معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
بابا لنگ دراز 
در زندگی مشکلات بزرگ نیست که آدم به اراده احتیاج دارد، بلکه به نظرم با خنده به استقبال مشکلات کوچک رفتن، واقعا احتیاج به عزم و اراده دارد ...!
من هم سعی میکنم چنین ارادهای را در خود به وجود بیاورم. میخواهم به خودم تلقین کنم که زندگی فقط یک بازیست و من باید تا آنجا که میتوانم ماهرانه و درست آن را بازی کنم ...!
چه در این بازی ببرم و چه ببازم، در هر حال شانهها را بالا میاندازم و میخندم ...!
خوشیهای بزرگ زیاد مهم نیستند مهم این است که آدم بتواند با چیزهاي کوچک خیلی خوش باشد ...!
#جین_وبستر
در زندگی مشکلات بزرگ نیست که آدم به اراده احتیاج دارد، بلکه به نظرم با خنده به استقبال مشکلات کوچک رفتن، واقعا احتیاج به عزم و اراده دارد ...!
من هم سعی میکنم چنین ارادهای را در خود به وجود بیاورم. میخواهم به خودم تلقین کنم که زندگی فقط یک بازیست و من باید تا آنجا که میتوانم ماهرانه و درست آن را بازی کنم ...!
چه در این بازی ببرم و چه ببازم، در هر حال شانهها را بالا میاندازم و میخندم ...!
خوشیهای بزرگ زیاد مهم نیستند مهم این است که آدم بتواند با چیزهاي کوچک خیلی خوش باشد ...!
#جین_وبستر
بزرگ ترین درسی که تو زندگیم گرفتم برای زمانیه که دوازده سالم بود.هم نیمکتیم برعکس من از زنگ انشاء فراری بود، معلم بهش گفته بود اگه از هفته ی دیگه بدون انشاء بیاد دیگه حق نداره سر کلاس بشینه. یه روز قبل از زنگ انشاء وقتی حرفای معلم رو بهش یادآوری کردم بهم گفت مریض بودم و نتونستم بنویسم، میشه تو به جای من بنویسی؟!رفیقم بود،می خواستم کمکش کنم. دفترش رو گرفتم و بهترین انشایی که می تونستم براش نوشتم. وقتی انشاش رو خوند گفت لطفت رو هیچوقت فراموش نمی کنم. خوشحال شدم از اینکه تونسته بودم کمکش کنم...اما چند روز بعد وقتی معلم موضوع انشاء گفت رفیقم رو کرد به منو گفت زحمتش با خودت! تو خیلی خوب انشاء می نویسی! جا خورده بودم ، دیگه مریض نبود که بخوام کمکش کنم...خودش می تونست کارش رو انجام بده... اولش گفتم نه ولی انقدر اصرار کرد که قبول کردم. این داستان هر هفته تکرار می شد اما من دیگه از کمک کردن حس خوبی نداشتم چون دیگه به خواست خودم بهش کمک نمی کردم. پشیمون شده بودم از اینکه چرا از همون اول کمکش کردم.دفعه ی آخر دلمو زدم به دریا و گفتم نمی نویسم... انقدر ناراحت شد که رفاقت چند سالمون بهم خورد. حالا بعد از این همه سال هنوز هستن آدمایی که پشیمونت می کنن از اینکه توی سختی و شرایط بد به دادشون رسیدی. چون بعد از اون پرتوقع میشن و هیچوقت نمی تونن ازت "نه" بشنون... دیگه کاری که براشون می کنی رو لطف نمی دونن و فکر می کنن وظیفه ای هست که باید بی چون و چرا انجامش بدی.
حالا سال هاست یکی تو گوشم میگه : «هیچ وقت کاری نکن که لطفت تبدیل به وظیفشه...»
#حسین_حائریان
حالا سال هاست یکی تو گوشم میگه : «هیچ وقت کاری نکن که لطفت تبدیل به وظیفشه...»
#حسین_حائریان
??????تو برای من هیچ کاری نکردی!
