورتی چون پری

که کرده‌ست بر آب صورتگری؟

نهد لعل و فیروزه در صلب سنگ

گل لعل در شاخ پیروزه رنگ

 

[دختر شرقی]

گر صبر دل از تو هست و گر نیست

هم صبر که چاره دگر نیست

 

[blue bee]

تو گمان مبر که سعدی، به تو برگزید یاری
به سرت که نیست او را، سر هیچ یار بی‌تو

 

[دختر شرقی]

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آن ساز را

 

[salvador]

از دل برون شو ای غم دنیا و آخرت

یا خانه جای رخت بود یا مجال دوست