بهترین شعری رو که دوست داری چیه؟

[mani24]

بعضی آدمها بوی خوب دارند

حتی وقتی دورند

دلت که براشون تنگ میشه

بوی خوبشون تو ذهنت میپیچه

و اونقدر دلت هواشونو میکنه

که دوست داری محکم بغلشون کنی . . .

 

[naight]

نمودار پریشانی ...

صد چو من عاشق ، دلسوخته قربانی توست
قتل دلسوختگان ، شیوه ی بنیانی توست

هر که افتاد در ابروی "رادیکالی" تو
تا ابد در "خَم" اخم تو و زندانی توست

طاق ابروی تو ، يك "تابع پيوسته" شده
حول آن "نقطه"ی خالی ، كه به پيشانی توست

این که گفتم شده "مد" زلف تو ، چیزی ست که در
"جدول داده ی آمار و فراوانی" توست

همه در شهر دلم ، "تابع" ابروی تواند
دوره ی دولت زلف تو و سلطانی توست

آن "نمودار" كه با نبض رگم "رسم" شده
حاکی از حالت گیسوی پريشانی توست
​

من که "گنگم" تو ولی ، چون غزلی "گویا" باش
کاین غزل ریخته در پای تو ؛ ارزانی توست...

 

[sar sia]

نـــــرخ یک بوسه اگــــر قیمت صد جان بدهی
دل مـــا شِکــــوه نماید که چـــــه ارزان بدهی

همچـو خـــــال لب تو گـــوشه نشینیم که باز
بوسه زان گوشه براین گوشه نشینان بدهی

گفتـــــه ای بر لــــب چون قند تو راحت نرسم
به سماجت مگســم تا کـــه به قنـدان بدهی

دل مـــا گــــوی وفـــــا در کف چوگان جفاست

نَـــرَمَـــد گـــــوی اگـــــر در کــف چوگان بدهی

من به بنـــــدی ز سر زلــــــف شما دل بستم
تا کنـــی حبس و از آن بنـــد فـــــراوان بدهی

نوشــــداروی دلم بــــاش و به نــزدم بـِنـِشین
تا کـــه بر بــــاد، غم و مـــــاتم دستان بدهی

یوسف حسـن تـــــو را خواست زلیخــای دلم
حاجتــــی نیست بر او سختی زنــدان بدهی

عمر بر باد شدو این دل ما خوش به دمیست
که تـــو بر بــــــاد دمی زلــــف پریشان بدهی

قـــــدر این گوهر حسنت دل مـــــا داند و بس
دل مـــا عرصــه ی خود ساز که جولان بدهی

روز مـــــا شب شده از داغ فــــــراق و غـم تو
تا به شب پــــــرتویی از آن مه تـــابان بدهی

سـر به ســــودای تو چــون داد، نیاسود رضا
تــا به دل نوبتـــی از آن صف مــــژگان بدهی

شعر از استاد رضا حیدری نیا

 

[sar sia]

تصــور کن بهاری را که از دست تــو خواهد رفت
خم گیسوی یاری را که از دست تو خواهد رفت
شبی در پیـــچ زلف مــوج در موجت تماشا کن
نسیم بی قراری را که از دست تو خواهد رفت
مزن تیـــر خطا آرام بنشین و مگیـر از خـــود
تماشای شکاری را که از دست تو خواهد رفت

همیشه رود بـــا خود میوه غلتان نخواهد داشت

به دست آور اناری را که از دست تو خواهد رفت
به مرگـــی آسمانــی فکر کن محکم قدم بردار
به حلق آویز داری را که از دست تو خواهد رفت

فاضل نظري

 

[sar sia]

باغبانی پیرم
که به غیر از گلها
از همه دلگیرم
کوله ام غرق غم است
ادم خوب کم است
عده ایی بی خبرند
عده ای کور و کرند
و گروهی پکرند
دلم از این همه غم میگیرد
و چه خوب است
ادمی عاقبت میمیرد

 

[یکی از بچه ها]

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربطی بر لب کشت
این هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

 

[sar sia]

من چه بی انصاف بودم با ترازوی ِ دلم که

تار ِ مویت را برابر با همــه دنیــا کشیدم
با چه رویــی بعد از این شعر ِ "نظامی" را بخوانم

بس که "مجنون" بودم و بیخود تو را "لیلا" کشیدم

 

[plant_biology]

زمان در خواب و دريا قصه پرداز....

