معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
ايـن روزهـا
ـ پـس انـدازم بـالـاسـت
ـ مـطـالـعـه بـسـيـار دارم
ـ ورزش مـي کـنـم
ـ اوقـات فـراغـت زيـاد دارم
بـاور نـکـن
تـمـام ايـنـهـا
يـعـنـي نـبـودن ات . . .
ـ پـس انـدازم بـالـاسـت
ـ مـطـالـعـه بـسـيـار دارم
ـ ورزش مـي کـنـم
ـ اوقـات فـراغـت زيـاد دارم
بـاور نـکـن
تـمـام ايـنـهـا
يـعـنـي نـبـودن ات . . .
می خواهی بروی ؟!
پس بی بهانه برو !
بیدار نکن خاطره های خواب آلوده را …
محبت ساختگیـت، عشق دروغینت و چشمان پر فریبت،
روزی گرفتارت خواهند ساخت …
فقط بیا در خزان خواسته هایم کمی قدم بزن
دلم برای راه رفتنت تنگ شده است…!
پس بی بهانه برو !
بیدار نکن خاطره های خواب آلوده را …
محبت ساختگیـت، عشق دروغینت و چشمان پر فریبت،
روزی گرفتارت خواهند ساخت …
فقط بیا در خزان خواسته هایم کمی قدم بزن
دلم برای راه رفتنت تنگ شده است…!
نمیدونی چه کــاری با دلـــم کردی ،
نمیدونی چه غمـــگینم نفهمیدی
نمیشناسی منو ازمن چقـــدردوری ،
تواین روزا چه بی رحــمانه مغـــروری
نمیدونی چه غمـــگینم نفهمیدی
نمیشناسی منو ازمن چقـــدردوری ،
تواین روزا چه بی رحــمانه مغـــروری
دست و دلم به هيچ چيز نمي رود...
فقط ،
دلم گريه مي خواهد،
و دستم،
دستانت را...
نه!...
دست روي دلم نگذار كه خون است!!!...
فقط ،
دلم گريه مي خواهد،
و دستم،
دستانت را...
نه!...
دست روي دلم نگذار كه خون است!!!...
تو عشقت را رها کردي و رفتي
تو بي يار و کسم کردي و رفتي
در اين مکاره بازار پليدي
تو يارت را رها کردي و رفتي
تو تنها مونسم بودي و غمخوار
تو را همواره عاشق بودم و يار
چه شبهايي که چشمانم نخوابيد
به دردم مبتلا کردي و رفتي
تو بي يار و کسم کردي و رفتي
در اين مکاره بازار پليدي
تو يارت را رها کردي و رفتي
تو تنها مونسم بودي و غمخوار
تو را همواره عاشق بودم و يار
چه شبهايي که چشمانم نخوابيد
به دردم مبتلا کردي و رفتي
تنهایی ام تو را با خود خواهد برد تا انتها....
تا بی کران....
باید ببینم چه کسی می تواند رد پای تو را بیابد
آیا کسی واقعا هست
که تو را آنگونه که هستی شناخته باشد!!
... با من باش......
من که اینگونه اسیر توام.......
عقربه ها نیامدنت را تکرار می کنند و
زمان مانند دردی بر تنم جاری می شود
عادت نکرده ام به نبودنت
و تو سخت به ثانیه هایم چسبیده ای !!
تا بی کران....
باید ببینم چه کسی می تواند رد پای تو را بیابد
آیا کسی واقعا هست
که تو را آنگونه که هستی شناخته باشد!!
... با من باش......
من که اینگونه اسیر توام.......
عقربه ها نیامدنت را تکرار می کنند و
زمان مانند دردی بر تنم جاری می شود
عادت نکرده ام به نبودنت
و تو سخت به ثانیه هایم چسبیده ای !!
تو هوس كه نه ...نفس بودی،
آنقدر دیر می كنی و نمی ایی
كه روزی هزار بار
خفه می شوم و می میرم...
آنقدر دیر می كنی و نمی ایی
كه روزی هزار بار
خفه می شوم و می میرم...
مـــــــن عاشقـــانـــــه هایـــــــم را
روی همیـــــــــن دیـــــــــوار مجـــازی می نویســــــــم !
از لــج تــــــــو . . .
از لـــج خــــــــودم . . .
که حاضـــــــر نبــودیــــــــم یک بار
ایـــــــن هــــا را واقعـــــــی بــه هـــم بگوییــــــــم. . . !
