شعر نو

[رجایی اشکان]

[FONT=&quot]سی دی ,دلش هم خام بود[/FONT]
[FONT=&quot]با موسیقی درون خودش آن را رایت کرده بود[/FONT]
[FONT=&quot]و بعد[/FONT] ...
[FONT=&quot]روی آن درج شده بود[/FONT]
[FONT=&quot]حق کپی رایت مجاز است[/FONT]...

 

[aynaz.m]

می دانم تا پلک به هم بزنم
می آیی ؛ با انار و آینه دردست هایت !!
.
به قول ِ فروغ :
” من خواب دیده ام ”​

 

[باران 686]

خودم را به فروش گذاشته ام
چوب حراج زده ام به رویاهایم
کسی بیاید مرا بخرد برنگرداند ...
رودخانه ای در سرم دارم
پر از قرل آلای دیوانه
خواب هاییکه خواب شان را حتی کسی ندیده ...
درخت انگوری در سینه دارم مست ...
سر از شانه هایم در آورده
دختران همسایه از انگورهایش می چینند ...
چند تا کلمه دارم که بیشترشان دوستت دارم است
چند شعر که هنوز جایی نخوانده ام ...
و چتری که هیچ بارانی بغلش نکرده
در سرم رویاهای زیادی دارم
اتاقی کوچک و یک تنهایی بزرگ
آنقدر بزرگ که همه ی اینها را درخود گم کرده است ...​

 

[شبگرد23]

سوت می کشم
تنهایی ام را
خالی تر از قطاری
که بی تو می آید

سجاد خزایی

 

[zahra.71]

ديدمت شبي بخواب و سرخوشم
وه ... مگر بخواب ها به بينمت
غنچه نيستي كه مست اشتياق
خيزم وز شاخه ها بچينمت

فروغ فرخزاد

 

[aynaz.m]

صنعت داروسازی را خلع صــلاح کرده ای..!!
لـــــورازپــام...
دیــــازپام...
کـلـــونازپـام...
و هیچــکدام،
خاصیت یــــــک " شـــب بــخیــر " تـــــو را ندارد...​

 

[MaRaL.arch]

این شهر
شهر قصه های مادر بزرگ نیست
که زیبا و آرام باشد
آسمانش راهرگز آبی ندیده ام
من از اینجا خواهم رفت
و فرقی هم نمی کند
که فانوسی داشته باشم یا نه
کسی که می گریزد
از گم شدن نمی ترسد.

رسول یونان

​

 

[MaRaL.arch]

نه امپراطورم
و نه ستاره ای در مشت دارم
اما خودم را
با کسی که خیلی خوشبخت است
اشتباه گرفته ام
و به جای او نفس می کشم
راه می روم
غدا می خورم
می خوابم و...
چه اشتباه دل انگیزی...




شعر از : رسول یونان
​

 

[رجایی اشکان]

اندکی بدی در نهاد ِ تو
اندکی بدی در نهاد ِ من
اندکی بدی در نهاد ِ ما ....
و لعنتی جاودانه بر تبار انسان فرود می آید .

 

[R a h a a M]

من به همه ی شادی ها بدبینم
وقتی میان این ساحل
کمی آن طرف تر از
تولد ِ لاک پشت های کوچک
نهنگی دارد جان می کند.

​

"حسین غلامی خواه"
​

 

[R a h a a M]

دل تنگ آدم ها

دل تنگ آدم ها

برای ماهی
با سه ثانیه حافظه
تُنگ و دریا یکی ست!
دست من و شما درد نکند
که دل ِ تنگ آدم ها را
با یک عمر حافظه
توی تُنگ می اندازیم
و برای ماهی ها دل می سوزانیم!

​

"مهدیه لطیفی"

از کتاب: برف روی خط استوا
​

 

[شبگرد23]

چیزی نیست
چیزی نیست

که مرا سر شوق بیاورد

جز تو!

که تو هم نیستی ...



علیرضا روشن

 

[naight]

شعر کوتاه ...

شعر کوتاه ...

اگر موهایت نبود
باد را
چگونه نقاشی می کردم ؟ احسان پرسا

 

[naight]

آ.کلوناریس

آ.کلوناریس

تقصیر تو نیست
هرچه هست زیر سر پاییز است
که به نسیمی عقل را می رباید
تا دل
بی اما و اگر
تنگ توشود.

آ.کلوناریس

 

[naight]

امشب....