خيالم در بلندي هاي پرواز...

زنلخي هاي پايان، مي رسيدم

به شيرين شگفتي هاي اغاز!

 

[plant_biology]

در ايستگاه سكوت
نگاهها معني دارند!!
جايي كه زبان از بيم سرخ بودن
زرد مي شود!

چشمانم
تاوان بيشتري مي پردازد
با "سكوت" فرياد مي كشم
با نگاهم درد را رشته مي كنم
در كجاي اين منظومه ي سيال
دفينه ي شادماني
به گل نشسته است

خالقان اندوه و تيره بختي
اشك را مقدس
شادماني را كفر ميدانند!

 

[bid-majnoon]

انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت
انقــــدر که خالی شده بعد از تو جهانم!

چه خاطرات که با این شعر زنده نمیشه برام، و چه مرگ ها که با شنیدنش به سراغم نمیاد...

 

[bid-majnoon]

ای نگاهتــــــــــ نخی از مخمـــل و از ابریشــــم
چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

: )

 

[bid-majnoon]

تمام شهر خواستند بشنوم که رفته ای
تمام شهر! بشنوید!
من کَرَم ... نمی شود...!

 

[*محیا*]

شب چو در بستم و مست از می نابش کردم

ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم
دیدی آن ترک ختا دشمن جان بود مرا

گر چه عمری به خطا دوست خطابش کردم
منزل مردم بیگانه چو شد خانه‌ی چشم

آن قدر گریه نمودم که خرابش کردم
شرح داغ دل پروانه چو گفتم با شمع

آتشی در دلش افکندم و آبش کردم
غرق خون بود و نمی‌مرد ز حسرت فرهاد

خواندم افسانه‌ی شیرین و به خوابش کردم
دل که خونابه‌ی غم بود و جگرگوشه‌ی درد

بر سر آتش جور تو کبابش کردم
زندگی کردن من مردن تدریجی بود

آن چه جان کند تنم، عمر حسابش کردم

 

[pandarm]

زیر آن سنگ سیه گسترده مادر رختخوابم
سرفه ها محض خدا خاموش ، می خواهم بخوابم

 

[pandarm]

شده در خواب ببینی که تو را قرض کند ؟
بروی وَهم شوی تا که تو را فرض کند؟

شده در گوش ِ تو گويد که تو را باز تو را…؟
نشوم فاش ِ کسی تا که شوم رازْ تو را …؟

شده آغوش شود تا که هم آغوش شوی؟
گره ات باز کند تا که تو خاموش شوی؟

شده یک شب برود تا که روی در پی او؟
که تو فرهاد شوي تا بشوی قصه ی او؟

به همان حال بگویی که تو مجنون ِ منی
به تو بیمار شدم تا که تو درمون ِ مني

شده دلتنگ شوی غم به جهانت برسد؟
گره ات کور شود غم به روانت برسد ؟

 

[naghmeirani]

کاش هر صبح ، به دیدارِ تو،بیدار شدن
تو دوا باشی و،با عشقِ تو بیمار شدن

با تو بودن همه ی عمر، نفَس در نفَس ات
سر به گیسوی تو، از عطرِ تو سرشار شدن

مثلِ برگِ گُلِ سرخ و لبِ خورشیدِ بهار
سِیر، از طعمِ خوشِ بوسه ی دیدار شدن

حُسن، آن نیست که آن کودکِ کنعانی داشت
حُسن را ، چشمِ تو بایست خریدار شدن

تو اگر باغچه را نیمِ نگاهی بکُنی
گُلِ بابونه ندارد غمِ بی بار شدن

مستی وشاعری و بی خبر از خود، چه خوش است
مَرد را می کُشد این لحظه ی هشیار شدن

دردِ تکرارِ شب و روز ، خدایا تا کَی ؟
خسته ام، خسته ازاین چرخه ی تکرار شدن

#کریم_سهرابی

 

