1- آها اینو نمی دونستم.
2- من از روی علاقه به محیط دانشگاهی اومدم ارشد، پس فکر میکنم اون موقع هم همین طور میموندم.
3- این سربازیو بالاخره باید بری دیگه. من که نمیدونم اگه رفتم موندگار میشم یا نه. شاید خواستم برگردم، واقعاً دردسرش زیاده. بهتره یه بار از شرش خلاص شد.
******************
اینو تعریف میکنم شاید روی بقیه هم اثر بذاره.
به خواست یکی از اساتید، من به یکی از بچه های ارشد پردیس آی تی ورودی امسال کمک میکنم تا تو یکی از درساش بعضی چیزا رو یادبگیره.
این آقایی که من بهشون کمک می کنم، دکترای حقوق دارن از شهید بهشتی(لیسانس و ارشد هم اونجا بودن)! وکیل هستن، تو قوه قضاییه کار میکنن،مدتی هم تدریس می کرد و تو حوزه خودشون برا خودشون کسین. سن و سالشونم هم کم نیست. اما اومدن ارشد آی تی بگیرن. من از وقتی ایشون رو دیدم خجالت کشیدم، از بس برا پیشرفت مشتاق هستن. واقعاً خیلی سخته کسی تو این سن و سال و بدون هیچ پیش زمینه بیاد وارد این رشته بشه. نمیدونین چه پشتکار و تلاشی داره، مقاله و کتاب دانلود می کنه و میخونه، دنبال اینه که همه چی یاد بگیره.
ایشون قصد دارن از آی تی تو حوزه حقوق استفاده کنن و هدف اصلیشون تدوین یه دانشنامه ای در مورد ارتباط آی تی با حقوق هست. مثلاً در مورد جرائم رایانه ای، قراردادهای الکترونیکی، امضای دیجیتال و... . همچنین قصد دارن روی یه سری سیستم ها کار کنن که به وکیل و قاضی و غیره کمک کنه.
امروز بهشون گفتم خداییش من با اینکه نصف سن ایشون رو دارم، اینقدر برای پیشرفت مشتاق نیستم!!! کاش یک صدم اشتیاق ایشون تو من بود.
البته برام اینم اتفاق افتاده که سوال پرسیدم، کسی جواب درست و حسابی نتونسته بده ولی امتیاز منفی هم خوردم
. باید به فکر ساخت جزیره مصنوعی شناور باشم. دریای خزر یا خلیج فارسش رو نمیدونم. این ایده از امیر نشین نیو اتوپیا اومده تو ذهنم : 
