معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
گاهے فقط دلت میخواهد زانو هایت را تنگ در آغوش بگیرے ...
گوشه ترین گوشه اے ڪه مے شناسے بنشینے
و" فقط" نگاه ڪُنے...
چقدر دلت برای یڪ "خیالـ ِ راحتـ " تنگ مے شود
گوشه ترین گوشه اے ڪه مے شناسے بنشینے
و" فقط" نگاه ڪُنے...
چقدر دلت برای یڪ "خیالـ ِ راحتـ " تنگ مے شود
تنهــآیــی هـــایــَم را دانــه دانـــه میشمارَم...!
چه کـــــم میشوَم از حس ِ عاشقی...!
وَ چه راحــَت میشوَم از تعلق ِ خاطر....!
چه آسوده میشوَم از دغدغه..!
وَ آرام....
آرام میشوَم از تنهــآیی اَم...
چه کـــــم میشوَم از حس ِ عاشقی...!
وَ چه راحــَت میشوَم از تعلق ِ خاطر....!
چه آسوده میشوَم از دغدغه..!
وَ آرام....
آرام میشوَم از تنهــآیی اَم...
کـنــارم گـــذاشـتـــی کــه
تــلــخــــم کـــنـــی ...
شــرابــی شــدم نــابــــ ...
حـالـا ... !!!
خــمــاری ام را مـیـکـشـی .
تــلــخــــم کـــنـــی ...
شــرابــی شــدم نــابــــ ...
حـالـا ... !!!
خــمــاری ام را مـیـکـشـی .
غـــــــــــــفلت کرده ای مـــــــــــادر ...
پـــــــــــشت این قـــــــــلب عـــــــــــــاشق ،
فرزنــــــــدت آرام آرام جـــــــــــــــــان میسپارد ...
و تــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــو ،
فرامــــــــوش کردن را به او نــــــــــیاموخته بـــــــودی ... !!!
پـــــــــــشت این قـــــــــلب عـــــــــــــاشق ،
فرزنــــــــدت آرام آرام جـــــــــــــــــان میسپارد ...
و تــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــو ،
فرامــــــــوش کردن را به او نــــــــــیاموخته بـــــــودی ... !!!
ﻣﻦ ﻳﻚ ﺩﺧﺘﺮﻡ؛
ﺧﺎﻟﻘﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻢ ﺳﻮﺭﻩ ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩ!
ﻣﻦ ﻳﻚ ﺩﺧﺘﺮﻡ؛
ﺩﺭ ﺗﻘﻮﻳﻢ ﺭﻭﺯﻯ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻢ ﺛﺒﺖ ﻛﺮﺩﻧﺪ.
با ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕیهایت ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﻤیوﺍﻧﻰ ﺑﻔﻬﻤﻰ ﺭﻧﮓ ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﻳﻚ ﺩﻧﻴﺎﺳﺖ !
ﻧﻤیتوﺍﻧﻰ ﺑﻔﻬﻤﻰ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﻻﻙ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ !
گرﻳﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺠﺎﻟﺖ
ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺎ ﭼﺎﺩﺭ ﺳﻔﻴﺪ
ﺩﺭﻙ ﻛﺮﺩﻧﺶ ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻧﺖ ﻧﻴﺴﺖ !
منم ﻟﻴﻼﻯ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺯﻟﻴﺨﺎﻯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻦ ﺩﺧﺘﺮﻡ؛ ﭼﺮﻙ ﻧﻮﻳﺲ ﻫﻴﭻ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﻧﻤیشوﻡ
من دخترم دخترانه میخندم
پس مرا که خندان میبینی برچسب هرزگی بر پیشانیم نزن
دخترم و دخترانه ناز میکنم
دخترانه حسادت میکنم!
آری من همان دختریم که عشوه هایم برباد میدهد غرور مردانه ات را.
گاهے فقط دلت میخواهد زانو هایت را تنگ در آغوش بگیرے ...
گوشه ترین گوشه اے ڪه مے شناسے بنشینے
و" فقط" نگاه ڪُنے...
چقدر دلت برای یڪ "خیالـ ِ راحتـ " تنگ مے شود
گوشه ترین گوشه اے ڪه مے شناسے بنشینے
و" فقط" نگاه ڪُنے...
چقدر دلت برای یڪ "خیالـ ِ راحتـ " تنگ مے شود
نگارم!
در مقابل دیدگان معصوم دریا...
همراه تو قدم در صحرای عشق می گذارم...
لیلی شده ام و تو را مجنون خود می پندارم...
عطر تنت را نفس می کشم ...
پاهایم را با شن های زیر پای تو می پوشانم...
و خوشبختی ام را به چشم می بینم...
روزی می آید که من و تو به کلبه ی وصال می رسیم...
آینده را روشن تر از هر ستاره می بینیم...
و آرامش مان را جشن می گیریم...
روزی که من همه ی هستی ام را به تو می بخشم....
به تو متعهد می شوم
با بوسه ای نرم, بر مرمر پیشانی ام جانی تازه می گیرم
تا آخرین روز دنیا همسفر , همراه تو می مانم...
و شورمندانه ترانه ی وصال را می خوانم....
نازنین فاطمه جمشیدی
همیشــه از آمدن ِ نــه بر سر کلمات مـی ترسیــدَم !
نـ داشتن ِ تو …
نـ بودن ِ تو …
نـ ماندن ِ تو…
.
.
.
کــاش اینبــار حداقل دل ِ واژه برایـــم می سوخت و خبــری مـی داد از
نـ رفتن ِ تـــو ...