حتی اگر خودتان را قطعه قطعه کنید و برای آرامش و رفاه کسی در چرخ گوشت بیندازید و رشته رشته شوید، یک روز از راه می رسد که همان کس، توی چشمتان خیره شود و می گوید:
- تو هیچوقت، هیچ کاری برای من نکردی!
وقتی این "هیچ" را میگوید دلت میخواهد زندگی دنده عقب داشت و مثل خرسی که تمام یک زمستان سرد را در دل غاری گرم میخوابد، برمیگشتی به بطن مادرت، کز میکردی، همانجا میماندی و هرگز به این دنیا نمیآمدی.
اگر میخواهید در این دنیا زنده بمانید تمرین کنید از "هیچ کس هیچ چیز" توقع نداشته باشید، حتی از پدر و مادرتان. حتی از آنها که هم خونتان هستند چه برسد به دیگران.
اینطور هیچچیز غافلگیرتان نمیکند حتی وقتی همان یک نفر برمیگردد، توی چشم تان خیره میشود و میگوید:
-تو هیچوقت، هیچ کاری برای من نکردی!
اگر این جمله را نشنیده اید هنوز روزش فرا نرسیده، اما میرسد!
بی توقع بودن تمرین سختی است. خیلی سخت. مثل رنجِ زنده زنده، رشته رشته شدن در چرخ گوشت!
حتی اگر خودتان را قطعه قطعه کنید و برای آرامش و رفاه کسی در چرخ گوشت بیندازید و رشته رشته شوید، یک روز از راه می رسد که همان کس، توی چشمتان خیره شود و می گوید:
- تو هیچوقت، هیچ کاری برای من نکردی!
وقتی این "هیچ" را میگوید دلت میخواهد زندگی دنده عقب داشت و مثل خرسی که تمام یک زمستان سرد را در دل غاری گرم میخوابد، برمیگشتی به بطن مادرت، کز میکردی، همانجا میماندی و هرگز به این دنیا نمیآمدی.
اگر میخواهید در این دنیا زنده بمانید تمرین کنید از "هیچ کس هیچ چیز" توقع نداشته باشید، حتی از پدر و مادرتان. حتی از آنها که هم خونتان هستند چه برسد به دیگران.
اینطور هیچچیز غافلگیرتان نمیکند حتی وقتی همان یک نفر برمیگردد، توی چشم تان خیره میشود و میگوید:
-تو هیچوقت، هیچ کاری برای من نکردی!
اگر این جمله را نشنیده اید هنوز روزش فرا نرسیده، اما میرسد!
بی توقع بودن تمرین سختی است. خیلی سخت. مثل رنجِ زنده زنده، رشته رشته شدن در چرخ گوشت!
_fahimam_
عضو جدید
شاید منظور این بوده جوریکه میخواستن و انتظار داشتن نبود..
و اینکه ادما موقع عصبانیت خوبی های طرف مقابل به یادشون نیس..
به خدا خواهم گفت :
جای باران بهار
دلمان تشنه احساس شده
عشق ببار...
جای باران بهار
دلمان تشنه احساس شده
عشق ببار...
شاید،اما دارم رو این قسمتش کار میکنم ،،حداقل اون قسمتی ک مربوط به خودمه ،خیلی خوبه ،یه جورایی بهت آرامش میده ،
از "هیچ کس هیچ چیز" توقع نداشته باشید، حتی از پدر و مادرتان. حتی از آنها که هم خونتان هستند چه برسد به دیگران.
بزرگ ترین خوشبختی دنیا رو در بی نیازی یافته ام و به همین دلیل خودم را خوشبخت ترین انسان می یابم.
گاهي پشتت را بكن به همه ي
آدمهاي دنيا و لَم بده...
كور شو...
كر شو...
لال شو...
گاهي بيخيالي معجزه ميكند
آدمهاي دنيا و لَم بده...
كور شو...
كر شو...
لال شو...
