وزن دار نمے گویم
قافیہِ ہِم نمے گذارم
بے پرده و رک مے گویم
دلتنــــــــــگم
قافیہِ ہِم نمے گذارم
بے پرده و رک مے گویم
دلتنــــــــــگم
معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
مهربانم ای خوب...
ياد قلبت باشد يک نفر هست که اينجا
بين آدمهايي که همه سرد و غريبند با تو
تک و تنها، به تو مي انديشد
و دلش از دوري تو دلگير است...
مهربانم اي خوب
اين بار ياد قلبت باشد
يک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزديک است
و به يادت هر صبح گونه سبز اقاقي ها را
از ته قلب و دلش مي بوسد
و دعا مي کند اين بار که تو
با دلي سبز و پر از آرامش، راهي خانه خورشيد شوي
و پر از عاطفه و عشق و اميد
به شب معجزه و آبی فردا برسی...
بين آدمهايي که همه سرد و غريبند با تو
تک و تنها، به تو مي انديشد
و دلش از دوري تو دلگير است...
مهربانم اي خوب
اين بار ياد قلبت باشد
يک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزديک است
و به يادت هر صبح گونه سبز اقاقي ها را
از ته قلب و دلش مي بوسد
و دعا مي کند اين بار که تو
با دلي سبز و پر از آرامش، راهي خانه خورشيد شوي
و پر از عاطفه و عشق و اميد
به شب معجزه و آبی فردا برسی...
جای دوری نرفته ام ...
جای دوری نمی روم !
می روم
کمی باران را با دلم
یا دلم را با باران
یکی کنم ...!
جای دوری نمی روم !
می روم
کمی باران را با دلم
یا دلم را با باران
یکی کنم ...!
آنقدر آرامم ،
که شک دارم به بودنم !
ترسم نه از طوفان ،
از مرداب شدن روحی ست
که هم قافیه ی پرواز
ترانه می سازد !!!
که شک دارم به بودنم !
ترسم نه از طوفان ،
از مرداب شدن روحی ست
که هم قافیه ی پرواز
ترانه می سازد !!!
زیباست یادت...
ببین اگر خودت بودی چه غوغایی می کردی...
ببین اگر خودت بودی چه غوغایی می کردی...
مي دانم روزي با تن خسته و خيس
سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهاي چشمم فرود مي آيي در ميان انبوه
مژگانم ميزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را براي هميشه مي بندم تا ديگر دوريت را حس نکنم...
سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهاي چشمم فرود مي آيي در ميان انبوه
مژگانم ميزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را براي هميشه مي بندم تا ديگر دوريت را حس نکنم...
غــــــرورم مدیون باران است
مدیون بــــاران
مدیون بــــآرانی که باعث شد اشک هایم پنهان بمــآند
از باران ممنونم
آبرویـــَم را حفظ کرد
امـــآ نمیدانم در این روزهــآی بی باران چه کنم؟؟!
مدیون بــــاران
مدیون بــــآرانی که باعث شد اشک هایم پنهان بمــآند
از باران ممنونم
آبرویـــَم را حفظ کرد
امـــآ نمیدانم در این روزهــآی بی باران چه کنم؟؟!
محمدرضا گلـزار
اخراجی موقت
دیشب بابام اومده می گه
تو دیگه بزرگ شدی وقتایی که من نیستم تو مرد این خونه ای، تو باید کولرو خاموش کنی!
تو دیگه بزرگ شدی وقتایی که من نیستم تو مرد این خونه ای، تو باید کولرو خاموش کنی!
محمدرضا گلـزار
اخراجی موقت
دیشب سر یه موضوع الکی که حق با من بود با بابام حرفمشد
بابام هم می خواست معذرتخواهی کنه هم غرورش نمی ذاشت
طی یه حرکت انقلابی رفت کولرو روشن کرد!
بابام هم می خواست معذرتخواهی کنه هم غرورش نمی ذاشت
طی یه حرکت انقلابی رفت کولرو روشن کرد!
محمدرضا گلـزار
اخراجی موقت
روزی مردی سراغ شیخ آمد و گفت: یا شیخ، من با زنی همکار هستم و در موقع کار دست و بدنمان به هم میخورد. تکلیف چیست؟
شیخ فرمود بیارش اینجا ببینیم ارزش فتوا داره یا نه… !!!
(کتاب شیخ و ملاحظات قبل از فتوا جلد 15 صفحه 42)
شیخ فرمود بیارش اینجا ببینیم ارزش فتوا داره یا نه… !!!
(کتاب شیخ و ملاحظات قبل از فتوا جلد 15 صفحه 42)
محمدرضا گلـزار
اخراجی موقت
روزی سوسن (همسر شیخ) به اتاق اعتکاف شیخ وارد شدند و شیخ را خونین و مالین در حال ناله دیدند. شیخ در همان حال با زاری فرمودند: صد دفعه گفتم شبهای معراج این پنکه سقفی لعنتی رو روشن نکنین!
این شعر را همین حالا بخوان
وگرنه بعدها باورت نمی شود
هنگام سرودنش چگونه دیوانه وار عاشقت بودم
همین حالا بخوان
این شعر را که ساختار محکمی ندارد
و مثل شانه های تو هربار گریه می کنم می لرزد
هربار گریه می کنم
و پیراهن هیچ فصلی خیس تر از بهاری نیست
که عاشقت شدم ...
