╬♥╬ گالری تصاویر نجومی ╬♥╬

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
تصاویری از گرمترین و سردترین سیاره ها

درحالی که طی 50 سال گذشته تلسکوپهای ما روی زمین مجهزتر شده، اطلاعات بهتری درباره همسایگان کیهانی خود به دست آورده ایم و اکنون با گرمترین، سردترین، کوچکترین، بزرگترین و دورترین سیاره های منظومه‌های مختلف آشنایی داریم.

ستاره شناسان یک ردیف سیاره هایی را یافته اند که ویژگهای شگفت انگیزی دارند و بی تردید ارزش ذکرشدن در نسخه بین کهکشانی کتاب رکوردهای جهانی گینس را دارد.

برای مثال، SWEEPS-10 سریع ترین کهکشانی است که با فاصله بیش از یک میلیون کیلومتری به دور خورشید خود می چرخد، فاصله ای که سه برابر فاصله ماه از زمین است، به این معنا که یک سال در این سیاره 10 ساعت به طول می انجامد.

سیاره SWEEPS-10 با چنان سرعتی به دور ستاره اصلی خود می چرخد که یک سال در این سیاره برابر با 10 ساعت است
بزرگترین سیاره ای که تاکنون شناخته شده سیاره TrES-4 است که اندازه آن 1.7 برابر مشتری منظومه شمسی ما است.

این سیاره ممکن است بتواند نامزد انتخاب بزرگترین سیاره باشد، چرا که بسیار روشن است و کنار آن شکلی شبیه ستاره دنبال دار وجود دارد که از اتمسفر این سیاره تشکیل شده است.

جئورجی مندوشو از مرکز رسد لوول در آریزونا اظهار داشت: جرم این سیاره 0.2 گرم در هر سانتیمتر مربع یا حدود چگالی چوب درخت بالسا است.

TrES-4 با فاصله 1400 سال نوری از زمین سیاره بزرگ پف آلودی است که جرم بسیار کمی دارد
فهرست سیاره های عجیب که از سوی سایت اسپیس منتشر شده برخی از ویژگیهای عجیب این جهان را نشان می دهد که در درک ما از فیزیک تأثیرگذار خواهد بود.

برای مثال آشنایی با سیاره Methusela ( یا نام اصلی PSR B1620-26 b) خالی از لطف نیست، این سیاره قدیمی ترین سیاره کشف شده است و یکی از اجداد کیهان به شمار می رود که 12.7 میلیارد سال پیش تشکیل شده است، این سیاره 8 میلیارد سال پیرتر از زمین است.

سیاره Methusela دو میلیون سال پس از بیگ بنگ یا انفجار بزرگ تشکیل شد، کشفی که در سال 1993 درک ما را از شکل گیری سیاره تغییر داد و به طور ضمنی این مفهوم را القا می کند که سیاره های بسیار مسن تری هستند که هنوز کشف نشده اند.

این سیاره نیز در دوران زندگی خود دچار تحولاتی شده و درحالی که مهارتهای رصدی ما رشد می کند این سیاره به موضوع جالبی برای مطالعه تبدیل شده است.

دانشمندان ناسا همچنین اعتقاد دارند که سیاره Methusela ممکن است اطراف یک ستاره دیگر تشکیل شده باشد اما پیش از آنکه توسط یک ستاره غیرفعال تسخیر شده باشد خود را از بین برده است.

از سوی دیگر، سیاره ای وجود دارد که هنوز نامی برایش انتخاب نشده است، این سیاره با سنی کمتر از یک میلیون سال دور ستاره Coku Tau با فاصله حدود 420 سال نوری می چرخد.

سیاره باستانی Methusela ( نام پیرترین انسان در انجیل) 12.7 میلیارد سال سن دارد و مسن ترین سیاره ای است که تاکنون کشف شده است

این سیاره ، کم سن ترین سیاره ای است که دور ستاره Coku Tau می چرخد و شاید کمتر از یک میلیون سال سن داشته باشد
داغ ترین سیاره ای که تاکنون کشف شده WASP-12b است، سیاره از بخار که گرمای آن به 2200 درجه سانتیگراد می رسد. این سیاره همچنین داعیه دار عنوان یکی از بزرگترین سیاره ها نیز است چرا که اندازه آن دو برابر مشتری تخمین زده شده است.