روی همیـــــــــن دیـــــــــوار مجـــازی می نویســــــــم !
از لــج تــــــــو . . .
از لـــج خــــــــودم . . .
که حاضـــــــر نبــودیــــــــم یک بار
ایـــــــن هــــا را واقعـــــــی بــه هـــم بگوییــــــــم. . . !
نداشتن تو
کابوس بغض هاي گلويم است!
غم لمس باران از پشت شيشه
غم پرواز در قفس است!
نه اينکه از رفتن نگهت دارم
نه اينکه اشک هايم دست به دامانت شود
نه ، بخدا نه ...
فقط گاهي دلم زيادي تنگت ميشود ...
نفس هايم در بغض گلو ، نفس کم مي آورند.
باور کن که شانه هايم
براي تکيه زدن اين همه غم
کمي کوچک است ...
ايمان مي آورم به دوستي و صداقت قاصدک!
سال هاست که
صدايم را شنيد ...
نگاهم را خواند ...
محبتم را فهميد ...
غصه هايم را گريست ...
خوشي هايم را خنديد ...
و همه شان را رساند به دوردست هاي خاکستري!
اين روزها ، بيشتر از هميشه
قاصدک را مي خوانم!
و "تو" امروز هر چه قاصدک ديدي
جز پيام دلتنگي هاي من چيزي از او نخواهي شنيد ...
سال هاست که
صدايم را شنيد ...
نگاهم را خواند ...
محبتم را فهميد ...
غصه هايم را گريست ...
خوشي هايم را خنديد ...
و همه شان را رساند به دوردست هاي خاکستري!
اين روزها ، بيشتر از هميشه
قاصدک را مي خوانم!
و "تو" امروز هر چه قاصدک ديدي
جز پيام دلتنگي هاي من چيزي از او نخواهي شنيد ...
چــــــه فرقــــی میکند کجا باشم !؟
منـــکه
جز تـــــو
چیــــزی نمــــی بینم .... !
منـــکه
جز تـــــو
چیــــزی نمــــی بینم .... !
کــــــــــاش
روزهــــــــــــای دلتنگی ِ مـــــــــن
مثل ِ “دوست داشتن های” تو کوتاه می شد
کــــــــــاش....................
روزهــــــــــــای دلتنگی ِ مـــــــــن
مثل ِ “دوست داشتن های” تو کوتاه می شد
کــــــــــاش....................
خواستم خودمو گول بزنم ؛ همه ی خاطراتم رو انداختم یه گوشه ای و گفتم
فرامــــــوش . . .
یه چیزی ته قلبم خندید و گفت : یادمه
فرامــــــوش . . .
یه چیزی ته قلبم خندید و گفت : یادمه
در تيره شب هجر تو جانم به لب آمد
وقت است كه همچون مه تابان به در آيي
وقت است كه همچون مه تابان به در آيي
ذرّه ،ذرّه آن چه داد از من گرفت
دیر دانستم که گیتی رهزن است
دیر دانستم که گیتی رهزن است
خدا کند که بدانی چقدر محتاج است نگاه خسته ی من به دعای چشمانت...
نيازمند چيزي بودم که باورش کنم
نگاهت بر من افتاد و باور کردم
خواهان کسي بودم که باورش کنم
خود و رويا هايت را با من تقسيم کردي
و باورت کردم
اما آنچه که به راستي نيازمندش بودم
باور کردن خود بود
مرا به دنياي درونت بردي و با اکسير عشق ياريم کردي
و به برکت توست که امروز زنده ام لمس مي کنم و باور دارم
کسي چيزي يا خود را
آري تنها به خاطر وجود توست...
نگاهت بر من افتاد و باور کردم
خواهان کسي بودم که باورش کنم
خود و رويا هايت را با من تقسيم کردي
و باورت کردم
اما آنچه که به راستي نيازمندش بودم
باور کردن خود بود
مرا به دنياي درونت بردي و با اکسير عشق ياريم کردي
و به برکت توست که امروز زنده ام لمس مي کنم و باور دارم
کسي چيزي يا خود را
آري تنها به خاطر وجود توست...
