معماری با مصالحی از جنس دل

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
 

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
آرامش نه عاشق بودن است،نه گرفتن دستی که محرمت نیست…
نه حرف های عاشقانه و قربان صدقه های چند ثانیه ای…
آرامش
حضور خداست وقتی در اوج نبودن ها نابودت نمی کند…
وقتی ناگفته هایت را بی آنکه بگویی می فهمد…
وقتی نیاز نیست برای بودنش التماس ﮐﻨﯽ،و غرورت را تا مرز نابودی پیش ببری...
وقتی مطمئن باشی با او هرگز تنها نخواهی بود…
آرامش یعنی همین تو ، بی هیچ قید و شرطی خدا را داری...
 

mohammad azizi

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
گاهی دلمان گرفت ازآنهایی که در دلمان بودند.....
از حرفهایی که شنیدیم پشت سرمان گفته اند......
ازهنرکنایه زدنشان.
ازحرفهایی که زدند و نتوانستیم جواب بدهیم..
نه اینکه بلد نبودیم انگار چیزی در قلبمان
نمی گذاشت..
چیزی به اسم حرمت.
دلمان گرفت از مـعـرفـتــــــــــشـان .

 

ترانه3

کاربر بیش فعال
آنکه می رود فقط می رود ولی آنکه می ماند درد می کشد ، غصه می خورد ، بغض می کند ،
اشک می ریزد و تمام اینها روحش را به آتش می کشد و در انتظار بازگشت کسی که هرگز باز
نخواهد گشت آرام آرام خاکستر می شود …
آری ، این است خاصیت عشق یک طرفه …​
 

***##***

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
همیشه حرف هایی هست پراز درد..
پراز بغض..
پراز سکوت..
همان هایی که هرکارمیکنی نمیتوانی باکسی دردو دلشان کنی..
می آیند تا نوک زبانت واما...
دهانت باز نمیشود...
با بغض قورتشان میدهی وسیر میشوی..
سیرسیر..
از همه چی....
 

mohammad azizi

کاربر حرفه ای
کاربر ممتاز
[h=2][/h]
قدم به قدم...
این بار قانون و این چرت و پرت ها سرم نمی شود!
به قول خودت بیا خاکستر همدیگر را برباد دهیم!
...
در دوردست ها صدای کسی لا به لای کوه ها غصه تو را فریاد میزند،
و زیر چتر یک ساحل فانوس کسی دلتنگی مرا نورافشانی می کند!
...
قدم به قدم...
این بار بیا خودمان فریاد بزنیم!
من کم تر ناراحت می شوم.







 
بالا