خودتو با یه شعر وصف کن...!

[گلابتون]

من و آسمان این روزها برای هم حرفها داریم ...

پر از بغضیم و هق هق !

اما هیچ کدام توانی برای باریدن نداریم ...!

 

[naghmeirani]

مدّتی است ؛

با نسیمِ دمِ صبح

قهرم و خرده حسابی دارم.

 

[شبگرد23]

دست هایم خالیست

و درونم سرشار ...

پرم از آرزوهای پوشالی !

 

[naghmeirani]

سفر

مسافرکناری ام که پیاده شد
پنجره ای گیرم آمد
باقی مسیر را گریستم .

 

[شبگرد23]

مدتی است که گم کرده ام شعرهایم را
همچون خود، در پهنای سکوت دیوارم
شاید چمدان نوشته هایم اینجاست
اما ذهن آشفته ام خسته تر از اینهاست...

 

[eksir]

عمری است
لبخند های لاغر خود را
در دل ذخیره می کنم؛
باشد برای روز مبادا...

 

[گلابتون]

در آن پر شور لحظه
دل من با چه اصراري ترا خواست،
و من ميدانم چرا خواست،
و مي دانم كه پوچ هستي و اين لحظه هاي پژمرنده
كه نامش عمر و دنياست ،
اگر باشي تو با من، خوب و جاويدان و زيباست

 

[naghmeirani]

گـل یا پــوچ؟

دستتــــــ را باز نکن، حســم را تباه مکــن

بگذار فقط تصــــــور کنم ..

که در دستانتــــ

برایـــم کمی عشق پنهـــان است ..

​

 

[mec1386]

نه بسته ام به کس دل نبسته کس به من دل

[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چو تخــــته پــاره بـــر موج رهـــا رهـــا، رهـــا من[/FONT]



[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif][/FONT]
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زمن هر آنکه او دور، چو دل به سینه نزدیــک[/FONT]
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif][/FONT]
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]به من هر آن که نزدیک ، ازو جـــــدا جـــدا من[/FONT]​

 

[naghmeirani]

آن شب ...

که مـــاه عاشـــقــانه هـــایمـان را ...

تماشا می کرد ...​

​

آن شب که شب پره ها ..

عاشــقـــانه تر ..​

​

نــــور را می جســـتند ...!​

​

و اتاقم ..​

​

سرشار از عطر بوسه و ترانه بود... !

دانستم..


تـــــو پـــژواک تمــــام عـــاشــقـانه های تاریخی...!
​

 

[primrose]

سودای محال در دماغم

افکند به هرزه های و هویی!

 

[naghmeirani]

در جستجوی تو چشمانم از نفس افتاد ،

در کجای جغرافیای دلت ایستاده ام که خانه ام ابری است ،

همیشه دلتنگ توام ...

 

[شبگرد23]

می دوم همنفس رود و در آئینه ی صافش
پرسشی می کنم از خویش ، که خود پاسخ آنم

 

[naghmeirani]

فــصــل ِ امــتــحــــان

مـــن

جـــز مـــرور ...

رنگــ ِچشــــمــ ـــانت

و

خــط کشـــیــدن زیــر ِ دلتنگـــــــی هــایمـ

هــیــچ درســـی نــدارمـــــ

 

[شبگرد23]

ما

چون ماهیان فتاده به دریا

بر آبها رها

با ضربه های موج زهم دور می شویم

با بازوان باز

امواج آب را

تسخیر می کنیم

مغرور می شویم...

 

[naghmeirani]

خاطره هارا حبـســــــــ می کنمـــــــــــ
تا شايد
راهیـــــــــــ برایــــــــــــــ رهاییـــــــــــــ از خویشــــــــــــ
پیدا کنمـــــــــ​

 

[شبگرد23]

سرچشمه رویش هایی
دریایی
پایان تماشایی
تو تراویدی : باغ جهان تر شد ، دیگر شد
پرتو محرابی ، می تابی
من هیچ ام : پیچک خوابی
بر نرده اندوه تو می پیچم

 

[canopus]

چه می خواستم بنویسم؟

کلمه هایم را گم کردم

و دست و پایم را...!

یک لیوان چای تلخ بده

 

[naghmeirani]

مـَــــن

دزدکی نگاهتـــــــ ــــ ــ می کنـَم

تو

نگاهتــــــ ــــ ــ را از مَــن می دزدی

هر دو دزدیـــم !

نـه؟! ..
​

 

[شبگرد23]

چه خبر از دل تو....؟

 

[naghmeirani]

آخرین باری

که صدای قدم هایت را دوست نداشتم

وقتی بود که میرفتی​

 

[شبگرد23]

من از آن روز که در بند تو ام .................آزادم

 

[naghmeirani]

كاش یادت نرود
بین بی باوری آدم ها
یك نفر میخواهد
كه تو خندان باشی ...
نكند كنج هیاهوی زمان ،
برود از یادت ...
​

 

[mec1386]

آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت
در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد
تنه ای بر در این خانه ی تنها زد و رفت
دل تنگش سر گل چیدن ازین باغ نداشت
قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت
مرغ دریا خبر از یک شب توفانی داشت
گشت و فریاد کشان بال به دریا زد و رفت
چه هوایی به سرش بود که با دست تهی
پشت پا بر هوس دولت دنیا زد و رفت
بس که اوضاع جهان در هم و ناموزون دید
قلم نسخ برین خط چلیپا زد و رفت
دل خورشیدی اش از ظلمت ما گشت ملول
چون شفق بال به بام شب یلدا زد و رفت
همنوای دل من بود بع تنگام قفس
ناله ای در غم مرغان هم آوا زد و رفت

 

[naghmeirani]

و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي
نميدانم كجا؟ تا كي؟ براي چه؟
ولي رفتي.....
و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي‌باريد

 

[primrose]

نشد این عاشق سرگشته صبور
نشد این مرغک پر بسته رها
به کجا ها می برد این امـــــــــــید ما را؟

ره این چاره ندانم به خدا به خدا
نشود دل نفسی از تو جدا به خدا
به هوایت همه جا در همه حال
به امیدی گشایم شب و روز پر و بال

 

[Sinai]

برای رسیدن ، چه راهی بریدم
در آغاز رفتن ، به پایان رسیدم
به آیین دل سر سپردم دمادم
که یک عمر بی وقفه در خون تپیدم
به هر کس که دل باختم ، داغ دیدم
به هر جا که گل کاشتم ، خار چیدم
من از خیر این ناخدایان گذشتم
خدایی برای خودم آفریدم
به چشمم بد ِ مردمان عین خوبی است
که من هر چه دیدم ، ز چشم تو دیدم
دهانم شد از بوی نام تو لبریز
به هر کس که گل گفتم و گل شنیدم

 

[محـسن ز]

یارب دگر از خلق جهان بی خبرم کن
چون سرو سرافراز چمن بی ثمرم کن
آثار من آتش بزن و بی اثرم کن
دیگر زهنر خسته شدم بی هنرم کن

​

 

[naghmeirani]

می روی از دور تا پیدا شوی در دیده ام
می کُشد خود را خیال و، چشم من شد لاله گون
کودک احساس من دنبال یادت می دود
می گشایم پنجره تا یاد تو آید درون

 

[maryam_22]

گره افتاده در کارم،به خود کرده گرفتارم
به جز در خود فرو رفتن،چه راهی پیش رو دارم؟
در این دنیا که حتی ابرنمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند، توهم بگذر از این تنها