نتایح جستجو

دلا منال ز بیداد و جور یار که یار ترا نصیب همین کرده و این دادست تشکر یات نره

گفتم بهار خنده زد و گفت اي دريغ ديگر بهار رفته نمي آيد گفتم پرنده ؟ گفت اينجال پرنده نيست اينجا گلي كه باز كند لب به خنده نيست گفتم درون چشم تو ديگر ؟ گفت ديگر نشان ز باده مستي دهنده نيست اينجا به جز سكوت سكوتي گزنده نيست حمید مصدق تشکر یادتون نره

نیکی پیر مغان بین که چو ما بد مستان هر چه کردیم به چشم کرمش زیبا بود تشکر یادت نره

صادق چوبک صادق چوبک

مهدی سهیلی مهدی سهیلی

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بد نام شوی.... تشکر یادت نره

مرا امید وصال تو زنده می دارد وگرنه هر دمم از هجر تست بیم هلاک تشکر یادت نره تشکرم تمام شده

تا گشت در اين دوره خريدار محبت غم روي غم آمد بتماشاي دل من آن كيست كه تا بشنود آواي دل من؟ جز غم ، كه برد راه بدنياي دل من

در جاده هاي عطر پاي نسيم مانده ز رفتار. هر دم پي فريبي ، اين مرغ غم پرست نقشي كشد به ياري منقار.

دانم اي زيبا روزي بر مزارم بنشيني سر كني آه و زاري گوشه غم بگزيني من به اميد وصالت عمر خود دادم بر باد تا تو اكنون اين چنين بر خاك ماتم بنشيني

نهیب تند بادی وحشت انگیز رسد همراه بارانی بلاخیز بسختی می خروشم های باران چه می خواهی ز ما بی برگ و باران تشکر یادت نره

من نگاهم به درو دیـده پر از اشـک غم اسـت تو مرا در غم خود اینهمه غمگین مپسنــد تشکر یادت نره

بازم همزمان شد تویی که خوبتری ز آفتاب و شکر خدا که نیستم ز تو در روی آفتاب خجل

همزمان شد بازم یاد باد آن کو که به قصد ما عهد را بشکست و پیمان نیز را هم تشکرم تمام شده تشکر یادت نره

تا کی اندر دام وصل آرم تذری و خوشخرام در کمینم و انتظار وقت فرصت می کنم تشکرم تمام شده تشکر یادت نره

اول ز حرف صوت وجودم خبر نبود در مکتب غم تو چنین نکته دان شدم شرمنده زهره خانم من تشکرام تمام شده بخدا وگرنه تشکر میکردم تشکر یادت نره

توبه کردم که نبوسم لب ساقی و کنون می گزم لب که چرا گوش به نادان کردم. تشکر یادت نره

درس معلم در كلاس روزگار درسهاي گونه گونه هست درس دست يافتن به آب و نان درس زيستن كنار اين و آن درس مهر درس قهر درس آشنا شدن درس با سرشك غم ز هم جدا شدن در كنار اين معلمان و درسها در كنار نمره هاي صفر و نمره هاي بيست يك معلم بزرگ نيز در تمام لحظه ها تمام عمر در كلاس هست و در كلاس...

پر کن پیاله را کاین آب آتشین دیری است ره به حال خرابم نمی برد این جامها که در پی هم میشود تهی دریای آتش است که ریزم به کام خویش گرداب می رباید و آبم نمی برد من با سمند سرکش و جادویی شراب تا بیکران عالم پندار رفته ام تا دشت پر ستاره اندیشه های گرم تا مرز ناشناخته مرگ و زندگی تا کوچه باغ خاطره های...

به سامانم نمی پرسی نمی دانم چه سر داری به درمانم نمی کوشی نمی دانی مگر دردم؟ بچه های اینجا عادت دارن از هم تشکر نکن؟ فقط تالار ادبیات اینجوری هست. تشکر از آدم چیزی کم نمی کنه