گاهي بيخيالي معجزه ميكند
می شود باران ببارد ؟
همین امشب !
قول می دهم فقط قطره های پاکش را بغل کنم !
و بی هیچ اشکی دستهایش را بگیرم
قول می دهم
فقط بویش را حس کنم !
اصلا اگر ببارد
فقط از پشت پنجره نگاهش می کنم
قول می دهم برایش شعر نگویم
فقط... می شود ؟
امشب.... ؟
خدایا
دلم به اندازه تمام روزهای بارانی گرفته ...
همین امشب !
قول می دهم فقط قطره های پاکش را بغل کنم !
و بی هیچ اشکی دستهایش را بگیرم
قول می دهم
فقط بویش را حس کنم !
اصلا اگر ببارد
فقط از پشت پنجره نگاهش می کنم
قول می دهم برایش شعر نگویم
فقط... می شود ؟
امشب.... ؟
خدایا
دلم به اندازه تمام روزهای بارانی گرفته ...
کوچه ها تنها نیستند
ی روز خلوت
ی روز شلوغ
گاهی شبام ی راه میشن برا آدم تنها
گاهی باغ میشه توو مسیر عبوره قدم زدن 2 نفر
کوچه امید داره ک دوباره شلوغی میاد
اما من چی؟؟؟؟؟؟؟؟
من تنهام..................
ی روز خلوت
ی روز شلوغ
گاهی شبام ی راه میشن برا آدم تنها
گاهی باغ میشه توو مسیر عبوره قدم زدن 2 نفر
کوچه امید داره ک دوباره شلوغی میاد
اما من چی؟؟؟؟؟؟؟؟
من تنهام..................
هر کس به طریقی دوست داشتنش را ابراز میکند. به طریقی که برای خودش راحت است، به طریقی که خودش دوست داشتن را در گذشته دریافت کرده است.
و هر کس به اندازه ی امنیتی که در رابطه اش دریافت میکند همان دوست داشتنِ مخصوص را به طرفش نشان میدهد.
پدرهایی را میشناسم که دوست داشتن خود را با پول به فرزندانشان نشان میدهند.
یا با اخمی تصنعی و صدایی محکم جمله ای تکراری را هر شب از فرزندشان میپرسند" چه خبر؟"
مادرانی را میشناسم که با هر روز صبحانه چیدن دوست داشتن را نشان میدهند، یا با اتو کردن لباسها و یا با صدها تماس تلفنی و چک کردن فرزندان.
اگر روشهای مخصوص دوست داشتن آدمهای اطرافتان را میبینید، به روش های آنها احترام بگذارید. همه به روش شما نمیتوانند ابراز احساسات کنند.
آدمها به روشهایی که زخمی شده اند، امن ترین روشِ دوست داشتن را انتخاب میکنند تا کمترین ریجکت شدن را در رابطه تجربه کنند.
اگر آنقدر عمیق میتوانید به آدمها و نحوه ی عشق ورزیشان نگاه کنید، پس میتوانید درک کنید که چرا اینقدر "جمله ی دوستت دارم " را در هزار رفتار و کلمه میپیچند و به شما تحویل میدهند.
#پونه_مقیمی
هر کس به طریقی دوست داشتنش را ابراز میکند. به طریقی که برای خودش راحت است، به طریقی که خودش دوست داشتن را در گذشته دریافت کرده است.
و هر کس به اندازه ی امنیتی که در رابطه اش دریافت میکند همان دوست داشتنِ مخصوص را به طرفش نشان میدهد.
پدرهایی را میشناسم که دوست داشتن خود را با پول به فرزندانشان نشان میدهند.
یا با اخمی تصنعی و صدایی محکم جمله ای تکراری را هر شب از فرزندشان میپرسند" چه خبر؟"
مادرانی را میشناسم که با هر روز صبحانه چیدن دوست داشتن را نشان میدهند، یا با اتو کردن لباسها و یا با صدها تماس تلفنی و چک کردن فرزندان.