سردترین سیاره شناخته شده OGLE-BLG-390L است که حجم آن پنج برابر زمین است و گفته شده است که سطحی صخره مانند داشته و با فاصله 28 هزار سال نوری یکی از دورترین سیاره های است که تاکنون بشر شناخته است.

دمای منفی 220 درجه سانتیگراداین سیاره پایین تر از نقطه جوش نیتروژن مایع و نزدیک به صفر مطلق است.

سیاره جوشان WASP-12b دمایی بالای 2200 درجه سانتیگراد دارد و داغترین سیاره شناخته شده است

در آن سوی دنیا سیاره (OGLE-2005-BLG-390L(b سردترین سیاره محسوب می شود
سیاره (Epsilon Eridani (b ممکن است از چنان ویژگیهای خاصی برخوردار نباشد که بتوان آن را در این مجموعه جای داد اما این سیاره با 10.5 سال نوری نزدیکترین سیاره به زمین تلقی می شود.

این درحالی است که فاصله زیاد این سیاره از خورشید آن ، احتمال یافتن زندگی در آن به صفر می رسد و ممکن است اقیانوسهای این سیاره و سیاره سیاره ها در همین منظومه شمسی یخ زده باشند.

سیاره (Epsilon Eridani (b تنها 10.5 سال نوری با زمین ما فاصله دارد و ممکن است که به زودی بتوانیم آن را از طریق تلسکوپ مشاهده کنیم
آخرین مورد از این مجموعه کوچکترین سیاره یک منظومه غیر خورشیدی است.

سیاره Kepler-10b تنها 1.4 برابر زمین است و با زمین حدود 560 سال نوری فاصله دارد و کشف آن در ژانویه 2011 اعلام شد.

این سیاره خارج از منطقه گلدیلاکس 'Goldilocks' قرار دارد و به قدر کافی به خورشید خود نزدیک است که آب در این سیاره یخ نزند.

سیاره Kepler-10b کوچکترین سیاره شناخته شده است که کشف آن در ژانویه 2011 اعلام شد
 

seyedmahdi

عضو جدید
ر روز ( ۹ می ) جدید ترین رصد خانه خورشیدی ناسا عکسی از یک فوران خورشیدی با جزییات بسیار بالا عکسی گرفته است . در ژون سال ۲۰۱۳ علاوه بر طیف برداری از خورشید در قسمت اتمسفر پایین خورشید وتصویر برداری از آن راه اندازی شد که البته با کیفیتی بهتر از قبل بود . این فوران دارای سرعتی حدود ۱٫۵ میلیون مایل معادل ۲٫۴ میلیون کیلومتر بوده است .
iris720_01.jpg

[video]http://svs.gsfc.nasa.gov/vis/a010000/a011500/a011556/IRISfirstCMEv3_youtube_hq.mov[/video]
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
میزان رطوبت موجود در خاک،مربوط به آگوست2013.....نقاط آبی حداکثر رطوبت و نقاط نارنجی مناطق خشک رو نشون میدن


Click here to view the original image of 1920x1080px.




دورافتاده ترین دستساز بشر...این دوکاوشگر حامل دیسکهایی هستن که درصورت رسیدن به دست موجودات فضایی(احتمالی) با نحوه زندگی بشر زمینی آشنا میشن.

"تصویر حاوی لینک"
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
ساعت5:15 تا 5:30 بامداد 21 تیر(شنبه) ایستگاه فضایی بین المللی رو که مسیر حرکتش از فلش سبز رنگ به سمت فلش قرمزه میتونین ببینین.Click here to view the original image of 934x346px.



لازمه بدونید اون لحظه ای که شما ایسگاهو میبینی 7 فضانورد با ملیتهای مختلف تو اون مشغول پژوهشن.ایستگاه فضایی به قدری بزرگه که میشه اونو تو یه زمین فوتبال جا داد


Click here to view the original image of 4288x2848px.
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] برادر دوقلوی کنجکاوی به مریخ می‌رود+تصاویر

[/h]

» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 93051104026
شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۳ - ۰۰:۳۴



