دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
داستان غم پنهانی من گوش کنید
قصه ی بی سر و سامانی من گوش کنید
گفت و گوی و حیرانی من گوش کنید
شرح این آتش جانسور نگفتن تا کی ؟
سوختم ، سوختم ، این راز نهفتن تا کی ؟
روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم !
ساکن کوی بت عربده جویی بودیم
عقل و دین باخته دیوانه رویی بودیم
بسته سلسله ی سلسله ی مویی بودیم !
.
.
.
...
پ.ن :
تف تو اون چاله ی چشمات روزگار .
پ.ن2 : این حرف "د" رو خوبه تو نازنین زبان فارسی داریم ، وگرنه نمی دونم چیکار باید می کردیم . خیلی پر کاربرده