تَلــــפֿــ میگُــــــذَرَב…
ایـــــنْ روزْهــــــــــا
کٍــــــﮧ قَـــــــــرارْ اَســـــــــتْــــــــ
اَز او …
بَـــــــــــــــراﮮٍ دٍلَـــــــــــمْ
یکْـــــ اْنســـــانٍ مَعْــــمـولـــــــــﮯ بســـــــــازَم
ایـــــنْ روزْهــــــــــا
کٍــــــﮧ قَـــــــــرارْ اَســـــــــتْــــــــ
اَز او …
بَـــــــــــــــراﮮٍ دٍلَـــــــــــمْ
یکْـــــ اْنســـــانٍ مَعْــــمـولـــــــــﮯ بســـــــــازَم
نمـــــیـدانــــی ،
چه دردی دارد !
وقـــتـی ..
حــــالـم ..
در واژه هــا هــم نــمی گنــــجــد …!
چه دردی دارد !
وقـــتـی ..
حــــالـم ..
در واژه هــا هــم نــمی گنــــجــد …!
و به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تیز دوید ، سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه ، سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز، سالهاست که در گوش من آرام، آرام
خش خش گام تو تکرارکنان می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق این پندارم :
که چرا خانه ی کوچک ما سیب نداشت
باغبان از پی من تیز دوید ، سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه ، سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز، سالهاست که در گوش من آرام، آرام
خش خش گام تو تکرارکنان می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق این پندارم :
که چرا خانه ی کوچک ما سیب نداشت
من چشمهایـــم را بستم و تو قایــم شدی ..
من هنـــوز روزها را می شــمارم!..
و تـــو پیدا نمیشوی !..
من هنـــوز روزها را می شــمارم!..
و تـــو پیدا نمیشوی !..
شـــاید برایت عجیب ســت این همه آرامشـــم !
خــودمـــانی بگویــم ؛ ...
به آخر که برسی ، دیگر فقط نـــگاه میکنــی . . .
خــودمـــانی بگویــم ؛ ...
به آخر که برسی ، دیگر فقط نـــگاه میکنــی . . .
لبخـــندمـــ را بریـ ــ ــدم
قــاب گــرفتمــــ
بــ ــه صـورتـم آویختــم !
حــالا بـا خیــال راحــت
هــر وقتـــ دلـــــمـــ گـــرفتـــ
” بغـــض ” مـیکنمــــ …
قــاب گــرفتمــــ
بــ ــه صـورتـم آویختــم !
حــالا بـا خیــال راحــت
هــر وقتـــ دلـــــمـــ گـــرفتـــ
” بغـــض ” مـیکنمــــ …
چه خوش خيال بودم ...
که هميشه فکر مي کردم
در قلب تو محکومم به حبس ابد!
به يکباره جا خوردم ...
وقتي زندان بان برسرم فرياد زد
هي...
تو ...
آزادي!
.
.
.
و صداي گامهاي غريبه اي که به سلول من مي آمد ...
که هميشه فکر مي کردم
در قلب تو محکومم به حبس ابد!
به يکباره جا خوردم ...
وقتي زندان بان برسرم فرياد زد
هي...
تو ...
آزادي!
.
.
.
و صداي گامهاي غريبه اي که به سلول من مي آمد ...
تنهایی
انتظار
پیاده رو
هر چه دارم طول دارند .
دیگر عرضی ندارم !
انتظار
پیاده رو
هر چه دارم طول دارند .
دیگر عرضی ندارم !
خیلی وقت است که"بی تابم"
دلم تاب میخواهد...!
و یک هل محکم...
که دلم هری بریزد پایین...
هرچه در خودش تلنبار کرده را...!
دلم تاب میخواهد...!
و یک هل محکم...
که دلم هری بریزد پایین...
هرچه در خودش تلنبار کرده را...!
خدایا خیلی وقت است که دیگرخوش نمیگذرد!
فقط...
خوشم که دارد میگذرد!..
فقط...
خوشم که دارد میگذرد!..
بعضی ادمها را
میشود دوست داشت
بعضی ادمها
را تنها
میتوانی
از دور تماشا کنی
وقتی نزدیکشان میشوی
میروند به همان
قصه خودشان
گاهی
فکر میکنم
قصه زندگی من
یکی بود
یکی نبود شده
میشود دوست داشت
بعضی ادمها
را تنها
میتوانی
از دور تماشا کنی
وقتی نزدیکشان میشوی
میروند به همان
قصه خودشان
گاهی
فکر میکنم
قصه زندگی من
یکی بود
یکی نبود شده
میخواهم بدهم برای این خانه درهای بی دستگیره بسازند...
من که از اینجا نمیروم!
توهم که هیچوقت نمی آیی...
من که از اینجا نمیروم!
توهم که هیچوقت نمی آیی...