اگر روشهای مخصوص دوست داشتن آدمهای اطرافتان را میبینید، به روش های آنها احترام بگذارید. همه به روش شما نمیتوانند ابراز احساسات کنند.
آدمها به روشهایی که زخمی شده اند، امن ترین روشِ دوست داشتن را انتخاب میکنند تا کمترین ریجکت شدن را در رابطه تجربه کنند.
اگر آنقدر عمیق میتوانید به آدمها و نحوه ی عشق ورزیشان نگاه کنید، پس میتوانید درک کنید که چرا اینقدر "جمله ی دوستت دارم " را در هزار رفتار و کلمه میپیچند و به شما تحویل میدهند.
#پونه_مقیمی
همـﮧ چیــز بگــذرد !
ولـی آیا . . .
خراشـی که روی صورتِ احساسم افتـاد نیـز می گذرد ؟!
ولـی آیا . . .
خراشـی که روی صورتِ احساسم افتـاد نیـز می گذرد ؟!
کینــــه ای نیستــــــم...... بخدا
امـــا ..
آلزایمـــــر هـــم نـــدارم
!
امـــا ..
آلزایمـــــر هـــم نـــدارم
!
ما هردو آدمهای از عشق ترسيده ای بوديم كه پشت ديوار بلند غرور سنگر گرفته بودیم! ما كه هراس داشتيم از دوست داشتن و دوست داشته شدن ما كه در لفافه حرف زدن را خوب بلد بوديم برای نصفه نيمه ابراز كردنِ علاقهمان، ما كه هيچ خاطره مشتركی در پياده روهاب باران خورده پوشيده از برگهای نارنجی نداشتيم، ما كه حتي مجال آدم برفب ساختن در بهمن ماه و غوطه ور شدن در شكوفه های گيلاس بهاری را نداشتيم...
ما كه ياد گرفته بوديم از خيلی دور نگرانی برای يكديگر را تجربه كنيم، شب ها به حرفهای گفته و ناگفتهمان فكر كنيم و گاهی زوم عكسهای از هم داشتهمان شويم و پيش بيني كنيم از اينجا تا غرق شدن در چشم های يكديگر چند فرسنگ فاصله هست، ما كه حرف زدن را دوست داشتيم اما گاهی سكوت كرديم مبادا رازِ دلمان فاش شود، ما كه تعلق خاطر داشتيم اما هيچگاه تعهدی نداديم، ما كه هر دو خواستيم تا ابد بمانيم كنارهم اما آدم های از عشق ترسيده ای بوديم..
#شكيبا_بهرامی
ما كه ياد گرفته بوديم از خيلی دور نگرانی برای يكديگر را تجربه كنيم، شب ها به حرفهای گفته و ناگفتهمان فكر كنيم و گاهی زوم عكسهای از هم داشتهمان شويم و پيش بيني كنيم از اينجا تا غرق شدن در چشم های يكديگر چند فرسنگ فاصله هست، ما كه حرف زدن را دوست داشتيم اما گاهی سكوت كرديم مبادا رازِ دلمان فاش شود، ما كه تعلق خاطر داشتيم اما هيچگاه تعهدی نداديم، ما كه هر دو خواستيم تا ابد بمانيم كنارهم اما آدم های از عشق ترسيده ای بوديم..
#شكيبا_بهرامی
آخرش یک نفر از راه می رسد که بودنش ؛ جبرانِ تمامِ نبودن هاست ،
جبرانِ تمامِ بی انصافی ها و شکستن ها ...
یکی که با جادویِ حضورش ، دنیایِ تو را متحول می کند .
جوری تو را می بیند ، که هیچ کس ندیده ،
جوری تو را می شنود ، که هیچ کس نشنیده ،
و جوری روحِ خسته ی تو را از عشق و محبت ، اشباع می کند ؛ که با وجود او ، دیگر ، نه آرزویی می مانَد ، برایِ نرسیدن و نه حسرت و اندوهی برای خوردن ...
بعضی آدم ها ، خودِ معجزه اند .