امشب لب رودخانه نشستم و گریه کردم .
وگرنه بعدها باورت نمی شود
هنگام سرودنش چگونه دیوانه وار عاشقت بودم
همین حالا بخوان
این شعر را که ساختار محکمی ندارد
و مثل شانه های تو هربار گریه می کنم می لرزد
هربار گریه می کنم
و پیراهن هیچ فصلی خیس تر از بهاری نیست
که عاشقت شدم ...
امشب لب رودخانه نشستم و گریه کردم .
senator007
عضو جدید
چه می شد اگر خدا، آن که خورشید را
چون سیب درخشانی در میانهی آسمان جا داد،
آن که رودخانه ها را به رقص در آورد، و کوه ها را بر افراشت،
چه می شد اگر او، حتی به شوخی
مرا و تو را عوض می کرد
مرا کمتر شیفته
تو را زیبا کمتر
چون سیب درخشانی در میانهی آسمان جا داد،
آن که رودخانه ها را به رقص در آورد، و کوه ها را بر افراشت،
چه می شد اگر او، حتی به شوخی
مرا و تو را عوض می کرد
مرا کمتر شیفته
تو را زیبا کمتر
مــَــטּ هَــــر روز وَ هَـــر لَـــحـظِـہ نِــگُــرانـَـت مے شَـوَم
کِہ چـِہ مےکُنے؟
کُــجایے؟
دَر چـِہ حــالـے؟
پـَنجَـره اُتـاقَـم را بــاز مــےکُـنَـم وَ فَــريـاد مـے زَنَــم
تـَـنــهــآیــیـَت بَــرآے مَــטּ
غُـصِّـہ هـايَـت بَــرآے مَــטּ
هَـمـِـہ بُــغــض هـا وَ اشکـهـايَــت بَــرآے مَــטּ
تُـو فَـقَـط بــِخَـنــد
آنَــقَــدر بُــلَــنـد تـا مَــטּ هَــم بـ ِـشـنَـــوَم
صِـــداے خَـــنـده هـايَـت را
صِـــداے هَـــمـيـشِـہ خــوب بــودَنَــت رآ
کِہ چـِہ مےکُنے؟
کُــجایے؟
دَر چـِہ حــالـے؟
پـَنجَـره اُتـاقَـم را بــاز مــےکُـنَـم وَ فَــريـاد مـے زَنَــم
تـَـنــهــآیــیـَت بَــرآے مَــטּ
غُـصِّـہ هـايَـت بَــرآے مَــטּ
هَـمـِـہ بُــغــض هـا وَ اشکـهـايَــت بَــرآے مَــטּ
تُـو فَـقَـط بــِخَـنــد
آنَــقَــدر بُــلَــنـد تـا مَــטּ هَــم بـ ِـشـنَـــوَم
صِـــداے خَـــنـده هـايَـت را
صِـــداے هَـــمـيـشِـہ خــوب بــودَنَــت رآ
ﯾﻪ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺗﻮ کابینت ﺑﺮﺩﺍﺭ.
+ ﺧﺐ.
- ﭘﺮﺗﺶ ﮐﻦ ﺯﻣﯿﻦ.
+ ﺧﺐ.
- ﺷﮑﺴﺖ؟
+ ﺁﺭﻩ.
- ﺣﺎﻻ ﺍﺯﺵ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﻦ.
+ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻟﯿﻮﺍﻥ.ﻣﻨﻈﻮﺭﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ.
- ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﺪ؟
+ ﻧﻪ…
- ﻣﺘﻮﺟﻪ شدی ؟
+ ﺧﺐ.
- ﭘﺮﺗﺶ ﮐﻦ ﺯﻣﯿﻦ.
+ ﺧﺐ.
- ﺷﮑﺴﺖ؟
+ ﺁﺭﻩ.
- ﺣﺎﻻ ﺍﺯﺵ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﻦ.
+ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻟﯿﻮﺍﻥ.ﻣﻨﻈﻮﺭﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ.
- ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﺪ؟
+ ﻧﻪ…
- ﻣﺘﻮﺟﻪ شدی ؟
محمدرضا گلـزار
اخراجی موقت
تو به من خندیدی و نمیدانستی
که به چه دلهره سیب رااز باغچه همسایه
دزدیدم
باغبان ازپی من تند دوید
سیب دندان زده را دست تو دید
غضب آلود به من کردنگاه
سیب دندان زده ازدست تو افتاد به خاک
وتو رفتی هنوز صدای پای تو خش خش کنان میدهد آزارم
که چرا باغچه خانه ما سیب نداشت؟
که به چه دلهره سیب رااز باغچه همسایه
دزدیدم
باغبان ازپی من تند دوید
سیب دندان زده را دست تو دید
غضب آلود به من کردنگاه
سیب دندان زده ازدست تو افتاد به خاک
وتو رفتی هنوز صدای پای تو خش خش کنان میدهد آزارم
که چرا باغچه خانه ما سیب نداشت؟
قول میدهم لام تا کام حرفى نزنم
فقط بگذار از”دال تا میم” بگویم ، بگذار بگویم که “دوستت دارم”