برادر دوقلوی کاوشگر کنجکاوی با تجهیزات به‌روز‌تر و کارآمدتر در سال 2020 به فضا پرتاب می‌شود.
به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کنجکاوی یا «آزمایشگاه علمی مریخ» تاکنون ماموریتی بسیار موفق بوده و گرچه این سیستم کمتر از دو سال است که روی مریخ فرود آمده است، کشف کرد که سیاره سرخ زمانی گرم و آب شرب روان داشته است. این موضوع نشان می‌دهد مریخ احتمالا در گذشته پشتیبان حیات بوده و بنابر گفته برخی از دانشمندان، شاید امروزه نیز چنین قابلیتی داشته باشد.
هم‌اکنون، ناسا در حال برنامه‌ریزی ماموریت بعدی به مریخ است و به تازگی از گجت‌هایی نام برده که روی کاوشگری جدید نصب خواهند شد. گفته می‌شود این سامانه در سال 2020 به فضا پرتاب می‌شود.
کاوشگر آینده از لحاظ طراحی به کنجکاوی شبیه خواهد بود و از همان چهارچوب فنی و تکنیک فرود استفاده خواهد کرد. این فناوری همچنین دارای اهداف ماموریتی مشابه خواهد بود که از آن جمله می‌توان به جستجوی شرایط زیست‌پذیر یا حتی حیات روی مریخ باستانی اشاره کرد، اما تفاوت‌های کلیدی بین آن‌ و کنجکاوی کنونی وجود دارند.
«کنجکاوی 2» دارای تجهیزات به‌روزی خواهد بود که از آن میان می‌توان به Supercam اشاره کرد. این ابردوربین مجهز به پرتو لیزری سبز رنگی خواهد بود که ترکیب یک صخره از جمله این که حاوی مواد آلی است یا خیر، را تعیین می‌کند. این دوربین دارای تفکیک‌پذیری بالا، امکان مشاهده یک تار موی انسان را از فاصله نسبتا دور فراهم می‌کند.
برادر کنجکاوی همچنین دارای ابزاری به نام PIXL است که از پرتو اشعه ایکس برای اسکن‌کردن دقیق مواد شیمیایی سازنده یک صخره استفاده می‌کند و به دنبال علائم زیستی بالقوه خواهد گشت.
افزون بر این، «کنجکاوی 2» مجهز به سیستم راداری نفوذکننده به زمین خواهد بود که RIMFAX نام دارد و زیر سطح مریخ را برای جستجوی آب زیرزمینی یا دیگر سازه‌های جغرافیایی جالب کاوش خواهد کرد؛ این سیستم تفکیک‌پذیری سانتی‌متری را ارائه می‌دهد.
همچنین، «دریل» کنجکاوی جدید اعماق زیر سطح مریخ را حفاری می‌کند، جایی که برخی از دانشمندان معتقدند میکروب‌ها احتمالا امروزه در آنجا زندگی می‌کنند.
ابزاری به نام MOXIE نیز از الکتریسیته برای جداسازی دی‌اکسیدکربن به اکسیژن تازه و قابل‌تنفس و همچنین منوکسیدکربن استفاده می‌کند. در طول ماموریت، هدف این ابزار تولید 20 گرم اکسیژن در ساعت به مدت 50 ساعت است.
با پرتاب این کاوشگر در سال 2020 به فضا، ناسا گام‌هایی را برای هموارکردن ماموریت‌ سرنشین‌دار نهایی به مریخ بر خواهد داشت. هیجان‌انگیزترین نکته درباره چنین ماموریتی این است که شاید آژانس فضایی به دنبال انجام ماموریت بازگرداندن نمونه‌موردی‌ها از مریخ به زمین باشد. دانشمندان همواره منتظر اجرای ماموریت بازگرداندن این نمونه‌موردی‌ها بوده‌اند.
کنجکاوی جدید نصف وزن کنجکاوی کنونی را خواهد داشت و می‌تواند بیش از 30 نمونه‌موردی را در خود ذخیره کند؛ با این حال، هنوز طرح‌های ثابتی درباره چگونگی بازگرداندن این نمونه‌موردی‌ها به زمین وجود ندارند، اما برادر کنجکاوی شاید شروع خوبی برای انجام چنین مرحله مهمی از تاریخ علم باشد.
انتهای پیام
طرح برادر دوقلوی کنجکاوی

طرح اولیه برادر دوقلوی کنجکاوی

طرح اولیه برادر دوقلوی کنجکاوی
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1]پیکره «کوه شارپ» زیر مته «کنجکاوی» رفت+تصاویر
[/h]

» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 93070502759
شنبه ۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۲:۲۷