نـ داشتن ِ تو …
نـ بودن ِ تو …
نـ ماندن ِ تو…
.
.
.
کــاش اینبــار حداقل دل ِ واژه برایـــم می سوخت و خبــری مـی داد از
نـ رفتن ِ تـــو ...
تنهــآیــی هـــایــَم را دانــه دانـــه میشمارَم...!
چه کـــــم میشوَم از حس ِ عاشقی...!
وَ چه راحــَت میشوَم از تعلق ِ خاطر....!
چه آسوده میشوَم از دغدغه..!
وَ آرام....
آرام میشوَم از تنهــآیی اَم...
چه کـــــم میشوَم از حس ِ عاشقی...!
وَ چه راحــَت میشوَم از تعلق ِ خاطر....!
چه آسوده میشوَم از دغدغه..!
وَ آرام....
آرام میشوَم از تنهــآیی اَم...
آنچه میخواهیم نیستیم و آنچه هستیم نمیخواهیم
آنچه دوست داریم ، نداریم و آنچه را داریم دوست نداریم
و عجیب است هنوز امیدوار به فردایی روشن هستیم
ساعت ها را بگذارید بخوابند ، بیهوده زیستن نیازی به شمردن ندارد . . .
( دکتر شریعتی )
آنچه دوست داریم ، نداریم و آنچه را داریم دوست نداریم
و عجیب است هنوز امیدوار به فردایی روشن هستیم
ساعت ها را بگذارید بخوابند ، بیهوده زیستن نیازی به شمردن ندارد . . .
( دکتر شریعتی )
من خسته ترین واژه ملموس غروبم ,
کاش در این وسعت سبز یک نفر درد مرا می فهمید
کاش در این وسعت سبز یک نفر درد مرا می فهمید
حنا جون
عضو جدید
خدای مهربانم
چقدر من اسم ناب تو را دوست دارم *خدای* من !
در اسم تو تمام وجودم ! جسم و جانم ! قلب و روحم ! آرام و قرار می یابد .
خدای مهربان من !
...
آرامش جانم را ...
آرامش افکار و خیالم را ...
شادی قلبم را ... خدایا ...!
تنها از تو و اسم ناب و مقدس ات می خواهم ای خدای من ! ای خدایی که قادر متعال هستی ... ای خدایی که رحمتت بی حد و حساب است ... رحم کن بر من .... که تنها پناه و خدای من تو هستی ای خوب ! ای ناب ! ای معجزه گر ! برای بنده ی عاشق ات معجزه کن !
خدای من !
....چقدر من اسم ناب تو را دوست دارم *خدای* من !
در اسم تو تمام وجودم ! جسم و جانم ! قلب و روحم ! آرام و قرار می یابد .
خدای مهربان من !
...
آرامش جانم را ...
آرامش افکار و خیالم را ...
شادی قلبم را ... خدایا ...!
تنها از تو و اسم ناب و مقدس ات می خواهم ای خدای من ! ای خدایی که قادر متعال هستی ... ای خدایی که رحمتت بی حد و حساب است ... رحم کن بر من .... که تنها پناه و خدای من تو هستی ای خوب ! ای ناب ! ای معجزه گر ! برای بنده ی عاشق ات معجزه کن !
خدای من !
عاشقانه تر از این نیست
که در واپسین لحظات باورم
از بودن تو
باور نکنم
که رفته ای
که در واپسین لحظات باورم
از بودن تو
باور نکنم
که رفته ای
ای مهربانتر از من
با من
در دستهای تو
آیا کدام رمز بشارت نهفته بود ؟
کز من دریغ کردی
تنها تویی
مثل پرنده های بهاری در آفتاب
مثل زلال قطره بباران صبحدم
مثل نسیم سرد سحر
مثل سحر آب
آواز مهربانی تو با من
در کوچه باغهای محبت
مثل شکوفه های سپید سیب
ایثار سادگی است
افسوس آیا چه کس تو را
از مهربان شدن با من
مایوس می کند؟
با من
در دستهای تو
آیا کدام رمز بشارت نهفته بود ؟
کز من دریغ کردی
تنها تویی
مثل پرنده های بهاری در آفتاب
مثل زلال قطره بباران صبحدم
مثل نسیم سرد سحر
مثل سحر آب
آواز مهربانی تو با من
در کوچه باغهای محبت
مثل شکوفه های سپید سیب
ایثار سادگی است
افسوس آیا چه کس تو را
از مهربان شدن با من
مایوس می کند؟
[h=2]
[/h]
[/h]
دلم می گیرد !..
وقتی ..
می نویسم فقط برای تو ..
ولی ..
همه می خوانند الا تو ...!!
وقتی ..
می نویسم فقط برای تو ..
ولی ..
همه می خوانند الا تو ...!!
وقتی دلم به درد میاد
و کسی نیست به حرفهایم گوش کند
وقتی تمام قصه های عالمدر دلم نشسته
وقتی احساس می کنم دردمند ترین انسان عالمم
وقتی عزیزانم با من غریبه می شن
کسی حرمت اشکهای نیمه شبم رو حفظ نمی کنه
اینجاست که من ......... مُردم
و کسی نیست به حرفهایم گوش کند
وقتی تمام قصه های عالمدر دلم نشسته
وقتی احساس می کنم دردمند ترین انسان عالمم
وقتی عزیزانم با من غریبه می شن
کسی حرمت اشکهای نیمه شبم رو حفظ نمی کنه
اینجاست که من ......... مُردم