نتایح جستجو

احمد رضا احمدی احمد رضا احمدی

رهی معیری رهی معیری

علی بابا چاهی علی بابا چاهی

حمید مصدق حمید مصدق

سیاوش کسرایی سیاوش کسرایی

حسین منزوی حسین منزوی

اي داد تند باد توفان و سيل و صاعقه هر سوي ره گشاد ديگر به اعتماد كه بايد بود ؟ ديوار اعتماد فرو رخت و كسوت بلند تمنا بر قامت بلند تو كوتاهتر نمود پايان آشنايي آغاز رنج تفرقه اي سخت دردناك هر سوي سيل سنگين و سهمناك من از كدام نقطه آغاز مي كنم ؟ توفان و سيل و صاعقه اينك دريچه را من با...

بگذار تا ببارد باران باران وهمناك در ژرفي شب اين شب بي پايان بگذار تا ببارد باران اينك نگاه كن از پشت پلك پنجره تكرار پر ترنم باران را و گوش كن كه در شب ديگر سكوت نيست بشنو سرود ريزش باران را كامشب به ياد تو مي آرد گويي صداي سم سواران را امشب صفاي گريه من سيلاب ابرهاي بهاران است اين...

دديم در آن كوير درختي غريب را محروم از نوازش يك سنگ رهگذر تنها نشسته اي بي برگ و بار زير نفسهاي آفتاب در التهاب در انتظار قطره باران در آرزوي آب ابري رسيد چهر درخت از شعف شكفت دلشاد گشت و گفت اي ابر اي بشارت باران آيا دل سياه تو از آه من بسوخت؟ غريد تيره ابر برقي جهيد و چوب درخت كهن...

افسوس مي خورم وقتي كه خواهرم در اين دروغزار پر از كركس فكر پرنده اي ست فكر پرنده اي كه ز پرواز مانده است گفتي سكوت خواهر من بدري چون اهتزاز روح بيابان بود ديدم كه خواهرم در انزواي شبهاي خود گريست دستش زلال اشك روانش را پنهان سترد و ساكت زيست خواندم خواهر حكايت من را شبهاي بي ستاره...

چون قايق شكسته ز توفانم ساحل مرا به خويش نمي خواند امواج مي خروشند امواج سهمگين آيا كدام موج اينك مرا چو طعمه به گرداب مي دهد ؟ گرداب مي ربايدم از اوج موجها در كام خود گرفته مرا تاب مي دهد فرياد مي كشم آيا كدام دست برپاي اين نهنگ گران بند مي زند ؟ ساحل مرا به وحشت گرداب ديده است لبخند...

سفر نخستين با خود شبي به سير و سفر رفتم با سايه ام به گشت وگذر رفتم با سايه گفتگوي من آن شب ادامه داشت شب با پياله هاي پياپي پايان نمي گرفت هر جام جام خاطره اي بود در دل هزار پرسش و بر لب سكوت تلخ رفتيم رود را به تماشا كه او تشست با اولين تساره شب آغاز گشته بود با اولين پياله شب ما...

آواز ِ غم در من کسی پیوسته می گرید این من که از گهواره با من بود این من که با من تا گور همراه است دردی ست چون خنجر یا خنجری چون درد همزاد ِ خون در دل ابری ست بارانی ابری که گویی گریه های قرن ها را در گلو دارد ابری که در من یکریز می بارد شب های بارانی او با صدای گریه اش...

آنا صبح می خندد و باغ از نفس گرم بهار می گشاید مژه و می شکند مستی خواب آسمان تافته در برکه و زین تابش گرم آتش انگیخته در سینه افسرده آب آفتاب از پس البرز نهفته ست و ازو آتشین نیزه برآورده سر از سینه کوه صبح می اید ازین آتش جوشنده به تاب باغ می گیرد ازین شعله گل گونه شکوه آه دیری ست که...

پیوند پیوند هر خانه را دری است هر در به کوچه ای لب خود باز می کند هر کوچه سرگذشت به دستآوریده را با پیچ و تاب در گلوی شاهراه ها آواز می کند از راه کوچه هاست که هر تنگخانه ای با قلب شهرها پیوند نازکانه ای آغاز می کند غمخانه ام پر از آوازهای عشق اما دریغ هر در این خانه بسته اند اما...

تورا دوست میدارم طرف ِ ما شب نيست صدا با سکوت آشتي نمي کند کلمات انتظار مي کشند من با تو تنها نيستم، هيچکس با هيچکس تنها نيست شب از ستاره ها تنهاتر است... □ طرف ِ ما شب نيست چخماق ها کنار ِ فتيله بي طاقت اند خشم ِ کوچه در مُشت ِ توست در لبان ِ تو، شعر ِ روشن صيقل ميخورد من تو را...

هرکسي کام دلي آورده در کويت به دست ما هم آخر در غمت خاکي به سر خواهيم کرد

راست میگید بچه ها. پدر من رو بخاطر همین حرفای گنجی فرستادن لبنان. یکی از دوستای پدرم اونجا شهید شد،ماشینش رو بمب گذاری کردن 6 ماه تمام تو لبنان بود و آموزش میداد به نیروهای حزب الله. اما هنوزم حق ماموریتش رو ندادن. اون موقع میشد 15 میلیون. حالا رفته زیر علم اسراییل و آمریکا سینه میزنه،آدم بنده...

اینم کادوی من به تو. خودم عروسک دوست دارم به هکه عروسک کادو میدم.

سکه و نقل و پولک مرغ و خروس و اردک تولدت مبارک داداش بیا وسط