کاوشگر «کنجکاوی» ناسا نخستین نمونه‌ها از کوه لایه‌بندی‌شده «شارپ» در مریخ را جمع‌آوری کرد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، اواخر روز چهارشنبه گذشته (دوم مهرماه)، مته‌ کنجکاوی حدود 6.7 سانتی‌متر در لایه کوه شارپ نفوذ و نمونه‌های پودرشده‌ای از آن را جمع‌آوری کرد.
داده‌ها و تصاویر کنجکاوی در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا واقع در کالیفرنیا دریافت شدند و موفقیت این عملیات تایید شد.
نقطه هدف مته‌کاری پایین‌ترین بخش لایه قاعده کوه است و از این نقطه کنجکاوی به دنبال بررسی لایه‌های جوان‌تر و مرتفع‌تر تپه‌های مجاور خواهد بود.
بررسی صخره‌های موجود در زیر کوه شارپ تصویری از محیطی ارائه می‌دهد که هنگام شکل‌گیری این کوه وجود داشته است.
گام بعدی تحویل‌دادن نمونه‌موردی به کج‌بیل موجود روی بازوی کنجکاوی است و در اینجا بافت پودر برای ارزیابی ایمن‌بودن مته‌کاری و نمونه‌گیری بیشتر و همچنین تحویل‌دادن آن‌ به ابزار آزمایشگاهی داخلی کنجکاوی، بررسی خواهد شد.
این ابزار می‌توانند انواع تحلیل‌ها را برای شناسایی ساختار شیمیایی و همچنین کانی‌شناسی صخره انجام دهند.


نخستین حفره حفاری‌شده در کوه شارپ

مسیرهای طی‌شده توسط کاوشگر کنجکاوی در مریخ

ویژگی متمایز زمین‌شناسی در قاعده کوه شارپ
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] نگاه «مشتری» در چشمان هابل+ تصاویر

[/h]
» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 93080703683
چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۳ - ۱۱:۳۱



تلسکوپ فضایی هابل نوعی چشم مرموز را روی سطح مشتری رصد کرد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، هابل در تاریخ 21 آوریل (یکم اردیبهشت) سال جاری میلادی حین نظارت بر تغییرات «توفان سرخ عظیم» (GRS) مشتری، تصویر عبور قمر گانیمد آن را از فراز مرکز این توفان رصد کرد.

این عبور طوری بود گویی مشتری دارای یک مردمک در مرکز چشمی به قطر 16 هزار و 90 کیلومتر بود. در نتیجه، برای لحظه‌ای چشم مشتری به تلسکوپ فضایی هابل زل زد.

در این لحظه مشتری ظاهر سیاره‌ای سیکلوپ‌مانند را به خود گرفته بود. سیکلوپ‌ها، غول‌های افسانه‌ای در اساطیر یونانی هستند که در وسط پیشانی‌شان یک چشم دارند.

سایه‌های چهار قمر اصلی مشتری به طور معمول از مقابل آن عبور می‌کنند.


انتهای پیام


زل‌زدن مشتری به تلسکوپ فضایی هابل



زل‌زدن مشتری به تلسکوپ فضایی هابل



زل‌زدن مشتری به تلسکوپ فضایی هابل
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
کشف سپر جدید محافظ زمین



» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 93090704075
جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳ - ۱۰:۱۵



نوعی سپر نامرئی که در فاصله 11 هزار و 600 کیلومتری بالای زمین قرار دارد، مانع از بمباران‌ شدن سیاره‌ خاکی توسط الکترون‌های نابودگر می‌شود.

به گزارش سرویس علمی ایسنا، به گفته دانشمندان دانشگاه کلرادو در بودلر، این الکترون‌ها می‌توانند با سرعت نزدیک به نور، زمین را هدف قرار دهند و تهدید‌ی برای فضانوردان باشند. الکترون‌هایی از این دست قادرند ماهواره‌ها را کاملا بسوزانند و به سیستم‌های فضایی آسیب برسانند.

چنانچه تعداد زیادی از این الکترون‌ها زمین را بمباران کنند، شبکه‌های برق را نابود کرده به سرعت آب‌و‌هوای زمین را دستخوش تغییر می‌کنند و نرخ ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند.

با وجود این که دانشمندان از وجود سپر مرموز جدید آگاه شده‌اند، اما از چگونگی شکل‌گیری آن و نحوه عملکردش اطلاعی ندارند.

