با من میرقصی در گوشم حرف میزنی
کلماتی میگویی که به هیچ حرفی نمی ماند
دستم را میگیری و بر فراز ابرها مینشانی
مرا با خود میبرد
مرا با خود تا میهمانی گلهای شب بو میبرد
و من همچون طفلی در دستان او
و مثل پری که نسیم آنرا با خود می برد
و من در دستانش همچون پری که نسیم با خود میبرد
دستانش....
و به من افتاب را می بخشد
و به من تابستان را می بخشد
دسته پرستوهای مهاجر را
و به من می گوید که من شاهکار او هستم
و می گوید که با ستارگان برابری میکنم
نزار قبانی