اهداف و آرزو های بسیاری میتوانستند رنگ واقعیت و محقق شدن را بخود بگیرند. اما پیشاپیش به علت ذهنیت ناممکن انگارانه از عملی شدن باز مانده اند.
لوئیس براندیس
امام حسن عسکری علیه السلامكَفاكَ أَدَبًا تَجَنُّبُكَ ما تَكْرَهُ مِنْ غَيْرِكَ در مقام ادب براي تو همين بس كه آنچه براي ديگران نمي پسندي، خود، از آن دوري كني.
«ذلِک بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ یک مُغَیراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلی قَوْمٍ حَتَّی یغَیرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ» یعنی خداوند تغییر روش نمی دهد و هرگز نعمتی را که به فرد یا گروهی داد از او نمی گیرد مگر آنکه خودشان تغییر کنند و شایستگی برخورداری از آن نعمت را از دست دهند که در آن صورت ممکن است نعمت از آن ها گرفته شود.
چه کسی داور است؟
لباس سپید را ایرانیها برای عروسی میپوشند و هندیها برای عزا، من باید چه لباسی بپوشم؟!
تمام استنباط ما از درستی و نادرستی چیزها مشروط است. ماشینی هستیم که از کودکی برنامهریزیاش میکنند برای آنکه جهان را آنطور ببیند که بزرگترها خواستهاند...!
با اینهمه، ما معتقدیم که عقل داریم و قادریم خوب را از بد جدا کنیم.
پس من کِی باید جهان را آنگونه ببینم که هست؟ و مگر ما چند بار به دنیا میآییم...؟!
وقتی شکایت می کنید و غر می زنید، خودتان را تبدیل به قربانی می کنید. یا وضعیت حاضر را رها کنید، یا تغییرش دهید و یا کاملا آن را بپذیرید؛ هر کار دیگری دیوانگی است.