سپر مزبور توسط تیم علمی دانشگاه کلرادو در بودلر و در کمربندهای تابشی وان‌الن کشف شد. این کمربندها، حلقه‌های دونات‌مانندی هستند که بر فراز زمین قرار گرفته‌اند و مملو از الکترون‌ها و پروتون‌های پرانرژی هستند.

چنین حلقه‌هایی توسط میدان مغناطیسی زمین در جای خود قرار گرفته‌اند و در واکنش به اختلالات انرژی واردآمده به زمین از سوی خورشید، متورم و کوتاه می‌شوند.

حلقه جدید بین کمربندهای داخلی و خارجی وان‌ الن قرار گرفته و مانع از نقض سپر زمین توسط الکترون‌های فوق‌سریع و حرکت‌ آن‌ها به سمت جو کره خاکی می‌شود.

انتهای پیام



کمربند جدید زمین



وان الن



الکترون‌های نابودگر احاطه‌کننده زمین
 

باران 686

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
با اینکه فوق العاده زیبا هستن ولی برای من وحشت انگیزن.
سپاس یاقوت سفید بابت مطالب و عکسها.;)


 

ahoo_fr

عضو جدید
کاربر ممتاز
کره زمین را از فاصله 320 کیلومتری ببینید

کره زمین را از فاصله 320 کیلومتری ببینید

کره زمین را از فاصله 320 کیلومتری ببینید










































 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

jimmi

عضو جدید
گندم از گندم بروید جو ز جو :)
Click here to view the original image of 700x463px and 60KB.
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] تصویری نادر از حضور همزمان قمرهای هلالی سه‌گانه زحل

[/h]
» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 94041407560
یکشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۴ - ۰۱:۰۹



فضاپیمای کاسینی ناسا به تازگی تصویری نادر از حضور همزمان سه قمر هلالی‌شکل زحل بر روی این سیاره ارائه داده است.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، زحل دارای 9 قمر نامگذاری‌شده است و حدود 53 قمر طبیعی را در مدار خود دارد.
تصویر سه قمر هلالی‌شکل در ماه مارس توسط کاسینی گرفته شد اما به تازگی توسط ناسا منتشر شده است.
یکی از این قمرها تیتان است که بزرگ‌ترین قمر زحل بوده و به دلیل لایه‌های ابری‌ خود، اندکی مبهم به نظر می‌رسد.
قمری که در تصویر ارائه‌شده در سمت چپ بالا قرار دارد، رئا نام دارد و قطر آن یک سوم قطر تیتان است. این قمر به دلیل دهانه‌های پوشیده از یخ، اندکی ناهموار به نظر می‌رسد. کوچک‌ترین قمر در این تصویر میماس است که 13 برابر کوچک‌تر از تیتان است.
تصویر ارائه‌شده توسط فقط نور مرئی و لنزهای زاویه باریک فضاپیمای کاسینی و از فاصله 1.9 میلیون کیلومتری گرفته شده‌ است.
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] تصویری زیبا از لحظه عبور ایستگاه فضایی از مقابل ماه
[/h]
» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 94041608954
سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۴ - ۰۱:۴۷



یک عکاس استرالیایی از لحظه عبور ایستگاه فضایی بین‌المللی از مقابل ماه تصویر گرفت.

به گزارش سرویس علمی ایسنا، «دایلون او دونل» پس از یک سال انتظار توانست این تصویر خارق‌العاده را شکار کند.

ایستگاه فضایی بین‌المللی هر 92.91 دقیقه یک بار حول زمین می‌چرخد و با سرعت 27 هزار و 600 کیلومتر در ساعت حرکت می‌کند.

حدود 0.33 ثانیه طول می‌کشد که ایستگاه از مقابل ماه عبور ‌کند. عرض این قمر حدود 3476 کیلومتر است.

عکاس استرالیایی با دانستن لحظه عبور ایستگاه از مقابل ماه، این لحظه اعجاب‌انگیز را شکار کرد.

انتهای پیام


عبور ایستگاه فضایی از مقابل ماه
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] تصویر شگفت‌انگیز از کهکشان راه شیری
[/h]​
وبسایت zoomit.ir - دیو لین عکاسی است که دنیا را متفاوت از بقیه مردم می‌بیند. وی توانسته پس از ۴ ماه تلاش عکس‌هایی از کهکشان راه شیری ثبت کند که شما را مسحور می‌کنند.