تاريخ : یکشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۲ | 21:19 | نويسنده : دريادل

[SIZE=+0]امشب...[/SIZE]

[SIZE=+0]دست در دست شبم
[/SIZE][SIZE=+0]و شانه هایم زیر بار سنگین سکوت
[/SIZE][SIZE=+0]و موج اشک در چشمانم پیدا
[/SIZE][SIZE=+0]نقاشی ام ترکیبی است [/SIZE][SIZE=+0]با رنگ سیاه شب
[/SIZE][SIZE=+0]سایه ی تنهایی ام بر اب است
[/SIZE][SIZE=+0]و صدای تپش درد من می اید
[/SIZE][SIZE=+0]ساحل امشب تنهاست
[/SIZE][SIZE=+0]و ماه در اغوش سحر میخوابد
[/SIZE][SIZE=+0]تا انتهای نگاه خواب را میخوانم
[/SIZE][SIZE=+0]اه..که چه تلخ است این خواب
[/SIZE][SIZE=+0]و چه سخت است امشب
[/SIZE][SIZE=+0]گل نیلوفر در لجن زار غم است
[/SIZE][SIZE=+0]و لبخند ابی بر لبانش پیداست
[/SIZE][SIZE=+0]تصویر خاموشی بر چشمانم

شاعر: دریا دل[/SIZE]​

 

[خیال شیشه ای]

همین که می آیی
تنم خو می گیرد با عطرت
لب هایت مُهر سکوت لب‌هایم می شوند
و من افطار می کنم
روزه ی نبودنت را
با همین عاشقانه های ساده
و ماهَ م عسل می شود!

"یاشار عبدالملکی"
​

 

[|PlaNeT|]

موسیقی عجیبی ـست مرگ

بُلند میشوی

و چنان آرام و نرم می رقصی

که دیگر ـهیچکس تو را نمی بیند ./


(گروس عبدالملکیان)

 

[:)fatemeh]

یک روز این شعر را می خوانی
و در بند آخرش
زنی را می بینی
که تو را عجیب دوست داشته!
پشیمانم،
مثل یک زندانی
که برایش حبس ابد بریده اند،
مثل شاعری که مجبور است
همه عمر به سقف این شعر زل بزند
و یادش بیاید
که جز فکر کردن به تو
کاری ندارد... .


پریسا صالحی

 

[:)fatemeh]

دیگر همانند گذشته
دلتنگ‌ات نمی‌شوم!
حتی دیگر گاه به گاه گریه هم نمی‌کنم،
در تمام جملاتی که نام تو در آنها جاری‌ست،
چشمانم پُر نمی‌شود
تقویم روزهایِ نیامدنت را هم دور انداخته‌ام.
کمی خسته‌ام،
کمی شکسته
کمی هم نبودنت، مَرا تیره کرده است.
اینکه چطور دوباره خوب خواهم شد را هنوز یاد نگرفته‌ام،
و اگر کسی حالم را بپرسد، تنها می‌گویم خوبم!
اما مضطربم
فراموش کردن تو
علیرغم اینکه میلیون‌ها بار به حافظه‌ام سَر می‌زنم
و نمی‌توانم چهره‌ات را به خاطر بیاورم،
من را می‌ترساند!
دیگر آمدنت را انتظار نمی‌کشم
حتی دیگر از خواسته‌ام برای آمدنت گذشته‌ام،
اینکه از حال و رُوزت باخبر باشم، دیگر برایم مهم نیست!
بعضی وقت‌ها به یادت می‌افتم
با خود می‌گویم: به من چه؟ درد من برای من کافی‌ست!
آیا به نبودنت عادت کرده‌ام؟
از خیالِ بودنت گذشته‌ام؟
مضطربم
اگر عاشق کسی دیگر شوم
باور کن آن روز
تا عمر دارم
تو را نخواهم بخشید!



ازدمیر آصف - ترجمه سیامک تقی زاده

 

[bid-majnoon]

