نتایح جستجو

مادرم آن پایین استکان ها را در خاطره شط می شست شهر پیدا بود رویش هندسی سیمان ‚ آهن ‚ سنگ سقف بی کفتر صدها اتوبوس گل فروشی گلهایش را می کرد حراج درسته؟!!:confused:

ببخشششششششششش

گر چه با يادش، همه شب، تا سحر گاهان نيلي فام، بيدارم؛ گاهگاهي نيز، وقتي چشم بر هم مي گذارم، خواب هاي روشني دارم، عين هشياري ! آنچنان روشن كه من در خواب، دم به دم با خويش مي گويم كه : بيداري ست ، بيداري ست، بيداري !:gol:

بخوان از چهره ی زردم ، غزل های پریشانی تو که اندوه عاشق را ، بدون واژه می خوانی نگاهت آن طرف تر بود و دستت ضربدر میزد به روی مشق عمرمن ، که ننوشتم به آسانی منم آن چتر غمگینت ، که یادش هم نمی افتی سراغ من نمی آیی ، مگر در روز بارانی به منویّات شخصیّت، رسیدی از طریق من و من آرام خندیدم ، زدم خود...

گر چه با يادش، همه شب، تا سحر گاهان نيلي فام، بيدارم؛ گاهگاهي نيز، وقتي چشم بر هم مي گذارم، خواب هاي روشني دارم، عين هشياري ! آنچنان روشن كه من در خواب، دم به دم با خويش مي گويم كه : بيداري ست ، بيداري ست، بيداري ! حالا درست شد!!!

تاوعده ی ما چند سحر مانده بيا ! عمریست نگاه من،به در مانده بيا! با ثانيـه ها چکانده سر اشک فراق آنگونه که فرش کوچه تر مانده بيا! ...

یا رب آن زاهد خودبین که بجز عیب ندید دود آهیش در آیینه ادراک انداز

چيست اين باران كه دلخواه من است ؟ زير چتر او روانم روشن است . چشم دل وا مي كنم قصه يك قطره باران را تماشا مي كنم : در فضا، همچو من در چاه تنهائي رها، مي زند در موج حيرت دست و پا، خود نمي داند كه مي افتد كجا !

من اميدي را در خود بارور ساخته ام تار وپودش را با عشق تو پرداخته ام مثل تابيدن مهري بر دل مثل جوشيدن شعري از جان جريان خواهم يافت مثل باليدن عطري در گل مست از شوق تو از عمق فراموشي راه خواهم افتاد باز از ريشه به برگ :gol::gol::gol:

سلام دوست عزيز به شما خوش آمد ميگم هر چند خود من هم تازه وارد مي باشم. شعر زيبايي بود وبا شروعي خوب همراه است (پشت پلک بسته هم میبینمت آری آری این تویی صورت زیبای تو خنده های دل نشین و ناب تو سحری از سیمای خوبت در خیا ل) اين قسمت بسيار زيبا است همراه تصوير خيالي مي باشد.ابيات پاياني هم به...

امواج تو، نعشم را افكنده درين ساحل، درياب مرا، دريا؛ درياب مرا، دريا :gol:.

خواب، بيدار گر چه با يادش، همه شب، تا سحر گاهان نيلي فام، بيدارم؛ گاهگاهي نيز، وقتي چشم بر هم مي گذارم، خواب هاي روشني دارم، عين هشياري ! آنچنان روشن كه من در خواب، دم به دم با خويش مي گويم كه : بيداري ست ، بيداري ست، بيداري ! اينك، اما در سحر گاهي، چنين از روشني سرشار، پيش چشم اين همه...

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم ، نگرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم ! نكني ديگر از آن كوچه گذر هم !

لبخند او، بر آمدن آفتاب را در پهنه طلائي دريا از مهر، مي ستود . در چشم من، وليكن ... لبخند او بر آمدن آفتاب بود ! نميدونم من اشتباه كردم يا نفر قبلي

قطره ها چشم انتظاران هم اند، چون به هم پيوست جانها، بي غم اند . هر حبابي، ديده اي درجستجوست، چون رسد هر قطره، گويد: - « دوست! دوست ... !» مي كنند از عشق هم قالب تهي اي خوشا با مهر ورزان همرهي!:gol::gol::gol:

من امیدی را در خود بارور ساخته ام تار و پودش را با عشق تو پرداخته ام مثل تابیدن مهری در دل مثل جوشیدن شعری از جان مثل بالیدن عطری در گل جریان خواهم یافت مست از شوق تو از عمق فراموشی راه خواهم افتاد باز از...

نپرسيد از نشان من ،نگوئيد از پشيماني كه من تنبور مي دانم به قرآني كه مي خواني

چه تكرار دل انگيزي است در چرخيدن دستت به دريا مي رسد بي شك، جوي رقصان پريشاني

شعر منم نقد كنيد ديگههههه:gol::gol::gol:

شرم تان باد ای خداوندان قدرت بس کنید بس کنید از اینهمه ظلم و قساوت بس کنید سحري بود و هنوز، گوهر ماه به گيسوي شب آويخته بود . گل ياس، عشق در جان هوا ريخته بود . من به ديدار سحر مي رفتم نفسم با نفس ياس درآميخته بود . مي گشودم پر و مي رفتم و مي گفتم : (( هاي ! بسراي اي دل شيدا، بسراي ...