انگار آمده اند تا تو مزه ی خوشبختی را بچشی ،
آمده اند تا دلیلِ آرامش و لبخندِ تو باشند ،
آمده اند که زندگی کنی ...
جبرانِ تمامِ بی انصافی ها و شکستن ها ...
یکی که با جادویِ حضورش ، دنیایِ تو را متحول می کند .
جوری تو را می بیند ، که هیچ کس ندیده ،
جوری تو را می شنود ، که هیچ کس نشنیده ،
و جوری روحِ خسته ی تو را از عشق و محبت ، اشباع می کند ؛ که با وجود او ، دیگر ، نه آرزویی می مانَد ، برایِ نرسیدن و نه حسرت و اندوهی برای خوردن ...
بعضی آدم ها ، خودِ معجزه اند .
انگار آمده اند تا تو مزه ی خوشبختی را بچشی ،
آمده اند تا دلیلِ آرامش و لبخندِ تو باشند ،
آمده اند که زندگی کنی ...
آخرین ویرایش:
میدانی ؟!
امروز خدایم به من اینگونه گفت :
با من كه باشی همه جا رنگین است
و طلوع صبحی دیگر را خواهی دید
تو لبانت را كمی تكان بده ، آن وقت من برایت خندانش میكنم
دستانت را بمن بده ، آن وقت من برایت گرمش میكنم
پاهایت را به من بسپار ، آن وقت خواهی دید چطور پله های ترقی را یك به یك میگذرانی
تو فقط با من باش...
امروز خدایم به من اینگونه گفت :
با من كه باشی همه جا رنگین است
و طلوع صبحی دیگر را خواهی دید
تو لبانت را كمی تكان بده ، آن وقت من برایت خندانش میكنم
دستانت را بمن بده ، آن وقت من برایت گرمش میكنم
پاهایت را به من بسپار ، آن وقت خواهی دید چطور پله های ترقی را یك به یك میگذرانی
تو فقط با من باش...
من چه واژه غریبی
اینجا از نقطه های مختلف باید بگذری
اما هر بار من که میشناختی تغییر میکند
حواست باشد
*نقل از یک نفر*
اینجا از نقطه های مختلف باید بگذری
اما هر بار من که میشناختی تغییر میکند
حواست باشد
*نقل از یک نفر*
همیشه همین است!
تا خنجرِ سختی ها به مغز استخوانِ بی کسی ات نرسد
نمی پذیری که آدمها هیچ کدامشان!چیزی که وانمود می کنند، نیستند!
باید حتما عذابِ بی پناهی بکشی و درد بی کسی را بچشی تا باور کنی...
تنها کسی که تحتِ هر شرایطی با تو می ماند و می شود در زمان سختی ها رویِ او حساب کنی...
خود تویی!!
تا خنجرِ سختی ها به مغز استخوانِ بی کسی ات نرسد
نمی پذیری که آدمها هیچ کدامشان!چیزی که وانمود می کنند، نیستند!
باید حتما عذابِ بی پناهی بکشی و درد بی کسی را بچشی تا باور کنی...
تنها کسی که تحتِ هر شرایطی با تو می ماند و می شود در زمان سختی ها رویِ او حساب کنی...
خود تویی!!
هرگز آرزو نکرده ام
یک ستاره در سراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان
همنشین خامش فرشتگان شوم
هرگز از زمین جدا نبوده ام
با ستاره آشنا نبوده ام
روی خاک ایستاده ام
با تنم که مثل ساقه ی گیاه
آب و خاک و باد را
می مکد که زندگی کند....
یک ستاره در سراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان
همنشین خامش فرشتگان شوم
هرگز از زمین جدا نبوده ام
با ستاره آشنا نبوده ام
روی خاک ایستاده ام
با تنم که مثل ساقه ی گیاه
آب و خاک و باد را
می مکد که زندگی کند....
تا زمانی که عشق
رنگِ هوس دارد
شقایق تنهاست ...
رنگِ هوس دارد
شقایق تنهاست ...