[puyan khan]

بنده پیر خراباتم که لطفش دائم است ورنه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست
شعرش هم یادم نیست از حافظ

 

[yas87]

ما کجا یار کجا این همه آزار کجا

دل بی کینه کجا مهوش غدار کجا

دل کجا شانه کجا گیسوی دردانه کجا

شمع کاشانه کجا مجلس اغیار کجا

منزل خسرو کجا تیشه ی فرهاد کجا

دل شیرین به تمنای دو دلدار کجا

چشم یعقوب کجا قصد زلیخای کجا

مرهم چشم کجا پیرهن یار کجا

ماه در چاه کجا منزلت و جاه کجا

فاتح مصر کجا برده ی بازار کجا

یک عدد سیب کجا این همه تبعید کجا

دل کجا شانه کجا گیسوی دردانه کجا

عشق هابیل کجا نفرت قابیل کجا

دار حلاج کجا جعفر طیار کجا

 

[sar sia]

صبر کن عشق تو تفسير شود، بعد برو
يا دل از ماندن تو سير شود، بعد برو
خواب ديدي که دلم دست بدامان تو شد
تو بمان خواب تو تعبير شود، بعد برو
لحظه اي باد تو را خواند که با او بروي
تو بمان تا به يقين دير شود، بعد برو
صبر کن عشق زمينگير شود، بعد برو
يا دل از ديده ي تو سير شود، بعد برو
تو اگر کوچ کني بغض خدا مي شکند
تو بمان گريه به زنجير شود، بعد برو

 

[sar sia]

تا کی در انتظار گذاری به زاری‌ام
باز آی بعد از این همه چشم انتظاری‌ام

دیشب به یاد زلف تو در پرده‌های ساز
جان سوز بود شرح سیه روزگاری‌ام

بس شکوه کردم از دل ناسازگار خود
دیشب که ساز داشت سرسازگاری‌ام

شمعم تمام گشت و چراغ ستاره مرد
چشمی نماند شاهد شب زنده داری‌ام

طبعم شکار آهوی سر در کمند نیست
ماند به شیر شیوه وحشی شکاری‌ام

شرمم کشد که بی‌تو نفس می‌کشم هنوز
تا زنده‌ام بس است همین شرمساری‌ام

محمدحسین شهریار

 

[avantin]

متن شعر ایهام بنام جانم
همون که مرضیه گذاشته بود

 

[sar sia]

چه می‌شد آه ای موسای من، من هم شبان بودم
تمام روز و شب زلف خدا را شانه می‌کردم
نه از ترس خدا، از ترس این مردم به محرابم
اگر می‌شد همه محراب را میخانه می‌کردم
علیرضا قزوه

 

[sar sia]

بیا یکدم مرا یاری کن ای دوست
تبسم بر لبم جاری کن ای دوست
تو محبوب دلم هستی همیشه
بیا از من طرفداری کن ای دوست

 

[$marziyeh67$]

سوختم چه آتشی نگاه تو دارد
آخر دلم دل تورا به دست آرد
بی تو کویر خشک و خالیم ...
مرا ببین چه حالیم باران تو اگر نبارد!
♫♪.ılılıll|̲̅̅●̲̅̅|̲̅̅=̲̅̅|̲̅̅●̲̅̅|llılılı.♫♪

جانا
دلم ربوده ای فریبانه
به انتظار تو غریبانه
نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه
جانا
به غم نشانده ای دل مارا
بیا و دریاب من تنها را
که خسته ام از این زمانه

♫♪.ılılıll|̲̅̅●̲̅̅|̲̅̅=̲̅̅|̲̅̅●̲̅̅|llılılı.♫♪
فریاد
مرا تو برده ای دگر از یاد
شکسته ام من
هرچه بادا باد
رها چو برگ خسته در باد
جانم
تویی چو زلف تو پریشانم
خزان منم که غرق بارانم بیا دگر نمیتوانم