این تصاویر مربوط به «پارک ملی یلواستون» هستند که توسط دیو لین به ثبت رسیده‌اند. عکس‌ها آنقدر زیبا هستند که باور واقعی بودن آنها بسیار دشوار است.



این دقیقا پس از آن که طوفان شدیدی منطقه را فرا گرفته بود به سمت دریاچه «ابیس پول» در پارک ملی یلواستون رفت و این عکس‌ها را گرفت. این تصویر در واقع مربوط به درخشش آسمان در هنگام غروب است که به دلیل تابش نور ضعیف ستارگان در فضا اتفاق می‌افتد و باعث می‌شود آسمان شب کاملا تاریک نباشد. وقتی این تصاویر را روی صفحه فیسبوک خود منتشر کرد، توضیح داد که همچون همیشه، اشباع نور شب را ۱۰ درصد کاهش داده است. او روی این موضوع و ترفندی که به کار برده تاکید ویژه‌ای داشته است، چرا که ۴ ماه تمام زمان گذاشته تا تصاویر شب را اصلاح کرده و رنگ‌های آنها را با رنگ‌های طبیعی دیده شده در نور روز در یلواستون مطابقت دهد.



وقتی از این پرسیده شد که چگونه می‌تواند دنیای پیرامون خود را به این شکل ببیند، وی پاسخ داد:

سوار ماشین شوید و ۳۰ مایل از شهر دور شوید و به جایی بروید که هیچ نوری نیست. سپس به آسمان تاریک نگاه کنید، ممکن است چیزی در آن ببینید که تا ابد زندگی شما را متحول کند. با خود می‌گویید: پس ظاهر یک کهکشان از داخلش این گونه است!
 

mihua

عضو جدید
کاربر ممتاز
18 عکس باورنکردنی از کاوشگر کاسینی ناسا

18 عکس باورنکردنی از کاوشگر کاسینی ناسا

از زمان ورود به مدار زحل در سال 2004، کاوشگر کاسینی در حال ارسال عکس های فوق العاده درباره سیاره ای به زمین بوده که پیش از این اطلاعات بسیار کمی در مورد آن موجود بوده است. این مجموعه عکس های بسیار جالب که لینک آن در ادامه خواهد آمد، کلکسیونی از بهترین عکس های کاسینی می باشد که حلقه های زیبای زحل و قمرهای آن را به نمایش می گذارد.



این آلبوم شامل تعدادی از بهترین تصاویر ثبت شده از ششمین قمر بزرگ زحل یعنی انسلادوس (سطح پوشیده از یخ) و همچنین بزرگ ترین قمر زحل یعنی تیتان می باشد. جالب است بدانید که یکی از تصاویر این مجموعه که زحل در حال عبور از مقابل خورشید است ( تصویربالا)، ترکیبی از 165 عکس است که در طول سه ساعت ثبت شده است.


 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] تصویر شگفت‌انگیز «هابل» از کهکشان گل آفتابگردان

[/h]
» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 94062515717
چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۴ - ۰۲:۳۹



تلسکوپ فضایی هابل به تازگی نمایی شگفت‌انگیز از کهکشان مشهور Messier 63 ارائه داده که کهکشان گل آفتابگردان نیز خوانده می‌شود.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، تصویر جدید که به تازگی توسط ناسا منتشر شده، ساختار ظریف این کهکشان مارپیچ را به نمایش می‌گذارد. این تصویر توسط «دوربین سیاره‌ای و میدان وسیع 2» هابل شکار شده است.
آرایش بازوهای مارپیچ در کهکشان Messier 63 در این تصویر هابل، یادآور الگوی مرکز گل آفتابگردان است.
این کهکشان در سال 1779 توسط پیر مِکاین کشف شد و بعدها وارد کاتالوگ مشهور چارلز مسیه شد که در سال 1781 منتشر شد.
کهکشان Messier 63 یک کهکشان مارپیچ در صورت فلکی تازی‌ها است که حاوی یک دیسک مرکزی است و این دیسک خود توسط بخش‌های بازوهای مارپیچ کوچک احاطه شده است.
این کهکشان دوردست در فاصله 27 میلیون سال نوری قرار گرفته و به گروه M51 تعلق دارد. این گروه از کهکشان‌ها به دنبال شفاف‌ترین عضو آن یعنی Messier 51 نامگذاری شده است. Messier 51 یک کهکشان مارپیچی شکل دیگر است که کهکشان گرداب لقب گرفته است.
تلسکوپ فضایی هابل توسط ناسا و محققان آژانس فضایی اروپا طراحی شده و کشفیات بزرگی را در تاریخ نجوم رقم زده است.
هابل از زمان پرتاب در سال 1990،به درک بهتر منجمان از کیهان نزدیک و دوردست کمک کرده و داده‌های مهمی را در اختیار آن‌ها گذاشته است.
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] شکار تصویر خداحافظی یک ستاره پیر توسط هابل

