منم آنی که بسی تنهایم
در غم عشق چه بی همتایم
هیچ باری نیست در کوله ی تنهایی من
هیچکس نیست که غمخوار من زار شود
یکدمی بر دل من یار شود
هیچکس نیست که در ظلمت تنهایی من
شعله بر شمع کشد
ومرا بال و پری قرض دهد
که در آرامش آبی خدا پر بکشم
هر که را می بینم...از من بی دل عشق
بال و پر مي چیند
و به آواز...