نتایح جستجو

سربه خاك سركوي تو نهد جان٬ اي دوست جان چه باشد كه فداي رخ زيبا نشود

من خواستار جام مي از دست دلبرم اين راز با كه گويم و اين غم كجا برم؟

من باز اشتباه كردممم..

هر که را بنگری فدایی توست من فدایم فدا نمی خواهم

مرا دليست گرفتار زلف دلداري كه نيستش به جز آزاد خاطرم كاري

چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود چون تو در کس ننگری کس با تو همدم کی شود. گر جمال جانفزای خویش بنمایی به ما جان ما گر در فزاید حسن تو کم کی شود

همدلي كو ؟ تا شوم همراه او، سر نهم هر جاكه خاطرخواه او !

و عشق صداي فاصله هاست فاصله هايي كه غرق ابهامند...

نترس از هجوم حضورم، چيزي جز تنهايي با من نيست...

این سان که ذره های دل بی قرار من سر در کمند تو ، جان در هوای توست شاید محال نیست که بعد از هزار سال ، روزی غبار مارا ، آشفته پوی باد ، در دور دست دشتی از دیده ها نهان ، بر برگ ارغوانی، -پیچیده با خزان- یا پای جویباری، -چون اشک ما روان-...

اگر مرگ نبود دست ما در پی چیزی می گشت و بدانیم اگر نور نبود منطق زنده پرواز دگرگون می شد و بدانیم که پیش از مرجان خلایی بود در اندیشه دریا ها...

همچون حواسیل به انتظار دیدنت بر روی یک پا مانده ام بیا تا ببینی رد پای رفتنت را زیر چشمانم...

درين بهشت برين، چون نسيم مي گذرم، چه ارمغان برم آن خنده گل افشان را ؟

« ... يافتم ! يافتم ! آن نكته كه مي خواستمش ! با شكوفائي خورشيد و ، گل افشاني لبخند تو، آراستمش ! تار و پودش را از خوبي و مهر، خوشتر از تافته ياس و سحربافته ام : (( دوستت دارم )) را من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام !

لبخند تو، بر آمدن آفتاب را در پهنه طلائي دريا از مهر، مي ستود . در چشم من، وليكن ... لبخند تو بر آمدن آفتاب بود !

چگونه ماهي خود را به آب مي سپرد ! به دست موج خيالت سپرده ام جان را . فضاي ياد تو، در ذهن من، چو دريائي است؛ بر آن شكفته هزاران هزار نيلوفر . درين بهشت برين، چون نسيم مي گذرممممم....

باران، قصيده واري، - غمناك - آغاز كرده بود. مي خواند و باز مي خواند، بغض هزار ساله ي درونش را انگار مي گشود اندوه زاست زاري خاموش! ناگفتني است... اين همه غم؟! ناشنيدني است!

ر کنار تو من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام. در بنفشه زار چشم تو برگ های زرد و نیلی و بنفش، عطر های سبز و آبی و کبود،...

بسيار عالي بود اما جايي ايرادي كوتاه داشت كه احتمالا ايراد تايپي بوده (دل و، همچنان در تمـــــــاشا نشیند) اينجا دلم همچنان در تماشا نشيند؟ يا دل و جان يا كلمه ديگر؟؟ حضور رو هم تصحيح بفر مائيد (به )حر ف اضافه اي است كه بايد جدا نوشته شود زيباتر است .ممنون

من صدای قدم خواهش را می شونم و صدای پای قانونی خون را در رگ ضربان سحر چاه کبوترها تپش قلب شب آدینه جریان گل میخاک در فکر شیهه پاک حقیقت از دور من صدای وزش ماده را می شنوم و صدای کفش ایمان را در کوچه شوق و صدای باران را روی پلک تر عشق روی موسیقی غمناک...