[/h]
» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 94072214402
چهارشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۴ - ۰۹:۳۳



تلسکوپ فضایی هابل موفق به ثبت تصویر خیره‌کننده‌ای از لحظات آخر زندگی یک ستاره پیر شد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا منطقه خراسان، ساختار منحنی شکل PK 329-02.2 یا «منزل 2» (2 Menzel) شبیه دست تکان دادن ستاره به عنوان خداحافظی است چرا که این ستاره به مرحله آخر بازنشستگی رسیده و در حال گذار به یک کوتوله سفید است.
این سحابی سیاره‌ای در آسمان جنوبی صورت فلکی نورما قرار دارد. گاهی اوقات این ستاره را MZ 2 می‌خوانند، این نام را از روی اسم کاشف آن یعنی دونالد منزل گرفته‌اند. وی این ستاره را در سال 1922 کشف کرد.
آژانس فضایی اروپا در یک مصاحبه مطبوعاتی توضیح داد، هنگامی که ستاره‌ای در اطراف جرم خورشید می‌چرخد، به این معنی است که این ستاره به مراحل نهایی زندگی‌اش رسیده و در این زمان است که ستاره دچار فروپاشی شده و لایه‌های خارجی‌اش داخل فضا می‌ریزد و به ابرهای درخشان گازی تبدیل می‌شود و آن را سحابی سیاره ای می‌نامند.
از آنجا که فروپاشی ستاره‌ای منظم و سیستماتیک نیست، سحابی سیاره‌ای به اشکال پیچیده‌ای بدل می‌شود. در مورد منزل 2 ، سحابی به شکل یک ابرآبی در حال وزش است که در مرکز آن دو ستاره واقع شده است.
اخترشناسان در سال 1999 کشف کردند ستاره‌ای که در بخش بالایی و راست قرار دارد، در حقیقت ستاره مرکزی این سحابی است و همچنین ستاره‌ای که قسمت پایینی و چپ قرار گرفته، احتمالا به همراه ستاره دیگر در مرکز این سحابی واقع شده است.
پس از گذشت ده‌ها هزار سال، هسته ستاره‌ای به منظره‌ای بی‌نظیر از ابرهای گازی شکل تبدیل خواهد شد و پس از آن این گازها در اعماق فضا به طور کل محو می‌شوند.
 

*** s.mahdi ***

مدیر بازنشسته
کاربر ممتاز
[h=1] انتشار تصاویر جدید و رنگارنگ از سطح سیاره پلوتو
[/h]
» سرویس: علمي و فناوري - علم و فناوري جهان
کد خبر: 94082716311
چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۴ - ۰۶:۱۱



ناسا اخیرا تصاویر خیره‌کننده‌ای از پلوتو منتشر کرده است که در آن می‌توان سطح این سیاره کوتوله را با جلوه‌ای رنگارنگ و با جزئیات بیشتر مشاهده کرد.


به گزارش سرویس علمی ایسنا منطقه خراسان، دانشمندان نیوهورایزن این تصویر رنگی کاذب از پلوتو را با استفاده از تکنیکی به نام تحلیل مولفه اصلی به منظور برجسته‌سازی تفاوت‌های رنگی اندک بین مناطق مختلف این سیاره تهیه کرده‌اند.


داده‌های این تصویر ساعت 11:11 دقیقه صبح روز 14 جولای از فاصله 22 هزار مایلی توسط دوربین رنگی Ralph/MVIC تهیه شده است.


این عکس 9 نوامبر توسط ویل گرانی، از اعضای گروه نیوهورایزن از بخش علوم بین سیاره‌ای در جلسه انجمن نجوم آمریکا در مریلند ارائه شده است.