رفتن علت نیست؛
معلول تمام ماندن‌هایی‌ست که گوشه‌ی اتاق فرسوده می‌شوند!
از کسی که می‌خواهد برود
نباید چیزی پرسید،
هرکس که پا دارد می‌رود...
من از دقت او در تماشای کوچ درناها
فهمیدم که خواهد رفت ...
دست‌هایش سفیدتر شده بودند،
می‌توانستند به بال بدل شوند،
به شکل رفتن درآمده بود،
به شکل دورشدن ماه از پنجره،
به شکل پرواز پرنده
از لبه‌ی پاییز،
به شکل محو شدن رنگ از چهره در وقت ترس.
گوزنی بود آماده‌ی فرار،
برگی بود در فکر کنده شدن از درخت!
نمی‌توانست بماند!
از ماندن جدا شده بود و باید می‌رفت!
او شکل دیگری از من بود...
درست مثل من رفت:
یعنی فقط چتر را برداشت و چمدان را از یاد برد!
یعنی چمدان را از یاد برد و فقط چتر را برداشت!
یعنی چمدان را مقابل خود ندید و چتر را داخل کمد دربسته دید...
بعد در این شهر بی‌دریا
دنبال دریا گشت که با کشتی برود!
ناامید که شد
با اتوبوس رفت!
می‌خواست گریه کند اما لبخند می‌زد
چهره‌اش آفتابی بود آلوده به ابر...
برایش دعا می‌کنم
دعا می‌کنم که باد با احترام از کنار گل‌هاش بگذرد ...


رسول یونان

 

[*محیا*]

طلوع می‌کنی آخر به نور و نار قسم
به آسمان، به افق‌های بی‌غبار قسم
هنوز منتظر بازگشتنت هستم
به لحظه‌های غم‌انگیز انتظار قسم
خزان به سخره گرفته‌ست خنده گل را
به غصه‌های دل ابری بهار قسم
نمانده است گل و نیست جای شکوه ز باد
که می‌خورد به سر پرغرور خار قسم
نشانده‌ام به دل خسته داغ شهری را
به قلب زخمی این شهر داغدار قسم
به خون نشسته دلم مثل قالی تبریز
به حلقه و گره و مرگ و چوب دار قسم
دلم شبیه گسل‌های شهر می‌لرزد
به این سکوت به این صبر پایدار قسم
کجا روم که دمی شهریار خود باشم
نه شهر مانده نه یاری به شهریار قسم
ولی هنوز به آینده روشن است دلم
به بخت روشن مردان این دیار قسم

 

[bid-majnoon]

به خاطر آوردنت را
دوست دارم...
چه زیبا
مرا
از هم می‌پاشی!!


ناظم حکمت

 

[pandarm]

تقصیر من نیست ، شیب تخت به سمت توست ...

 

[bid-majnoon]

آه...
پیش از آنکه در اشک غرقه شوم
چیزی بگو!
هر چه باشد...


شاملو

 

[plant_biology]

ميان همه ي غم هايم
غم تو را
تنها
گريه كردم
تو ته ِ گريه هايم را شنيدي
انجا كه ديگر نا نداشتم
كه گريه كنم...!

 

[bid-majnoon]

خود را
جا می گذارد
تا هیچ کس نفهمد
که رفته است!!
بی آن که در بگشاید
از خانه بیرون می رود
و محو می شود
مثل مهی سرگردان در تاریکی...



عمران صلاحی

 

[_fahimam_]

سكوت آب
می‌ تواند
خشكی باشد و فرياد عطش؛

سكوت گندم
می‌ تواند
گرسنگی باشد و غريو پيروزمندانه‌ ی قحط؛

همچنان كه سكوت آفتاب
ظلمات است

اما سكوت آدمی
فقدان جهان و خداست؛    
  غريو را
        تصوير كن !

شاملو

 

[ros21]

زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یادمن و تو برود
زندگی جذبه دستی است که می چیند
زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است
زندگی بعد درخت است به چشم حشره
زندگی تجربه شب پره در تاریکی است
زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
زندگی سوت قطاری است که درخواب پلی می پیچد
زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست
خبر رفتن موشک به فضا
لمس تنهایی ماه
فکر بوییدن گل در کره ای دیگر
زندگی شستن یک بشقاب است
زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است
زندگی مجذور اینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما
زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست
سهراب سپهری

 

[شبگرد23]

دل‌اَم عجیب گرفته است
آن‌قدر که خنده‌هایت هم

شادم نمی‌کنند دیگر.



کاش هیچ عکسی به یادگار نمی‌گرفتیم!


رضا کاظمی

 

[bid-majnoon]

من در غیاب تو
با سنگ سخن گفته ام!
من در غیاب تو
با صبح، با ستاره، با سلیمان
سخن گفته ام...
من در غیاب تو
زخم های بی شمار شب ایوب را شسته ام...
من در غیاب تو
کلمات سربریده بسیاری را شفا داده ام!
هنوز هم در غیاب تو
نماز ملائک قضا می شود،
کبوتر از آرایش آسمان می ترسد،
پروانه از روشنایی گل سرخ هراسان است...
بگو کجا رفته ای
که بعد از تو
دیگر هیچ پیامبری از بیعت ستاره با نور
سخن نگفت؟!!


سید علی صالحی