ببخشید
که گاهی حرفهای میزنم
که کسی نمیتواند درکش کند
ببخشید که گاهی سکوت میکنم اما همه
به خیالشان این سکوت
از نداشتن حرف هست
ببخشید که
میدانم چگونه
شادتان کنم
ببخشید که
هر از گاهی دلم میگیرد برای خودم
و تنهایی خودم
ببخشید که
اینقدر تنهاییم را جار میزنم
اما میدانید شاید تنهایی به بودن ادمها کنارت نباشد
تنهایی انجاست که
خودت را گم کرده باشی
و هر چه میگردی پیدایش نمیکنی