♫♪.ılılıll|̲̅̅●̲̅̅|̲̅̅=̲̅̅|̲̅̅●̲̅̅|llılılı.♫♪
جانا
دلم ربوده ای فریبانه
به انتظار تو غریبانه
نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه
جانا
به غم نشانده ای دل مارا
بیا و دریاب من تنها را
که خسته ام از این زمانه...​

 

[sar sia]

قسم به قطره ی اشکم ، درون آیینه
که مبتلای توام ، ای رفیق دیرینه
به خون نشسته ی عشقم ، اسیر "شعر و غمم"
که از تو مانده برایم ، همین دو گنجینه
کنار من که نباشی ، تمام هفته یکیست ...
چه صبح شنبه ی تلخم ، چه عصر آدینه
تو آه سرد منی ، روی شیشه ی عمرم
که سهمم از تو فقط " آااااه " بود ، در سینه
مسیر زندگی ام ، ماجرای عاشقی ام
چه بود ماحصلش ، جز دلی پر از کینه ؟
خطای رُستم اگر سرنوشت سهراب است
بگو ، به شانه نبندد نشانه ، تهمینه

 

[sar sia]

از تو دیگر شده ام دور، خودت می فهمی؟
شده ای وصله ی نا جور، خودت می فهمی؟
نقشِ تو چیست در این رابطه ی یک طرفه؟
"بی اهمیت" و "مغرور"، خودت می فهمی؟
غیرِ جدی شده این رابطه از مرحمتت!!
مثلِ یک بازیِ پاسور، خودت می فهمی؟
می کِشم درد از این وضع، ببین با این که
عاشقی کرده مرا کور، خودت می فهمی؟
من فقط رابطه را، هی به جلو هُل دادم
بی کمک نیست که مقدور، خودت می فهمی؟
مثلِ سابق به من اصلا تو تمایل داری؟
یا شدی یکدفعه مجبور، خودت می فهمی؟
دارم از فاصله ها حسِ بدی می گیرم
خسته ام، خسته ی بدجور.... خودت می فهمی ؟

 

[naghmeirani]

چنانکه ابر،
گره خورده با گریستنش،
چنانکه گل،
همه عمرش مسخّرِ شادی‌ست،
چنان که هستیِ آتش،
اسیر سوختن است،
تمام پویهٔ انسان
به سوی آزادی‌ست!

«شفیعی کدکنی»

 

[yas87]

...
زندگی چیزی نیست ک لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود
...
سهراب سپهری

 

[sar sia]

آه یک چشمم زلیخا آن یکی یعقوب شد
حال یوسف را ببینـــم با کدامین دیده ام؟
آشنا هستی به چشمم صبر کن، قدری بخند
یادم آمـد، مـن تـــــورا روز نخستین دیـــــده ام
بیستون دیشب به چشمم جاده ای هموار بود
ابن سیرین را خبــــر کن، خواب شیرین دیده ام

 

[sar sia]

تیـــر برقـــی «چوبیم» در انتهای روستا
بی فروغم کرده سنگ بچه های روستا
ریشه ام جامانده در باغی که صدها سرو داشت
کـــوچ کردم از وطن ، تنهــــا بـــــرای روستـــــا
آمدم خوش خط شود تکلیف شبها،آمدم
نـــور یک فانوس باشــم پیش پای روستا
یاد دارم در زمین وقتی مرا می کاشتند
پیکرم را بــوسه می زد کدخدای روستا
حال اما خود شنیدم از کلاغی روی سیم
قدر یک ارزن نمــی ارزم بـــرای روستــــا
کاش یک تابـــوت بودم کــاش آن نجار پیر
راهیم می کرد قبرستان به جای روستا
قحطی هیزم اهالی را به فکر انداخته است
بد نگاهـــم می کند دیــــزی سرای روستــا
من که خواهم سوخت حرفی نیست اما کدخدا
تیـــر سیمانـــــی نخواهد شد عصــــای روستــا