پس از پرواز تاریخی فضاپیمای نیوهورایزن بر فراز سیاره یخ‎زده پلوتو که در 14 جولای 2015 در فاصله 7800 مایلی از آن انجام شد، ناسا علاوه بر داده‌های علمی، اقدام به ارسال تصاویر خیره کننده و تازه‌ای از این سیاره کوتوله کرد.


این فضاپیما در حال حاضر به طرف کمربند سنگی کوپیر در حرکت است تا درباره مدار باستانی نپتون به مطالعه بپردازد.
 

mihua

عضو جدید
کاربر ممتاز
تصاویر زیر به عنوان بهترین تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ هابل انتخاب شده است.



The Sombrero Galaxy – 28 million light years from Earth – was voted best picture taken
کهشان سامبررو – در فاصله 28 میلیون سال نوری از زمین

by the Hubble telescope. The dimensions of the galaxy, officially called M104, are as
spectacular as its appearance. It has 800 billion suns and is 50,000 light years across.
The Ant Nebula, a cloud of dust and gas whose technical name is Mz3, resembles
آنت نبولا – مخلوطی از غبار کیهانی و گاز
an ant when observed using ground-based telescopes. The nebula lies within our
galaxy between 3,000 and 6,000 light years from Earth.


In third place is Nebula NGC 2392, called Eskimo because it looks like a face
سومین بخش نبولا که اسکیمو نامیده می شود، زیرا شبیه صورت است.
surrounded by a furry hood. The hood is, in fact, a ring of comet-shaped objects
flying away from a dying star. Eskimo is 5,000 light years from Earth.


At four is the Cat"s Eye Nebula
چشم گربه نبولا

The Hourglass Nebula, 8,000 light years away, has a pinched-in-the-middle
look because the winds that shape it are weaker at the centre.

In sixth place is the Cone Nebula. The part pictured here is 2.5 light years in
length (the equivalent of 23 million return trips to the Moon).


The Perfect Storm, a small region in the Swan Nebula, 5,500 light years away,
described as "a bubbly ocean of hydrogen and small amounts of oxygen, sulphur
and other elements".


Starry Night, so named because it reminded astronomers of the Van Gogh painting.
It is a halo of light around a star in the Milky Way.


The glowering eyes from 114 million light years away are the swirling cores of two
merging galaxies called NGC 2207 and IC 2163 in the distant Canis Major constellation.


 

zahra mohsenian

کاربر بیش فعال
تصاویر زیر به عنوان بهترین تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ هابل انتخاب شده است.



The Sombrero Galaxy – 28 million light years from Earth – was voted best picture taken
کهشان سامبررو – در فاصله 28 میلیون سال نوری از زمین

by the Hubble telescope. The dimensions of the galaxy, officially called M104, are as
spectacular as its appearance. It has 800 billion suns and is 50,000 light years across.
The Ant Nebula, a cloud of dust and gas whose technical name is Mz3, resembles
آنت نبولا – مخلوطی از غبار کیهانی و گاز
an ant when observed using ground-based telescopes. The nebula lies within our
galaxy between 3,000 and 6,000 light years from Earth.


In third place is Nebula NGC 2392, called Eskimo because it looks like a face
سومین بخش نبولا که اسکیمو نامیده می شود، زیرا شبیه صورت است.
surrounded by a furry hood. The hood is, in fact, a ring of comet-shaped objects
flying away from a dying star. Eskimo is 5,000 light years from Earth.


At four is the Cat"s Eye Nebula
چشم گربه نبولا

The Hourglass Nebula, 8,000 light years away, has a pinched-in-the-middle
look because the winds that shape it are weaker at the centre.

In sixth place is the Cone Nebula. The part pictured here is 2.5 light years in
length (the equivalent of 23 million return trips to the Moon).


The Perfect Storm, a small region in the Swan Nebula, 5,500 light years away,
described as "a bubbly ocean of hydrogen and small amounts of oxygen, sulphur
and other elements".


Starry Night, so named because it reminded astronomers of the Van Gogh painting.
It is a halo of light around a star in the Milky Way.


The glowering eyes from 114 million light years away are the swirling cores of two
merging galaxies called NGC 2207 and IC 2163 in the distant Canis Major constellation.



ینی با تلسکوپ ستاره ها اینطورین؟؟:huh:
 

حميدرن

کاربر بیش فعال
کاربر ممتاز
البته که نه
ابن تصاویر با انواع فیلترها گرفته شده و قبل از انتشار هم چند مرحله ویرایش شده اند.
 

Similar threads

بالا